Tv-makelaar klapt uit de school: Kopen Zonder Kijken is definitief veranderd in een feestje voor de elite

De uitspraken van Van Keulen leggen de vinger precies op de zere, etterende wond van het Haagse wanbeleid. Het oorspronkelijke doel van Kopen Zonder Kijken was juist sympathiek: het helpen van wanhopige mensen die er op de reguliere markt maar niet tussen kwamen. Mensen die écht een steuntje in de rug nodig hadden.

Maar die tijden zijn voorbij. Door de schaarste die moedwillig is gecreëerd door partijen als VVD, D66 en CDA, is de concurrentie zo moordend geworden dat starters überhaupt de moed hebben opgegeven. Het gevolg is dat het televisieprogramma nu wordt bevolkt door yuppen met pure luxeproblemen. Ze kunnen het makkelijk betalen, maar ze kunnen simpelweg zelf geen beslissingen nemen of ze kiezen voor het gemak van de RTL-diensten. Het is illustratief voor een losgezongen generatie die alles komt aanwaaien.

Om deze treuzelende yuppen aan te pakken, heeft het programma de befaamde 'concessieklok' bij het grofvuil gezet. In plaats daarvan ramt het team de harde realiteit er nu al bij de eerste ontmoeting in. Deelnemers krijgen direct te horen welke absurde eisen van hun lijstje onrealistisch zijn en krijgen een kwartier de tijd om te strepen en knopen door te hakken.

"Met twijfel kan je niks meer op deze markt", waarschuwt de makelaar terecht. En met beperkt geld al helemaal niet. Van Keulen benadrukt nog maar eens dat het programma geen Sinterklaas speelt. Ja, er wordt her en der wat sponsorkorting gegeven op een kozijntje of een keuken, maar uiteindelijk moeten de deelnemers de torenhoge rekeningen - ook die van dure arbeid - gewoon zelf ophoesten.

De frustratie straalt van het interview af, en geef hem eens ongelijk. Het is veelzeggend dat Van Keulen zelf zijn koffers heeft gepakt en naar Spanje is vertrokken. Hij stoomt daar nu zijn eigen kinderen klaar voor het makelaarsvak, want in Nederland voorspelt hij een gitzwarte toekomst voor zijn beroepsgroep.

Volgens hem gaat het hele vak van makelaar in Nederland verdwijnen door digitalisering en AI. In Spanje lopen ze nog twintig jaar achter, dus daar is tenminste nog eerlijk werk te vinden in het vastgoed.

Het is de keiharde weerspiegeling van een land dat ten onder gaat aan de overregulering, massaimmigratie en de linkse deugwaanzin. Terwijl een paar elitaire yuppen op tv klagen over de kleur van hun nieuwe kookeiland van 9 ton, wordt de gewone Nederlander structureel en meedogenloos onteigend van de droom op een eigen huis.