Welke lessen leren we van het Stint-debat?

Haar besluit was zeker verstandig gezien de problemen, nu is de veiligheid gegarandeerd, maar wel ten koste van de mobiliteit. Zo zitten de kinderdagverblijven wel met een mobiliteitsvraagstuk, want de Stint was relatief snel en goedkoop. En ook nog eens reuze gezellig. De Tweede Kamer vond dat de Minister het probleem goed had opgepakt, maar klaagde wel over de informatievoorziening vanuit het Ministerie, die zou niet voldoende zijn geweest. Roy van Aalst (PVV) noemde de gehele vertoning 'genant'. Kom laten we wel zijn Roy, de Minister doet gewoon wat ze kan. Natuurlijk worden er fouten gemaakt. dat is heel erg logisch. Er moeten beslissingen worden genomen en die zijn niet altijd optimaal.

Zelf zou ik de Stint niet per se van de weg hebben gehaald, maar aan de andere kant word je als Minister wel als verantwoordelijk gezien als het misgaat. Des te meer neig ik naar de meest veilige beslissing vanwege het feit dat het is als een glas water. Je hebt 'm liever half vol dan half leeg. Naast de Minister is echter ook het bedrijfsleven verantwoordelijk voor de producten en diensten die zij aanbieden. Dat lijkt het redelijk dat er dus eerst een onderzoek komt. Maar een andere oplossing zou meer op een micro-niveau zijn. Bijvoorbeeld door de eigenaren van de Stint te instrueren over wat men moet doen in situaties dat het fout gaat. Vrij eenvoudig wellicht en daarmee kan de Stint alsnog blijven rijden.

Naast bovengenoemde benadrukt de casus ook wederom het belang van de markt in het maken van veilige producten, want wanneer er iets mis gaat, zoals met de Stint, dan loopt het misschien uit op een faillissement.