Fernando Alonso sloopt nieuwe F1-regels: "De kok kan deze auto besturen"

De cijfers die Alonso noemt zijn veelzeggend. Bocht 12 in Bahrein was vorig seizoen een volgas-bocht op 280 kilometer per uur. Het soort bocht waar het verschil wordt gemaakt tussen een wereldkampioen en de rest. Waar lef, vaardigheid en een perfecte auto samenkomen.

Onder de nieuwe regels voor 2026 gaat diezelfde bocht vijftig kilometer per uur langzamer. Niet omdat de auto's slechter zijn. Niet omdat de bocht is aangepast. Maar omdat de coureurs elektriciteit moeten sparen voor het rechte stuk. De auto's zijn zo ontworpen dat de elektrische component een enorme rol speelt, en dat betekent: zuinig rijden in de bochten om op het rechte stuk te kunnen knallen.

Het resultaat? Bochtengevechten - het hart en de ziel van de autosport - zijn vrijwel verleden tijd. Inhalen gebeurt straks alleen nog op de rechte stukken, met behulp van de elektromotor. Geen wiel-aan-wiel-duels meer in snelle bochten. Geen coureurs die het verschil maken op pure rijkunst. Alleen nog klinische inhaalacties op het rechte stuk.

Alonso staat niet alleen in zijn kritiek. Max Verstappen - viervoudig wereldkampioen en de dominante kracht van de afgelopen jaren - uitte eerder al vergelijkbare zorgen over de nieuwe reglementen. Lewis Hamilton, zevenvoudig kampioen en vorig jaar begonnen aan zijn avontuur bij Ferrari, deed hetzelfde.

Drie van de grootste namen die de Formule 1 ooit heeft gekend, coureurs met bij elkaar meer dan vijftig jaar ervaring op het hoogste niveau, zeggen allemaal hetzelfde: deze regels maken de sport kapot. En toch drukt de FIA het door.

Dat zou te denken moeten geven. Als Alonso, Verstappen én Hamilton het ergens over eens zijn - drie coureurs met totaal verschillende achtergronden, teams en belangen - dan is dat niet zomaar een meningsverschil. Dan is er iets fundamenteel mis.

Laten we eerlijk zijn over waarom deze regels bestaan. De nieuwe motorreglementen voor 2026 zijn geboren uit de drang om de Formule 1 "duurzamer" te maken. Meer elektrisch, minder brandstof, groener imago. Het is dezelfde klimaatlogica die overal wordt doorgedrukt: van uw gasfornuis tot uw auto, en nu dus ook op het circuit.

De FIA en Liberty Media - de commerciële eigenaar van de Formule 1 - willen de sport aantrekkelijk maken voor autofabrikanten die bezig zijn met de elektrische transitie. Audi stapt in, Ford komt terug, en die willen een platform dat past bij hun groene marketingverhaal. Het gevolg: de sport wordt aangepast aan de boardroom, niet aan de fans.

Niemand die op zondag naar een Grand Prix kijkt, zit te wachten op auto's die in de bochten moeten sparen om op het rechte stuk te kunnen inhalen. Niemand die een kaartje koopt voor Zandvoort wil zien hoe de coureurs met ingehouden adem door de Tarzanbocht kruipen omdat de batterij anders leeg is. De fans willen racen. Echt racen. Het soort racen waar Fernando Alonso over spreekt als hij zegt dat bocht 12 in Bahrein vorig jaar nog volgas was.

De meest dodelijke opmerking van Alonso is misschien wel de kortste. "De kok kan het ook." Daarmee zegt hij in vijf woorden wat pagina's aan analyse niet kunnen: deze auto's vragen in de bochten zo weinig van een coureur dat het verschil in talent er niet meer toe doet. De Formule 1 - de koningsklasse van de autosport, het summum van menselijke prestatie achter het stuur - is gereduceerd tot een energiemanagement-oefening.

En dat is precies wat er gebeurt als je een sport laat reguleren door mensen die de sport niet begrijpen. Of erger: die de sport wel begrijpen maar bewust kiezen voor een ander product. Een product dat past bij ESG-doelstellingen en investeerders, niet bij de liefhebber op de bank of de tribune.

Over een maand beginnen de Grand Prix-weekenden. En dan zien we het met eigen ogen: auto's die in de bochten sparen, inhaalacties die alleen nog op het rechte stuk plaatsvinden, en coureurs die gefrustreerd over de boordradio klagen dat ze niet kunnen racen.

Alonso is 44 jaar oud. Dit zou weleens zijn laatste seizoen kunnen zijn. En het is tekenend dat een man die al meer dan twintig jaar op het allerhoogste niveau racet, nu openlijk zegt dat de sport die hij zijn hele leven heeft beoefend, kapot is gereguleerd. Niet door een ongeluk. Niet door een verkeerde beslissing. Maar door een bewuste keuze van bureaucraten die duurzaamheid belangrijker vinden dan racen.

De kok kan het ook. Maar de vraag is: wil de fan er nog naar kijken?