Cijfers verkrachtingszaken wijzen uit: Nederlandse rechtsstaat volstrekt incapabel

Cijfers verkrachtingszaken wijzen uit: Nederlandse rechtsstaat volstrekt incapabel

Een verkrachting. Bron: Shutterstock.

Het AD vroeg cijfers van zedenmisdrijven op bij politie, justitie en rechtbanken. Daaruit blijkt dat er héél veel mis in dit land. #MeToo heeft niets geholpen, aangiftes leiden vaak nergens toe en doen ze dat een keer wél, dan zijn straffen vaak een grap! Echt dramatisch.

Verkrachting is een lastig misdrijf voor iedere rechtsstaat. De beschuldiging van verkrachting alleen al kan behoorlijke consequenties hebben, zoals we hebben gezien met het hele #MeToo-circus. Ook daar kampte men toen met het probleem van bewijslast en de totale verontwaardiging die bij sommige mensen ontstond, puur om het feit dat een vermeend slachtoffer niet direct werd geloofd. Alsof het volstrekt ondenkbaar was dat iemand een ander vals zou kunnen beschuldigen!

Datzelfde probleem lijken we in Nederland ook te hebben. Maar zelfs als er voldoende bewijs wordt geleverd en het tot een veroordeling komt, lijkt het qua straffen in Nederland echt helemaal nergens op.

In 2019 leidde slechts 37 procent van de door de politie onderzochte verkrachtingsmeldingen tot een aangifte. De redenen? Geen bewijs/moeilijk aan te tonen, verhaal klopt niet of het slachtoffer ziet af van aangifte. Van die aangiften strandt 58 procent bij het Openbaar Ministerie, want toch niet voldoende bewijs.

Uiteindelijk blijven er 172 verkrachtingszaken over, waarbij er in 102 gevallen een verdachte werd veroordeeld. De hoogst mogelijke straf (12 jaar) is sinds 2017 geen één keer meer opgelegd. Misschien 11, 10 of 9 jaar dan? Nee, de hoogste straf die sindsdien is opgelegd, was 6 jaar. De laagste 21 dagen. Het gemiddelde ligt zelfs op een bedroevende 1 jaar en 5 maanden!

Een woordvoerder van de Raad voor de Rechtspraak verdedigt dit door te stellen dat er bij de strafmaat op álle omstandigheden wordt gelet, met name of en hoe er dwang of geweld is toegepast. Kijken we naar de gemiddelde straf, dan komt kennelijk een soort softcore-verkrachting in Nederland het meeste voor...

Dit lijkt toch helemaal nergens op? Zit je dan met je levenslange trauma en het nieuws dat de dader het jaar erop weer vrij komt wegens goed gedrag, omdat hij je geen botbreuken en blauwe plekken heeft gegeven toen hij je dwong. Heel normaal.

Een oproep van de redactie: door de coronacrisis heeft DDS het, net als veel andere websites, ontzettend lastig. Wij willen alles gratis leesbaar houden voor iedereen, waardoor we voor onze inkomsten afhankelijk zijn van reclame. Maar bedrijven hebben financiële zorgen, en hebben dus niet veel te makken. Daar merken wij de gevolgen ook van. Vandaar onze oproep aan u, onze lezers: steun ons alsjeblieft! Via het betrouwbare Nederlandse BackMe-systeem kunt u maandelijks óf eenmalig doneren. Doe dat alstublieft, en help DDS in de lucht te blijven!

Plaats reactie

666

0 reacties

Laad meer reacties

Je bekijkt nu de reacties waarvoor je een notificatie hebt ontvangen, wil je alle reacties bij dit artikel zien, klik dan op onderstaande knop.

Bekijk alle reacties