Iran sluit Straat van Hormuz na Amerikaanse bombardementen en aanval op containerschip

Iran zegt de Straat van Hormuz voorlopig dicht te hebben gegooid voor alle scheepvaart. Een passerend containerschip werd aangevallen en vloog in brand. De bemanning moest het schip verlaten en één opvarende wordt vermist.

De Verenigde Staten reageerden met zware bombardementen op naar eigen zeggen meer dan 140 doelen van de Iraanse Revolutionaire Garde. In Qatar, Bahrein en de Verenigde Arabische Emiraten klonk het luchtalarm.

Dit is geen beheerste “militaire operatie” meer. Dit is een regionale escalatie die ieder moment verder uit de hand kan lopen.

Voor de oorlog voeren dagelijks meer dan honderd tankers en vrachtschepen door de Straat van Hormuz. De route is van cruciaal belang voor de wereldwijde olie- en gashandel.

Een langdurige sluiting kan energieprijzen opdrijven, transport duurder maken en de inflatie opnieuw aanwakkeren. De generaals en politici nemen de besluiten; gezinnen en ondernemers krijgen uiteindelijk de rekening.

Volgens het laatste overzicht van de gevechten beschuldigen Washington en Teheran elkaar ervan eerder gemaakte afspraken over de scheepvaart te schenden.

Iran is een repressieve islamistische dictatuur. Dat staat buiten kijf. Maar uit die constatering volgt niet dat iedere Amerikaanse of Israëlische aanval verstandig, noodzakelijk of effectief is.

De luchtoorlog moest Iran verzwakken en de regio veiliger maken. Het zichtbare resultaat is voorlopig een afgesloten zeeroute, brandende schepen, raketaanvallen op Amerikaanse bases en een groeiend risico op een veel grotere oorlog.

President Trump zegt dat gesprekken met Iran doorgaan, terwijl het staakt-het-vuren volgens hem voorbij is. Dat is geen strategie, maar een tegenstrijdige puinhoop: praten terwijl je bombardeert en escaleren terwijl je beweert vrede te willen.

Europa moet niet automatisch achter Washington aan marcheren. Nederland heeft geen belang bij een nieuwe oorlog in het Midden-Oosten, hogere energieprijzen of nieuwe vluchtelingenstromen.

De-escalatie is geen capitulatie. Diplomatie is geen steun aan het Iraanse regime. Het is de erkenning dat oorlogen gemakkelijk worden begonnen, maar bijna nooit eindigen zoals de architecten vooraf beloven.

Wie tegen deze oorlog waarschuwt, is niet pro-Iran. Hij is pro-vrede, pro-Nederland en tegen roekeloze escalatie.