YE SMEEKT OM VERGEVING IN WSJ: "Ik ben geen nazi, ik was psychotisch" (Paginagrote biecht!)

De tekst in de advertentie laat weinig aan de verbeelding over. Ye beseft dat hij te ver is gegaan en probeert de schade te herstellen. "Ik heb spijt en schaam me diep voor mijn acties," schrijft hij. Om vervolgens de olifant in de kamer direct bij de slurf te pakken: "Ik ben geen nazi of antisemiet. Ik hou van Joodse mensen".

Ook richt hij zich tot de zwarte gemeenschap, die hem jarenlang heeft gesteund en die hij naar eigen zeggen in de steek heeft gelaten. "De zwarte gemeenschap is onbetwistbaar de fundering van wie ik ben. Het spijt me zo dat ik jullie heb laten vallen".

Maar de meest schokkende onthulling in de brief is de beschrijving van zijn mentale toestand. Ye onthult dat hij begin 2025 in een "vier maanden durende manische episode" belandde. Hij beschrijft zijn gedrag als "psychotisch, paranoïde en impulsief". Het ging zelfs zo ver dat hij suïcidaal was: "Naarmate de situatie onhoudbaarder werd, waren er momenten dat ik hier niet meer wilde zijn".

Hij legt uit dat een bipolaire stoornis een constante strijd is, maar dat de "ravage" het hardst aankomt als je weer "normaal" bent en ziet wat je hebt aangericht. Zijn vrouw was degene die hem, toen hij een paar maanden geleden de bodem raakte, dwong om eindelijk écht hulp te zoeken.

Opmerkelijk genoeg vond de superster, die toegang heeft tot de beste specialisten ter wereld, troost op een plek waar je het niet verwacht: internetforums. "Ik heb troost gevonden op Reddit-forums, van alle plekken," biecht Ye op. Daar las hij verhalen van lotgenoten en realiseerde hij zich dat hij niet de enige was die "zijn hele leven ruïneert ondanks dat hij elke dag medicijnen neemt". Hij haalt ook nog uit naar artsen die hem vertelden dat hij niet bipolair was, maar "symptomen van autisme" had, wat hem blijkbaar op het verkeerde been heeft gezet.

Ye vraagt niet om medelijden en ook niet om een "free pass". Hij wil vergeving verdienen. Hij zegt nu een nieuw evenwicht te hebben gevonden door medicatie, therapie, sport en een "clean leven". Zijn energie gaat nu weer naar positieve dingen: muziek, kleding en design. "Ik schrijf vandaag simpelweg om jullie geduld en begrip te vragen terwijl ik mijn weg naar huis terugvind," sluit hij af.

Het is een zeldzaam moment van nederigheid voor een man die zichzelf ooit God noemde. De vraag is nu: is de wereld bereid om Ye te vergeven? Of heeft hij in zijn manische vernielzucht te veel bruggen verbrand? Eén ding is zeker: hij meent het, en hij doet het op zijn eigen, grootse manier.