Een straatrover dacht een goed slachtoffer te hebben vonden. Dat slachtoffer dacht daar echter anders over..

Een straatrover dacht een goed slachtoffer te hebben vonden. Dat slachtoffer dacht daar echter anders over..

Ineens verscheen uit het niets deze onverlaat, die met een mes zwaaide en de telefoon van een ogenschijnlijk willekeurig uitgekozen slachtoffer eisen. Dat slachtoffer - zo zou spoedig blijken - was echter net iets té willekeurig uitgekozen...

Nathan Wood liep na het uitgaan over straat om een uurtje of vier, als er voor hem ineens twee ongure gedaantes opduiken. De één kijkt alleen dreigend, maar voor de tweede is het menens: hij houdt een groot mes vast en eist dat Nathan onmiddellijk z'n portemonnee en z'n telefoon inlevert.

Dat was Nathan dus niet van plan. Of zoals hij het zelf zegt: "Dat zijn mijn bezittingen en ik heb geen enkele intentie om die te delen." En dus doet hij waarvan heel wat andere berovingsslachtoffers zouden willend at ze ook het lef hadden om dat te doen. Op een onbewaakt ogenblik haalt Nathan genadeloos uit naar z'n bedreiger en weet hem daarbij bewusteloos te slaan. Z'n partner in crime vlucht ter plekke.

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10153634112716496&set=a.10150815152126496.390634.602391495&type=3

Oké, wat nu? Nathan is ook geen onmens en sleept de straatrover de straat op, waar hij hem in een stabiele zijligging legt, met z'n jas als kussen. Om te zorgen dat hij weer bijkomt. Nathan:

"Op dat moment gierde de adrenaline door m'n lichaam, maar ik dacht ook aan de omstandigheden van deze man en waarom hij aan het beroven is. Ik sleepte hem de straat op, deed z'n jas uit en stopte die onder z'n hoofd. Ik draaide hem op z'n zij in de stabiele zijligging. Ik wilde me er van vergewissen dat hij in orde was. Mensen zijn kwetsbaar, en ik voelde me schuldig."

Het is gemakkelijk om zwakke mensen en de onschuldigen lief te hebben, maar mensen die je beroofd hebben helpen? Daar moet je waarlijk een beter mens voor zijn. Nathan toonde aan dat hij zeker zo'n beter mens is. Ik wilde dat ik kon zeggen dat ik in zo'n situatie hetzelfde zou doen, maar ik kan eigenlijk alleen maar hopen dat ik zo zou handelen!

Een oproep van de redactie: door de coronacrisis heeft DDS het, net als veel andere websites, ontzettend lastig. Wij willen alles gratis leesbaar houden voor iedereen, waardoor we voor onze inkomsten afhankelijk zijn van reclame. Maar bedrijven hebben financiële zorgen, en hebben dus niet veel te makken. Daar merken wij de gevolgen ook van. Vandaar onze oproep aan u, onze lezers: steun ons alsjeblieft! Via het betrouwbare Nederlandse BackMe-systeem kunt u maandelijks óf eenmalig doneren. Doe dat alstublieft, en help DDS in de lucht te blijven!

Plaats reactie

666

0 reacties

Laad meer reacties

Je bekijkt nu de reacties waarvoor je een notificatie hebt ontvangen, wil je alle reacties bij dit artikel zien, klik dan op onderstaande knop.

Bekijk alle reacties