In 2006 beloofd, nooit betaald: rechter houdt ex-man na twintig jaar toch aan €120.775 voor het pensioen van zijn ex

Een vrouw die in 2006 scheidde, kan haar ex-man nog steeds houden aan de pensioenafspraak die ze toen maakten. Hij had beloofd zich in te spannen om binnen vijf jaar €120.775 voor haar pensioen te storten, maar deed dat nooit. Twintig jaar later oordeelt de rechtbank Gelderland dat hij nog steeds aan die afspraak vastzit. Dat die zo oud is, maakt niet uit.

De uitspraak is van 2 september en werd op 29 september gepubliceerd. Het is een tussenvonnis: over een deel van de schade beslist de rechtbank later.

Het stel trouwde in 1979 in gemeenschap van goederen. De man had tijdens het huwelijk pensioen opgebouwd in zijn eigen bv. Bij de scheiding in 2006 legden ze in het echtscheidingsconvenant vast dat de vrouw afzag van haar deel van dat pensioen. In ruil daarvoor zou de man zich inspannen om binnen vijf jaar €120.775 te storten bij een verzekeraar die zij mocht kiezen. Daarmee zou ze haar eigen ouderdoms- en nabestaandenpensioen krijgen.

In 2010 vroeg de vrouw om de storting. De accountant van de man schreef in 2011 dat dat niet mogelijk was. Zijn advocaat liet weten dat het er zo snel mogelijk zou komen. Daarna bleef het stil, tot de vrouw in 2023 opnieuw aan de bel trok. De man antwoordde dat er "geen mogelijkheden" waren.

De man voerde aan dat hij alleen had beloofd zijn best te doen, niet dat hij het echt zou betalen. Volgens hem was er in zijn bv simpelweg geen geld voor. De rechtbank was het met hem eens dat het om een inspanningsverplichting ging, maar vond dat hij niet had aangetoond dat hij het bedrag in die vijf jaar niet kon betalen. Hij had zijn bv bijvoorbeeld van geld kunnen voorzien, en hij kocht na de scheiding nog een woning.

Het belangrijkste punt was de verjaring. De man vond dat de vrouw te laat was: de termijn liep volgens hem in 2016 af. De rechtbank zag dat anders. Het convenant was aan de echtscheidingsbeschikking van de rechter gehecht en was daar onderdeel van geworden. Voor zo'n afspraak geldt een verjaringstermijn van twintig jaar, in plaats van de gewone vijf jaar. Die termijn was nog niet verstreken.

Dat de vrouw jarenlang niets had gedaan, maakte ook geen verschil. Alleen tijd laten verstrijken is volgens vaste rechtspraak niet genoeg om je recht kwijt te raken.

Er is wel een grens. Op grond van het convenant hoeft de man niet meer te betalen dan de afgesproken €120.775. Voor schadevergoeding, zoals het rendement dat de vrouw is misgelopen, geldt wel een termijn van vijf jaar. Alleen schade vanaf november 2018 komt daarvoor in aanmerking.

Het geld gaat niet naar de vrouw zelf, maar naar een verzekeraar die zij kiest, zodat er alsnog een pensioen voor haar komt. De vrouw moet uiterlijk 14 oktober een offerte van een verzekeraar laten zien. Daaruit moet blijken hoeveel pensioen ze had gekregen als het geld in november 2018 was gestort, en hoeveel het bedrag nu nog oplevert. Het verschil kan ze als schade vorderen. Pas daarna doet de rechtbank een eindoordeel.

De man had ook pensioen opgebouwd bij pensioenfonds PFZW. Daarover stond niets in het convenant. De vrouw heeft daarom gewoon recht op de wettelijke verdeling van dat pensioen, zodra de man met pensioen gaat.

Scheid je, dan hebben jullie allebei recht op de helft van het pensioen dat jullie tijdens het huwelijk hebben opgebouwd. Dat moet je binnen twee jaar na de scheiding melden bij het pensioenfonds. Jullie mogen ook andere afspraken maken, bijvoorbeeld in het echtscheidingsconvenant. Dat gebeurt vaak als een van de twee pensioen in een eigen bv heeft, zoals in deze zaak.

Juist dan is het belangrijk dat de afspraak ook echt wordt uitgevoerd. Spreek in het convenant bij voorkeur een vast bedrag en een uiterste datum af, en leg vast bij welke verzekeraar het geld moet komen.

Ben je gescheiden en is een pensioenafspraak uit je convenant nooit nagekomen? Zoek dan eerst je convenant en de echtscheidingsbeschikking op. Kijk of het convenant aan de beschikking is gehecht: dan geldt waarschijnlijk de termijn van twintig jaar. Stuur je ex-partner een brief waarin je vraagt de afspraak na te komen. Zo'n brief kan ook de verjaring van een schadevergoeding stuiten. Laat je daarbij helpen door een advocaat of het Juridisch Loket, want de uitkomst hangt sterk af van hoe de afspraak precies is opgeschreven.