Lale Gül heeft (per ongeluk) een punt: BBB is irrelevant geworden door verraad aan de boer

Gül schetst in haar column het romantische beeld van de beginjaren. Caroline van der Plas die met een trekker het Binnenhof opreed, de omgekeerde vlaggen, het verzet tegen de "wereldvreemde beleidsmakers met havermelklattes". Het was een prachtige tijd. Het volk stond op.

Maar volgens Gül is het probleem nu "opgelost". Waarom? Omdat er een stikstoffonds van 20 miljard euro is om boeren uit te kopen. "Boeren krijgen de kans hun bedrijf te verkopen tegen voorwaarden waar elke gemiddelde mkb’er alleen maar van kan dromen," schrijft ze.

Hier laat Gül zien dat ze er niets van snapt. Het probleem is niet opgelost; de sector wordt geliquideerd met belastinggeld. Dat is geen redding, dat is een sterfhuisconstructie.

Waar Gül de plank echter volledig misslaat, is in haar analyse van de neergang van BBB. Ze stelt: "Ze gingen de PVV nadoen. Migratie, anti-elite, tegen Brussel... Als politieke beweging is BBB nu een pizza met alle toppings... Ze zijn alles tegelijk, en dus niets".

Onzin. Het probleem van BBB is niet dat ze te veel op de PVV lijken. Het probleem is dat ze juist niet op de PVV lijken. De PVV houdt (meestal) zijn rug recht. BBB is in het kabinet-Schoof gaan zitten en is direct begonnen met het sluiten van compromissen.

Waar was de vuist op tafel toen de stikstofplannen gewoon doorgingen? Waar was de trekker in de Hofvijver toen bleek dat de "vrijwillige uitkoop" in de praktijk neerkomt op zachte dwang? BBB heeft de passie ingeruild voor de macht. Ze wilden zo graag meeregeren, dat ze vergeten zijn voor wie ze daar zaten. Ze zijn onderdeel geworden van het systeem dat ze moesten bestrijden.

Gül noemt het "politieke stamppot zonder aardappelen". Een grappige beeldspraak, maar de werkelijkheid is triester. BBB is veranderd in een soort CDA-light. Een bestuurderspartij die ja knikt tegen Brussel en vervolgens in de provincie uitlegt dat het "helaas niet anders kon".

De kiezers zijn niet weggelopen omdat BBB "te rechts" werd, Lale. Ze zijn weggelopen omdat ze zich verraden voelen. Ze stemden op een strijder, maar kregen een manager. Ze stemden voor behoud van de boerenstand, maar kregen 20 miljard zwijgeld om hun levenswerk te vernietigen.

Gül eindigt haar stuk met wat dan wel weer een treffend beeld is:

Dat is de spijker op zijn kop. BBB is een herinnering aan een opstand die in de kiem is gesmoord door... BBB zelf. De partij heeft zichzelf overbodig gemaakt door niet te leveren op het enige dossier dat er echt toe deed. Ze dachten dat ze het spelletje in Den Haag konden meespelen, maar ze zijn ingepakt door de ambtenaren en de coalitiepartners.

Als Caroline van der Plas de partij nog wil redden, moet ze stoppen met polderen en weer gaan vechten. Maar met de lege melkemmer waar Gül over spreekt, is het daarvoor misschien wel te laat.