CDA-minister Bart van den Brink houdt meedenkende gemeente Aalten aan 200 verplichte asielzoekers en treft verzet bij de rechter

Wat zich dinsdagochtend afspeelde bij de bestuursrechter in Arnhem is een schoolvoorbeeld van hoe de Spreidingswet elke vorm van lokale democratie en gezond verstand vermorzelt. In de eerdere, indicatieve verdeling vanuit Den Haag had de gemeente Aalten een opgave gekregen om 157 asielzoekers op te vangen.

In plaats van direct de hakken in het zand te zetten, dacht het gemeentebestuur van Aalten mee en liet het weten dat er gekeken werd naar een terrein waar eventueel ruimte was voor tweehonderd opvangplaatsen. Maar hoe bedankte het ministerie van Asiel en Migratie de Achterhoekse gemeente voor die welwillendheid? Volgens Aalten schroefde het ministerie de formeel opgelegde taakstelling direct op naar precies die 200 asielzoekers: 43 verplichte plekken extra bovenop de eerdere 157.

Vervolgens bleek de onderzochte locatie niet door te kunnen gaan en viel die af. Elk weldenkend mens zou dan zeggen: de locatie voor 200 man gaat niet door, dus we vallen tenminste terug op het oorspronkelijke aantal van 157. Maar zo werkt het niet in de dwangstaat van CDA-bewindsman Bart van den Brink. De locatie viel af, maar de verhoogde eis van 200 asielzoekers bleef keihard op tafel liggen én het ministerie plaatste Aalten in juli onder toezicht.

Terwijl de gemeente West Betuwe op het allerlaatste moment haar beroep bij de rechtbank introk en slikte dat zij verplicht 150 asielzoekers moet opvangen, stond Aalten er dinsdag in de Arnhemse rechtszaal alleen voor om principieel verzet te bieden tegen deze Haagse overval. Het is een keiharde bestuurlijke strafexpeditie omdat een plattelandsgemeente constructief meedacht.

Tijdens de rechtszitting van dinsdag in Arnhem kwam nog een onthullend detail naar boven over de arrogante werkwijze van het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) en het ministerie van Van den Brink. Gemeenten krijgen na het ingaan van de tweejaarlijkse Spreidingswet-cyclus namelijk maar zes maanden de tijd om de geëiste asielplekken uit de grond te stampen.

"Die termijn is gewoon te kort", verklaarde Gerard Olthof, programmaleider asielzaken van de gemeente Aalten, in de rechtszaal. En het lag niet aan de inzet van het dorp: Aalten heeft wel degelijk locaties voor asielopvang aangedragen bij het COA, maar die werden door het kieskeurige staatsorgaan gewoon afgekeurd.

Hoe absurd die afkeuring door het COA was, blijkt uit één enkele zin van Olthof tijdens de zitting: "Het COA lijkt voor te sorteren op wat voor hen goed is en niet op wat goed is voor gemeenten", gevolgd door de onthulling: "Op een van die afgekeurde locaties zitten nu voor de oorlog gevluchte Oekraïeners."

Begrijp je hoe ziek dit systeem is? Voor daadwerkelijke oorlogsvluchtelingen uit Oekraïne is een pand in Aalten prima geschikt en veilig, maar voor de asielindustrie van het COA en de CDA-asielminister is exact diezelfde locatie niet goed genoeg en krijgt de gemeente straftoezicht aan haar broek!

Blijkbaar moeten nieuwe asielzoekers van het COA direct in nog grotere of luxere complexen worden ondergebracht dan mensen die voor een oorlog op ons eigen continent zijn gevlucht. Het COA gedraagt zich niet als een uitvoeringsdienst, maar als een verwende vastgoedbaron die op kosten van de belastingbetaler alleen genoegen neemt met grootschalige asielpaleizen.

Maar het meest onthutsende moment van de hele rechtszaak kwam toen de landsadvocaat het woord nam namens minister Van den Brink en het COA. Nadat het college van Aalten vorig jaar nog een plan voor driehonderd asielzoekers had gepresenteerd en de bevolking daartegen massaal in opstand kwam, had de democratisch gekozen gemeenteraad van Aalten in februari een reeks volstrekt redelijke voorwaarden vastgesteld.

Wat eiste de gemeenteraad van Aalten namens haar inwoners? Onder meer dat een asielzoekerscentrum maximaal vijf jaar mag blijven bestaan, dat de opvanglocatie geplande woningbouw voor de eigen inwoners niet mag belemmeren, en dat er daadwerkelijk draagkracht onder de Aaltenaren moet zijn. Dat zijn precies de basisvoorwaarden waar elke fatsoenlijke volksvertegenwoordiger voor hoort te waken.

En hoe reageerde de landsadvocaat van het ministerie daar dinsdag in de rechtbank op? Met onverholen ergernis over zoveel lokale democratie: "Het is voor het COA lastig om locaties te beoordelen als de gemeente Aalten met 14 kaders komt". Bovendien voegde de landsadvocaat Aalten kil toe: "Aalten vangt momenteel nul asielzoekers op. Dus ook geen 157 waar eerst sprake van was."

Daar heb je de mentaliteit van het CDA en het kabinet-Jetten in één notendop. Als een gemeenteraad opkomt voor de woningbouw van haar eigen jongeren, als een dorp eist dat er draagvlak is in de buurt en dat een azc geen permanente vestiging voor de eeuwigheid wordt, dan klaagt de landsadvocaat van Bart van den Brink bij de rechter dat die democratische voorwaarden zo "lastig" zijn voor het COA.

Woningbouw voor eigen jongeren en draagvlak onder inwoners zijn voor het COA slechts hinderlijke obstakels die zo snel mogelijk met dwang en toezicht aan de kant moeten worden geveegd. Ondertussen ziet Aalten zich onder die Haagse curatele gedwongen om drie mogelijke locaties te onderzoeken waarvan de gemeente niet eens eigenaar is, terwijl inwoners nog tot en met 1 november mogen reageren.

De rechtbank in Arnhem doet binnen zes weken uitspraak over dit principegelding van de Achterhoekers tegen de Haagse asielmachine.

De rechtszaak van Aalten is een waarschuwing aan elke gemeente in Nederland: wie meebuigt met de Spreidingswet van CDA-bewindsman Bart van den Brink wordt niet beloond, maar krijgt er als straf tientallen verplichte asielzoekers bovenop en ziet de zorgen van zijn eigen inwoners bij het grofvuil belanden. Steun het verzet van onze plattelandsgemeenten, trek de stekker uit die tirannieke Spreidingswet van Bart van den Brink en gooi de Nederlandse grenzen voor nieuwe asielinstroom per direct op slot!