Vogelvrij in zijn eigen stadhuis: Filip Dewinter krijgt klappen in Antwerpen, en de NOS maakt er een 'ruzie' van

En hoe bracht de NOS dat nieuws? Met de kop "Vlaamse politicus Filip Dewinter krijgt klappen bij ruzie met bruiloftsgasten". Een ruzie. Zo poetst de NOS een aanval op een volksvertegenwoordiger weg.

Dewinter was met partijgenote Anke Van dermeersch bij het stadhuis om het rouwregister te tekenen voor de overleden Antwerpse zanger John de Wilde. Voor de deur stond een groep van zo'n vijftig mensen, bijeen voor een bruiloft. Hij werd, in zijn eigen woorden, "meteen beschimpt en uitgescholden voor racist". Een man greep hem bij de keel en duwde hem het gebouw in, waarna tien tot vijftien mensen op hem insloegen, vertelde hij de VRT. "Er was helemaal geen aanleiding om mij aan te vallen."

Je hoeft hem niet op zijn woord te geloven. Van dermeersch filmde het, en Dewinter zette de beelden op X. Twintig seconden, in de hal van het stadhuis: Dewinter wordt door een groep mannen ingesloten en tegen een pilaar gedrukt. Eén tegen velen. Wie daar een 'ruzie' in ziet, wil het niet zien, en de NOS wil het niet zien.

De afloop spreekt even duidelijke taal. Dewinter hield er een bloedende wenkbrauw aan over. De politie hield twee mensen aan, allebei uit de groep; aan de kant van Dewinter werd niemand opgepakt. Hij legde klacht neer wegens slagen en verwondingen en meldt dat zijn belager intussen "geïdentificeerd en verhoord" is.

Achteraf kwam het verhaal dat je kon voorspellen: Van dermeersch zou hebben gefilmd, Dewinter zou hebben geduwd, zij zou als eerste hebben geslagen. Op de beelden is daar niets van terug te vinden. De politie pakte ook niet haar op, maar twee mensen uit de groep. Volgens Dewinter "filmde" Van dermeersch "enkel het incident". Wie met een hele groep één man insluit en achteraf roept dat de camera begon, verdient een proces-verbaal, geen podium.

Dat podium kreeg het sprookje wel. Bij de NOS is Dewinter het "kopstuk van de rechts-nationalistische partij", heet het geweld een "ruzie" en een "handgemeen", en hangt er onder het bericht als leestip een ouder verhaal over Dewinter en China. Dewinter zelf zette het recht: er was volgens hem geen ruzie, "maar wel een regelrechte aanval met klappen in mijn gezicht". De NOS weet precies hoe je een man met een kapotte wenkbrauw tot medeschuldige schrijft: noem het een ruzie, plak er een etiket op en zet er een oude beschuldiging onder.

Draai de rollen om. Was een kopstuk van Groen in zijn eigen stadhuis door een groep tegen een pilaar gedrukt en bloedend achtergebleven, dan opende het Journaal met een aanval op de democratie, en terecht. Bij Dewinter volstaat het woord ruzie. Zo meet de staatsomroep met twee maten, van jouw geld.

Je hoeft geen fan van Dewinter te zijn om te snappen wat hier op het spel staat. Jij stemt op wie jij wilt. Daar hoort bij dat jouw volksvertegenwoordiger veilig een stadhuis kan binnenlopen, ook als de gevestigde orde hem niet lust. Geldt dat voor rechts niet meer, dan geldt het straks voor niemand.

Antwerpen ligt op een uur rijden van Breda, en het patroon is in Nederland hetzelfde. Eerst komt het etiket, dan het schelden, dan de klappen. Daarna staat er een NOS-verslaggever klaar die het een ruzie noemt: wegkijken met een perskaart. Het is dezelfde reflex als bij de ophef rond de AfD in Duitsland: rechts hoort er niet bij, dus wat rechts overkomt, telt minder.

Dewinter zegt dat het niet de eerste keer is. "Meestal komt het niet tot fysieke slagen, maar blijft het bij scheldpartijen, geroep en getier", vertelde hij de VRT. "Als politicus van Vlaams Belang krijg ik daar helaas regelmatig mee te maken, maar ik heb de indruk dat dit alsmaar erger wordt." Op X trok hij de conclusie: "Het belagen van verkozen gemeenteraadsleden en parlementsleden in het stadhuis is blijkbaar het nieuwe normaal geworden."

De NOS moet die laffe kop aanpassen en geweld tegen een volksvertegenwoordiger voortaan bij de naam noemen, van welke partij hij ook is. En het Antwerpse parket moet iedereen vervolgen die sloeg, zonder politieke rekensom en zonder begrip voor wie met tien man op één man afgaat.

Vrijdag was het een wenkbrauw. Wie nu zijn schouders ophaalt omdat het 'maar' Dewinter is, heeft geen recht van spreken als het morgen zijn eigen man treft.