Naar inhoud springen
Nederlandse man van begin vijftig aan een houten keukentafel met een kop koffie en een blanco vel papier
Beeld: AI-illustratie / DDS

Zieke werknemer krijgt €24.768 transitievergoeding: werkgever mag €12.086 kosten niet aftrekken

Economie•

Wilt u DDS vaker zien?

Stel DDS in als voorkeursbron op Google.

Voeg DDS toe op Google
Volg ons op Google Nieuws
Een projectcoördinator uit de bouwsector werkte al sinds mei 2010 bij hetzelfde bedrijf toen hij in augustus 2021 ziek uitviel. Drie jaar later zat hij thuis met een WIA-uitkering en werkte hij met UWV-toestemming acht uur per week elders. Voor zijn oude baas was dat ineens aanleiding om te stellen dat de man zelf had opgezegd en zijn ontslagvergoeding kwijt was. Op 29 oktober 2026 veegde de kantonrechter van de Rechtbank Overijssel dat standpunt weg.
Uit de beschikking die op 10 november werd gepubliceerd, blijkt dat de eindafrekening stevig in het voordeel van de werknemer uitvalt. De werkgever had eerder geprobeerd €12.086,89 aan re-integratiekosten in te houden en eiste €1.997,71 terug voor te veel opgenomen vakantie-uren. De rechter wees beide vorderingen af. Binnen zeven dagen moet het bedrijf meewerken aan de beëindiging en een nieuwe eindafrekening opstellen, waarna binnen zeven dagen €24.768,01 bruto transitievergoeding en de niet-opgenomen verlofuren volgen, plus €1.102 aan proceskosten.

Na drie jaar ziekte liepen de gesprekken vast

De werknemer viel op 23 augustus 2021 uit door ziekte. Voor 32 uur per week verdiende hij €4.374,05 per vier weken, exclusief 8 procent vakantiegeld. Normaal betaalt een werkgever twee jaar het loon door, maar het UWV vond de re-integratie van het bedrijf onder de maat. Door die loonsanctie moest de werkgever drie volle jaren doorbetalen, tot 19 augustus 2024.
Na die drie jaar werd de man voor 80 tot 100 procent arbeidsongeschikt verklaard en kreeg hij een WIA-uitkering. Hij leverde zijn bedrijfsspullen in en besprak met het bedrijf een officiële beëindiging per 1 december 2024. Die onderhandelingen klapten zodra de werkgever €12.086,89 aan re-integratiekosten op de transitievergoeding wilde inhouden.

Acht uur elders werken is geen eigen ontslag

Terwijl zijn oude arbeidscontract als zogeheten slapend dienstverband bleef doorlopen, zocht de man weer wat ritme. Met toestemming van het UWV ging hij acht uur per week bij een ander bedrijf aan de slag. Zijn oude werkgever zag daarin meteen een uitweg. Door die nieuwe baan zou de medewerker zijn oude contract feitelijk zelf hebben opgezegd, waardoor de transitievergoeding zou vervallen.
De kantonrechter in Zwolle wees dat betoog af, omdat de man zijn dienstverband nooit had opgezegd. Hij begon pas aan die acht uur nadat de loondoorbetaling was gestopt en zijn spullen waren ingeleverd, toen beide partijen al wisten dat terugkeer van de baan was. Op basis van de bekende Xella-uitspraak van de Hoge Raad moet een werkgever dan meewerken aan beëindiging en de wettelijke vergoeding betalen. Ook het lopende beroep bij de Centrale Raad van Beroep over de oude loonsanctie gaf geen recht om de zaak twee jaar op te houden.

Waarom de €12.086 aan re-integratiekosten sneuvelde

Vervolgens probeerde het bedrijf de €12.086,89 alsnog op de ontslagvergoeding in mindering te brengen. Dat bedrag ging op aan mediation en aan re-integratiebureaus als Cvites, Effectyf en Autlook. De werkgever wees daarbij op de cao Bouw en Infra, omdat die een werkgever bij ziekte verplicht een re-integratiebedrijf in te schakelen. Voorafgaande schriftelijke toestemming van de zieke medewerker was daarom niet meer nodig, zo stelde het bedrijf.
Ook dat verweer hield in de rechtszaal geen stand. Zelfs als een cao zulke kosten verplicht stelt, eist de wet dat een werkgever de uitgaven vooraf precies specificeert en schriftelijk meldt. Omdat de werkgever dat vooraf had nagelaten, mocht er geen euro van de vergoeding af. De rechter rekende het vierwekenloon inclusief vakantiegeld om naar €5.117,64 bruto per maand, waarmee de transitievergoeding uitkwam op precies €24.768,01 bruto.

Hoe 40 uur min ineens 64 uur plus werd

De scherpste draai zat in het verlofoverzicht. Volgens de werkgever stond de man 40 verlofuren in de min, reden om via een tegenvordering €1.997,71 terug te vragen. Dat tekort bleek echter ontstaan doordat het bedrijf tussen 12 augustus en 5 september 2024 liefst 104 collectieve bouwvak- en ATV-uren had afgeboekt. De medewerker was toen al jaren ziek.
Volgens de wet mag een werkgever ziektedagen alleen als vakantie afschrijven als een zieke werknemer daar in dat concrete geval uitdrukkelijk mee instemt. Een algemene cao-afspraak over de bouwvak volstaat niet. Alle 104 uren moeten dus terug op de teller, waardoor het vermeende tekort van 40 uur omslaat in 64 uit te betalen verlofuren. Daarmee was ook de tegenvordering van €1.997,71 definitief van tafel.
Kom je na twee jaar ziekte in een slapend dienstverband, dan blijft je recht op de volledige vergoeding volgens Rijksoverheid.nl over de transitievergoeding gewoon staan. Laat je niet onder druk zetten als je werkgever achteraf re-integratiekosten wil verrekenen of tijdens ziekte collectieve vakantiedagen afschrijft zonder jouw toestemming. Vraag altijd een gespecificeerde berekening op papier en teken pas voor je eindafrekening als zowel de transitievergoeding als het verlofsaldo klopt.
Wil je vaker zulke uitleg over je geld direct op je telefoon? Volg het DDS WhatsApp-kanaal.
Ga verder met lezen
loading
Dit vind je misschien ook leuk
Laat mensen jouw mening weten

Loading