Weidel weigert de deugknieval bij The Economist, en kanselier Merz loopt allang achter haar aan

The Economist zette vrijdag een fragment van het interview online. Hoofdredacteur Zanny Minton Beddoes bracht haar vraag als een verhoor. Veel mensen met een migratieachtergrond zijn "very frightened by the AfD", zei ze. "So it would be helpful, I think, for you to be very clear on this. People who are here legally, whether they are Syrian or Afghani or whatever, they can and are welcome, they can stay here and they are welcome." Zo werkt de gevestigde pers: spreek de deugzin uit, of ga als monster de uitzending uit.

Weidel trapte er niet in. "Well, to be honest, our law states, our asylum law states," begon ze, dat wie hier bescherming kreeg, terug moet zodra de reden daarvoor is vervallen. "They have to go back to their country. They have to leave our country." En toen kwam de zin die via Eva Vlaardingerbroek de wereld rondging: "100% of the Syrian citizens have to go back to their country, as well as the Afghans."

Ze ging verder. Ze haalde uit naar wat ze "this obnoxious policy to fly in Afghans" noemde, de opnameprogramma's waarmee Duitsland Afghanen naar het land haalde. "So we need to send these people back and we need to detain the criminals and also religious extremist leaders. We don't want a caliphate in our country." Zelfs de Oekraïners spaarde ze niet: "The Ukrainians have to leave our country when this war will be ended."

Hard. Maar het is de kern van vluchtelingenbescherming: je krijgt onderdak zolang het gevaar duurt, geen verblijfsvergunning voor het leven. Wie dat extreem noemt, heeft het woord tijdelijk nooit begrepen. Weidel zei niets schokkends. Ze las het asielrecht hardop voor, en de hoofdredacteur van The Economist schrok ervan.

De regering-Merz doet allang een deel van wat Weidel eist. Kanselier Friedrich Merz (CDU) zei vorig jaar november dat de burgeroorlog in Syrië voorbij is en dat er "keinerlei Gründe mehr für Asyl in Deutschland" zijn, meldde tagesschau. Eind maart ontving hij de Syrische president al-Sharaa en kondigde hij een gezamenlijke taskforce voor terugkeer aan. Hij noemde er zelfs een doel bij: rond 80 procent van de Syriërs binnen drie jaar terug. Na kritiek schoof hij dat getal door naar al-Sharaa, die het prompt terugschoof. Grote woorden, en dan wegduiken: typisch de lafheid van het Berlijnse midden.

Het Duitse asielbureau BAMF pakt intussen wel door. In de eerste zes maanden van 2026 nam het de dossiers van 8.320 Syriërs opnieuw onder de loep, en bijna een op de vier (23,2 procent) raakte zijn beschermingsstatus kwijt. In heel 2025 was dat nog maar 3,7 procent.

Bij de Afghanen gaat het nog harder. Binnenlandminister Alexander Dobrindt (CSU) maakte afspraken met de Taliban, en sindsdien vertrekken er chartervluchten naar Kabul: meer dan 250 uitgezette Afghanen sinds deze coalitie aantrad. Niet meer alleen criminelen en terreurverdachten, maar ook andere Afghanen die het land moeten verlaten, en tot drie charters per maand mogelijk, aldus Dobrindt. En de opnameprogramma's waar Weidel zo over klaagt? Die legde de regering-Merz al in mei 2025, meteen bij haar start, voorlopig stil.

Bij Syrië loopt het wel vast. Tussen december 2025 en 21 januari werden vier Syrische criminelen uitgezet. Daarna stokte het, omdat Damascus geen vervangende reispapieren afgeeft, meldt Merkur. Weidel zegt het hardop, Merz zegt het netjes, en het Duitse apparaat hobbelt er hijgend achteraan.

Waarom durft Merz dit? Omdat de kiezer hem achterna zit. In de INSA-peiling van 13 oktober staat de AfD op 30 procent, de Union van Merz op 18,5. Ook Forschungsgruppe Wahlen en Forsa zien de AfD als grootste partij, schrijft de Morgenpost. De partij die de deugpers als paria behandelt, staat bovenaan in de peilingen.

En de Duitsers zijn het met de inhoud eens. In april vond 61 procent van de Duitsers het prima als vier op de vijf Syriërs die de afgelopen tien jaar kwamen, weer zouden vertrekken, volgens INSA voor Bild. Echte tegenstand kwam er alleen van de achterban van de Grünen en Die Linke. Dat is het brede midden: de gewone Duitsers die al tien jaar de rekening betalen.

Het Duitse vreemdelingenregister telt ruim 930.000 Syriërs in het land, schrijft Welt. Meer mensen dan er in Frankfurt wonen. Plus rond 450.000 Afghanen, van wie ruim 15.000 het land moeten verlaten, aldus tagesschau.

De tegenwerping kwam uit Merz' eigen kabinet. Buitenlandminister Johann Wadephul (CDU) zei in een verwoeste voorstad van Damascus: "Hier können wirklich kaum Menschen richtig würdig leben." Maar asiel is bescherming tegen oorlog en vervolging, geen garantie op een mooi huis. En Merz zei er zelf bij dat de wederopbouw van Syrië zonder die mensen niet mogelijk is. Wie Syrië echt wil helpen, stuurt de Syriërs naar huis om hun eigen land op te bouwen.

En Nederland? Asielminister Bart van den Brink (CDA) moest toegeven dat gedwongen terugkeer naar Syrië "nog niet" heeft plaatsgevonden, en een herbeoordeling van de tijdelijke vergunningen vindt hij niet aan de orde, schreef DDS eerder. FVD vroeg in de Kamer hetzelfde, maar kreeg geen meerderheid.

Van den Brink, pak de telefoon naar Berlijn. Maak van het comité dat Nederland in juni met Damascus afsprak eindelijk een echte terugkeer-taskforce, zoals Merz die met al-Sharaa aankondigde, eis reispapieren voor elke Syriër die weg moet, en schuif aan bij de Duitse charters naar Kabul, te beginnen met de criminelen. Weidel zegt wat de wet zegt, Merz begint het uit te voeren, en jij betaalt intussen de rekening van een minister die nog niet eens is begonnen.