Bontenbal vs. Faber: CDA’s verleden met Wiesenthal ondermijnt huidige lintjesrel

De publieke verontwaardiging was destijds groot, en na flink wat gemor en protesten moest het CDA in 1982 met de staart tussen de benen bakzeil halen. Wiesenthal kreeg alsnog zijn onderscheiding, maar toen was De Ruiter al doorgeschoven naar Defensie – lekker makkelijk. En nu, anno 2025, staat Henri Bontenbal, de huidige CDA-leider, met zijn vinger te zwaaien naar Faber omdat zij geen zin heeft om COA-vrijwilligers te eren met een lintje. Waarom niet? Omdat hun werk haaks staat op haar beleid om de asielinstroom te beteugelen. Een principiële keuze, of je het nu met haar eens bent of niet. Maar uitgerekend Bontenbal, wiens partij al decennia grossiert in draaien en politieke spelletjes, durft het aan om hier een moreel circus van te maken. De ironie is stuitend.

Even het nieuws op een rijtje: Faber weigert lintjes voor vijf COA-vrijwilligers, omdat ze vindt dat hun inzet niet strookt met haar strenge asielkoers. De Tweede Kamer ontploft, Bontenbal eist excuses en dreigt zelfs met een motie van wantrouwen. Premier Schoof en minister Uitermark (NSC) proberen de boel te sussen door alsnog te tekenen, maar Faber houdt voet bij stuk: “Ik ben geen stempelmachine.” Ondertussen rolt het CDA zich weer eens in de slachtofferrol, terwijl ze zelf een trackrecord hebben van precies hetzelfde gedrag.

Laten we eerlijk zijn: het CDA heeft geen poot om op te staan. Bontenbal mag dan wel met zijn braafste gezicht de deugdmoraal prediken, maar zijn partijgeschiedenis spreekt boekdelen. Als je een nazi-jager als Wiesenthal durft te negeren uit politieke berekening, moet je niet piepen als een ander minister haar eigen lijn trekt. Hypocrisie, the name is CDA.