WRANGE IRONIE: Robert Jensen (52) begon net gezonder te leven toen het noodlot toesloeg: "Vergif moest eruit"

In de laatste aflevering van De Jensen Show sprak hij openhartig over zijn "annus horribilis", een verschrikkelijk jaar. In typische Jensen-stijl maakte hij daar nog een grap over ("afgrijselijke anus"), maar de ondertoon was bloedserieus. "52 jaar, ik heb nooit iets meegemaakt en dan kom je ineens een aantal obstakels tegen," vertelde hij zijn publiek.

Vanwege deze "medische uitdagingen" was hij al sinds oktober niet meer in beeld te zien en deed hij zijn shows alleen nog via audio, puur om rust te pakken.

Wat dit verhaal extra wrang maakt, is dat de ellende begon nadat hij besloot het roer om te gooien. "Het rare was dat het eigenlijk kwam nadat ik besloten had heel gezond te gaan leven," zei Jensen in november. Hij vroeg zich hardop af of hij niet beter had kunnen blijven "hoeren en sloeren en zuipen", want dan was hem dit misschien niet overkomen.

Trouw aan zijn principes bleef Jensen tot het laatst sceptisch over de reguliere farmacie. Een arts had hem medicijnen aangeraden - mogelijk bètablokkers voor hart- en vaataandoeningen - maar Jensen twijfelde sterk. "Ik wil zo min mogelijk medicijnen in me nemen," stelde hij resoluut. "Als mens reageer ik altijd heel heftig op medicijnen en pillen." Hij zag zijn ziektebed als een speurtocht om beter te worden, nadat hij "te lange tijd dingen genegeerd had".

Ondanks de fysieke tegenslagen, weigerde Jensen om mentaal te breken. Sterker nog, hij voelde zich juist niet depressief. De situatie bracht hem "dankbaarheid" en "inzichten". Hij sprak zelfs van de mooiste ervaring van zijn leven, waarbij hij trauma's confronteerde en accepteerde.

Zijn doel was glashelder:

Het mocht helaas niet zo zijn. Zijn broer Frank Dane reisde deze week halsoverkop naar Spanje omdat hij "aan alles voelde" dat het niet goed ging, maar hulp kwam te laat.

Was het een onverwacht einde, of voelde de 'visionair' Jensen het toch ergens aankomen? Oplettende kijkers vonden zijn laatste optreden al verdacht. Op X merkt J.P. Ramackers op (zie hierboven):

Ramackers wijst op een heel veelzeggende uitspraak van Jensen in die laatste show:

"Alsof hij wist dat het zijn laatste was," concludeert de kijker.

Hoe dan ook, Robert Jensen is gestorven zoals hij leefde: strijdend, op zoek naar de waarheid, en zonder concessies te doen aan zijn eigen lichaam en geest. Rust zacht, strijder.