Asiel-tsunami dreigt: 53.000 nareizigers in de wachtkamer, Mona Keijzer luidt de noodklok

De cijfers liegen niet. Vorig jaar keurde de IND al een recordaantal van 22.400 nareisaanvragen goed. Dat was al een forse stijging, maar het blijkt slechts het topje van de ijsberg. De stuwmeer aan aanvragen is gigantisch en de goedkeuringspercentages zijn torenhoog.

Vooral Syriërs maken massaal gebruik van deze route. Hoewel het regime in Syrië is gevallen en de acute oorlogssituatie anders ligt, blijft de 'nareis-route' de gouden toegangskaart tot de Nederlandse verzorgingsstaat. Driekwart van de aanvragers heeft de Syrische nationaliteit. Het is dweilen met de kraan open, terwijl de badkuip al overstroomt naar de buren.

Mona Keijzer, die haar uiterste best heeft gedaan om de puinhopen van Rutte IV op te ruimen, laat een duidelijk huiswerk achter voor haar opvolger. De naam die in de wandelgangen zingt is Bart van den Brink van het CDA.

Een CDA'er op Asiel, in een kabinet dat gedomineerd wordt door D66. U voelt de bui al hangen. Keijzer breekt in een laatste brief aan de Kamer nog een lans voor strengere wetten, zoals de Asielnoodmaatregelenwet en het tweestatussenstelsel, die nu liggen te verstoffen in de Eerste Kamer. Deze wetten moeten nareis voor ongehuwde partners en meerderjarige kinderen stoppen en wachttijden invoeren.

"Als deze wetsvoorstellen worden aangenomen (...) dan zal dit naar mijn verwachting de instroom en nareis drastisch beperken," schrijft Keijzer hoopvol. Maar laten we eerlijk zijn: gaat een CDA-minister, aan de leiband van Rob Jetten, deze wetten er echt doorheen jassen? Of gaan ze weer polderen totdat er van het strenge beleid niets meer over is?

Dat het anders kan, bewijst Oostenrijk. Daar hebben ze een tijdelijke stop op nareisverzoeken ingevoerd omdat de scholen en voorzieningen het simpelweg niet meer aankonden. Gewoon: stop. De grens is bereikt.

In Nederland durven we dat niet, want "internationale verdragen" en "juridisch twijfelachtig". Ondertussen stroomt het land vol. Keijzer zegt het hardop: "Ons land kan dit gewoon niet langer aan. Het asielsysteem is kapot".

Denk even na over wat 53.000 mensen betekent. Dat zijn 53.000 extra bedden, tienduizenden woningen, plekken op scholen, huisartsen en in het openbaar vervoer. En dat komt bovenop de reguliere asielinstroom en de tienduizenden statushouders die al wachten op een huis.

Het is een demografische en maatschappelijke ramp in slow-motion. Als de nieuwe minister niet onmiddellijk de Oostenrijkse route kiest en de nareis bevriest, is Nederland binnen de kortste keren onherkenbaar veranderd. Maar met D66 en CDA aan het roer, vrezen wij het ergste. De sluizen staan op een kier, en achter de deur duwt een massa van 53.000 man.