Bijeenkomst Jonge Fortuynisten afgeblazen na dreigbrief van 'antifascisten': "Ronduit walgelijk!"

Op 6 mei — de dag waarop Pim Fortuyn in 2002 werd vermoord — zouden de Jonge Fortuynisten in Leiden bijeenkomen om hun politieke held te herdenken. Geen grootschalig festival, maar een zaaltje in café De Keyzer, met twee sprekers: voormalig LPF-Kamerlid Fred Schonewille en Ralf Sluijs van Hart voor Den Haag. Niks om zenuwachtig van te worden, zou je denken.

Maar Leiden tegen Fascisme dacht daar anders over. In een brief aan het café schrijven ze dat Fortuyn-herdenkingen “fascistische groeperingen” zouden aantrekken, waaronder Voorpost en de Groot-Nederlandse Studentenvereniging. Dat zou volgens hen leiden tot een “onveilige omgeving voor mensen van kleur, vluchtelingen, queer mensen en andere groepen die door GNSV en de Jonge Fortuynisten als ‘niet gewenst’ worden gezien.”

Daar bleef het niet bij: de actiegroep eiste dat het café de avond zou afzeggen. Zo niet, dan zouden ze hun achterban oproepen om het café te mijden én publiekelijk aan de schandpaal nagelen wegens het “toelaten van extreemrechtse organisaties”.

Café De Keyzer koos eieren voor zijn geld. “Bij ons is iedereen welkom, wat iemands politieke voorkeur ook is,” zegt een medewerker. “Maar we willen niet dat er van dit soort bijeenkomsten gedoe komt.”

Stef Kleine Staarman van de Jonge Fortuynisten snapt er niks van. In een reactie aan De Dagelijkse Standaard reageert hij fel: “Wij vinden het knettergek dat anno 2025 aanhangers van Fortuyn in de extreemrechtse hoek gezet worden. Dat deze dreiging een soort complottheorie is waar je de dots moet verbinden om ons in die hoek te zetten. Dat we de meest nette sprekers hebben, in de naam van Fred Schonewille die al 20 jaar de politiek uit is en mediator is, en Ralf Sluijs van Hart voor Den Haag die zich met de meest onschuldige zaken bezighoudt. Leiden is volgens ons de eerste stad waar ‘rechts’ onveilig is, gezien eerdere dreiging. Volkert kan best een zetel halen in Leiden.”

Ook Iwan Dienjes, fractievoorzitter van de LPF in Breda, laat zich niet onbetuigd. Hij noemt de gang van zaken “ronduit walgelijk”. In een verklaring zegt hij: “Het onder druk zetten van locaties, het dreigen met ‘acties’, het creëren van angst om ‘gedoe’, en het openlijk besmeuren van mensen met een afwijkende mening. De ironie is tevens schrijnend. Uit naam van ‘tolerantie’ wordt geen ruimte geboden aan afwijkende standpunten. Uit naam van ‘antifascisme’ worden fascistische tactieken ingezet en onder het mom van een zogenaamd progressief moreel superioriteitsgevoel wordt de democratie uitgehold. LPF Breda waarschuwt al jaren voor dit sluipende proces. Een democratie waarin je alleen mag spreken als je de ‘juiste’ mening hebt, is geen democratie – het is een moreel gecontroleerde eenheidsstaat in wording. Het vrije woord mag nooit het zwijgen worden opgelegd.”

Wat er in Leiden gebeurde, gaat niet alleen over een geannuleerde herdenking. Het gaat over een giftige trend waarin het vrije woord steeds vaker het onderspit delft voor morele verontwaardiging en groepsdruk. Fortuyn mag dan al jaren dood zijn, het debat over zijn gedachtegoed leeft nog — of beter gezegd: het wordt steeds vaker onmogelijk gemaakt.