Journalistenbond NVJ gooit zijn neutraliteit weg: zondag marcheert de vakbond met BDS onder de leus 'Geen geld voor genocide'

De Nederlandse Vereniging van Journalisten neemt zondag opnieuw deel aan de demonstratie, schaamteloos en met een uitnodiging aan de eigen leden erbij. Wie wil aansluiten, verzamelt vanaf 13:00 bij de stand van Free Press Unlimited op het Museumplein.

En waar sluiten ze zich dan bij aan? Bij De Rode Lijn Voorbij: Geen geld voor genocide. Dat is geen stille tocht voor de persvrijheid. Dat is een politieke campagne met een eisenpakket. De regering moet erkennen dat de Israëlische regering genocide en etnische zuivering pleegt, er moet een verbod komen op handel en investeringen die daaraan bijdragen, en de regering moet pleiten voor het opschorten van het EU-associatieverdrag.

Kijk ook even wie er organiseren. Op de lijst staan Amnesty International, Oxfam Novib, PAX, Save the Children en The Rights Forum, maar ook de Global Sumud Flotilla en BDS, de beweging voor boycot, desinvestering en sancties tegen Israël. Dat is het gezelschap waarin de beroepsvereniging van de Nederlandse journalistiek zondag haar plek inneemt.

Dit stuk gaat niet over de vraag wie er gelijk heeft in Gaza. Dat is niet onze oorlog, en iedereen mag van mij de straat op, ook tegen Israël. Het gaat om de mensen die jou elke dag vertellen dat ze onpartijdig zijn. Een journalist mag alles vinden, maar zijn beroepsvereniging hoort niet te lopen in de optocht die hij moet verslaan.

Het NVJ-bestuur voelt zelf ook wel dat dit stinkt. Daarom staat er een lange verklaring bij. De boodschap: deelname is "geen aanval op Israël als land", maar wel op de beslissingen van de Israëlische regering tegenover journalisten.

Leg dat maar eens uit aan je medeorganisatoren. De stoet eist erkenning van genocide en een streep door handel en investeringen. BDS bestaat om Israël te boycotten. De NVJ wil meelopen met de boycotbeweging en tegelijk beweren dat dit niets met Israël als land te maken heeft. Dat is geen standpunt. Dat is een smoes.

Dan Hamas. De NVJ noemt Hamas een terroristische organisatie en distantieert zich van deelnemers die zich positief over Hamas uiten of Hamas-vlaggen dragen. Prima. Maar het bestuur verwerpt in dezelfde adem antisemitisme en de verheerlijking van geweld, "zoals die soms in andere demonstraties te zien of te horen waren". De bond weet dus precies waar hij naartoe loopt.

En wat is de garantie? Een toezegging. De organisatoren hebben beloofd er alles aan te doen om zulke uitingen te bestrijden. Mensen die voor de kost horen te controleren, nemen genoegen met een belofte. Wat de NVJ doet als de eerste Hamas-vlag toch voorbijkomt, staat niet in de verklaring.

Dit is ook geen uitglijder. In Den Haag liep eerder al een delegatie van bestuursleden en journalisten mee. Hun aanwezigheid was volgens de NVJ "geen keuze, maar noodzaak". Journalisten die op straat lopen uit noodzaak: dat heet activisme.

Waarom dit ertoe doet? Omdat de NVJ geen hobbyclub is. Deze bond spreekt namens de beroepsgroep, en bemoeit zich net zo makkelijk met de bezuinigingen in Hilversum. De omroep die jij verplicht betaalt, krijgt zo een belangenbehartiger die op zondag met een politieke stoet meeloopt.

Jarenlang kregen rechtse kiezers te horen dat hun wantrouwen tegen de media complotdenken is. Dat de journalistiek geen kant kiest. Dat je maar moet vertrouwen op de professionals. Het mediakartel hoeft zijn masker niet meer af te doen: de NVJ loopt er zondag zonder rond.

Ik heb een simpele test. Loopt de NVJ straks ook mee met de boeren op het Malieveld tegen de stikstofwet? Staat de bond naast omwonenden die tegen een azc protesteren? Natuurlijk niet, en terecht. Maar wat daar geldt, geldt ook op het Museumplein. Een beroepsvereniging die alleen meeloopt met de goede zaak van de eigen kring, is een politieke club.

Maar er zijn toch journalisten gedood? Ja. Volgens de NVJ, die zich daarvoor beroept op de VN en het CPJ, meer dan 200 Palestijnse en Libanese journalisten en mediawerkers. Elke dode journalist is er één te veel, en dat buitenlandse verslaggevers geen zelfstandige toegang tot Gaza krijgen, is een echte kwestie van persvrijheid.

Daarvoor heeft de NVJ een pen, een verklaring, een brief, een rechter. Verslaggevers Zonder Grenzen diende, schrijft de NVJ zelf, klachten in bij het Internationaal Strafhof. De bond had ook een eigen actie voor de veiligheid van journalisten kunnen houden, op eigen voorwaarden en zonder BDS. Dat deed de NVJ niet. Persvrijheid verdedig je met je pen, niet naast de boycotbeweging.

De eis is simpel. De NVJ trekt zich vóór zondag terug uit deze demonstratie.

Doet de bond dat niet, dan zijn de hoofdredacteuren aan zet. NOS, RTL Nieuws en de kranten moeten voor zondag openlijk zeggen of verslaggevers die over dit conflict berichten, mee mogen lopen, en hoe ze daarop toezien. Jij mag weten wie jou informeert, en of die persoon zondag achter een spandoek stond.

En de leden? Die hebben ook een stem. Elke journalist die zijn vak serieus neemt, hoort zijn bestuur te vragen namens wie het eigenlijk loopt.