VZR waarschuwt voor afkoopsommen bij overstap met niet-elektrische leaseauto

De Vereniging Zakelijke Rijders waarschuwt dat veranderende belastingregels het moeilijker kunnen maken om een niet-elektrische leaseauto mee te nemen naar een volgende werkgever. Als het contract vervolgens een afkoopsom bij vertrek kent, kan dat de werknemer duizenden euro’s kosten.

Die rekening is niet hetzelfde als de nieuwe belasting zelf. Het gaat om twee verschillende zaken die bij een baanwissel wel met elkaar kunnen botsen.

Vanaf 1 januari 2027 geldt een extra werkgeversheffing voor bepaalde zakelijke auto’s met uitstoot die ook privé of voor woon-werkverkeer worden gebruikt. Het gaat onder meer om benzine-, diesel- en hybrideauto’s.

Voor een auto tot en met 25 jaar oud bedraagt de heffing jaarlijks 12 procent van de catalogusprijs. Bij een cataloguswaarde van €40.000 is dat rekenkundig €4.800 per jaar, wanneer de regeling volledig van toepassing is.

De Rijksdienst voor Ondernemend Nederland beschrijft de nieuwe heffing en overgangsregeling. Voor auto’s die vóór 2027 al aan werknemers ter beschikking zijn gesteld, bestaat overgangsrecht.

Een bestaande auto kan bij de huidige werkgever onder een overgangssituatie vallen. Dat betekent niet automatisch dat een andere werkgever bij overname van die auto dezelfde positie heeft.

Daar zit het probleem waarvoor VZR waarschuwt. De toekomstige werkgever kan een overname financieel onaantrekkelijk vinden, terwijl de werknemer bij zijn oude werkgever juist heeft afgesproken de auto mee te nemen of de voortijdige beëindiging te betalen.

Volgens de berichtgeving over de VZR-waarschuwing verdient vooral die combinatie aandacht. Een eerdere mondelinge verwachting dat meenemen “altijd wel lukt”, is geen zekerheid.

De nieuwe heffing is een werkgeversbelasting. Volgens de officiële toelichting mag die niet aan de werknemer worden doorberekend.

Een werkgever kan dus niet zonder meer zeggen dat de werknemer voortaan zelf die 12 procent moet betalen. Dat moet worden onderscheiden van een bestaande contractuele afspraak over leasekosten bij vrijwillig vertrek.

Ook zo’n vertrekafspraak is niet automatisch in iedere situatie afdwingbaar. De formulering, omstandigheden en redelijkheid kunnen een rol spelen. Een concrete rekening verdient daarom een afzonderlijke beoordeling.

De belangrijkste tekst staat vaak niet in het arbeidscontract zelf, maar in een aparte autoregeling, leaseverklaring of berijdersovereenkomst.

Zoek naar woorden als voortijdige beëindiging, eigen ontslag, overname, resterende looptijd en afkoop. Controleer vervolgens of duidelijk is wie het bedrag vaststelt en hoe het wordt berekend.

Een bepaling die verwijst naar “alle resterende kosten” kan iets anders betekenen dan een vast maximum. Ook kan verschil bestaan tussen vrijwillig vertrek, ontslag door de werkgever en het einde van een tijdelijk contract. Lees daarom de volledige regeling, niet alleen de alinea met de maandelijkse eigen bijdrage.

Een algemene waarschuwing dat vertrek geld kan kosten, helpt weinig bij het vergelijken van een nieuwe baan. Vraag om een berekening voor de datum waarop je mogelijk wilt vertrekken.

Laat daarin opnemen welke kosten worden gerekend, welke alternatieven bestaan en of de auto eventueel intern kan worden overgenomen. Vraag ook of de genoemde bedragen definitief zijn of nog kunnen veranderen.

Dat is geen erkenning dat iedere gevraagde betaling terecht is. Het zorgt ervoor dat duidelijk wordt waarover je een afspraak moet maken of advies nodig hebt.

Een toekomstige werkgever kan pas serieus reageren wanneer duidelijk is om welke auto, looptijd en kosten het gaat. Breng het onderwerp daarom ter sprake voordat de onderhandelingen volledig zijn afgerond.

Mogelijke oplossingen hangen af van de betrokken partijen. Denk aan het achterlaten van de auto bij de oude werkgever, een andere interne berijder of een afspraak over een vergoeding. Geen van die opties is vanzelfsprekend.

Een schriftelijk akkoord is belangrijk. De mededeling dat een manager “wel even met de leaseafdeling zal overleggen” is nog geen bevestigde overname.

Stel dat een nieuwe baan €250 bruto per maand meer betaalt. Dat is €3.000 bruto per jaar. Een onverwachte afkoopsom van enkele duizenden euro’s kan daardoor een aanzienlijk deel van het financiële voordeel opslokken.

Zo’n vergelijking is slechts een begin: belasting, andere arbeidsvoorwaarden en loopbaankansen spelen ook mee. Maar ze maakt zichtbaar waarom de auto niet als bijzaak kan worden behandeld.

De verstandigste volgorde is daarom: eerst de vertrekvoorwaarden en mogelijke kosten uitzoeken, daarna pas definitief tekenen en opzeggen. Een leaseauto is een arbeidsvoorwaarde, maar kan bij vertrek ook een financiële verplichting blijken.