Wat doe je als je in een coalitie zit die niet eens een meerderheid heeft, en de oppositie je elke week het leven zuur maakt? Juist. Je probeert de oppositie het zwijgen op te leggen. Twee moties, en dan houdt het op
Dat is in het kort wat het
CDA voorstelt. Bij de begroting van Algemene Zaken op woensdag 28 oktober dienden
Tijs van den Brink en partijleider
Henri Bontenbal een
motie in. Ze vragen het presidium om een "motiequotum" uit te werken: hooguit twee moties per fractie per debat.
De onderbouwing moet je even twee keer lezen. Het Rijk groeit elk jaar, ondanks alle pogingen om het in te dammen. En de schuldige? Volgens het CDA ligt "een belangrijke oorzaak" bij de Kamer zelf, omdat die steeds meer moties indient.
Oh, natuurlijk. Niet de ministers die departementen laten uitdijen. Niet de coalitiepartijen die elke begroting met miljarden ophogen. Nee, het zijn de Kamerleden die te veel vragen stellen.
Een eerder plan haalde het niet
Het CDA weet zelf ook dat dit gevoelig ligt. In de motie staat letterlijk dat een eerder voorstel voor zo'n quotum geen meerderheid vond. Dus probeert men het gewoon nog een keer, nu via het presidium.
Dat zegt genoeg. Als de Kamer iets afwijst, kom je er gewoon later weer mee, net zo lang tot het erdoor glipt.
Wie wordt hier de mond gesnoerd?
Laten we eerlijk kijken wie er last van krijgt. Een grote partij met tientallen zetels heeft genoeg aan de coalitieafspraken en een minister die meeluistert. Die hoeft niet via moties te werken. Maar een kleine oppositiepartij heeft weinig anders. Een motie is het middel om de regering iets op te dragen, om een standpunt op papier te krijgen en om te laten zien wie waar voor stemt.
Neem FVD. Met een handvol zetels zetten Kamerleden als Gideon van Meijeren, Pepijn van Houwelingen en Peter van Duijvenvoorde met moties en vragen telkens weer onderwerpen op de agenda die de coalitie liever had laten liggen. Stikstof, de vrijheid van onderwijs, de macht van Brussel. Hoe vaak heeft het partijkartel daar niet op moeten stemmen, en zo laten zien waar het echt staat? Dat wil het CDA nu beperken. Twee moties per debat, ook als een debat over tien onderwerpen gaat.
De kiezer die op een kleine partij stemde, krijgt zo minder stem. Zo simpel is het.
Het CDA van de bescheidenheid
En dit komt van het CDA, de partij die zich graag presenteert als de redelijke middenpartij, die "verbindt" en "luistert". Het is dezelfde partij die volgens de NOS in hetzelfde debat van Jetten de toezegging kreeg dat het koningshuis niet ceremonieel wordt. Voor de eigen wensen is er alle ruimte. Voor de oppositie twee moties.
Ik noem dat geen bestuurlijke vernieuwing. Ik noem het angst. Angst voor een oppositie die de coalitie elke week opnieuw dwingt kleur te bekennen.
Bontenbal en Van den Brink moeten deze motie intrekken, vandaag nog. En als ze een kleinere overheid willen, laten ze dan beginnen bij de eigen CDA-ministers en niet bij de mond van de oppositie!
Help ons terug op Facebook. Ze wilden ons stil krijgen. Laat zien dat dat niet lukt: like De Dagelijkse Standaard op Facebook, zet meldingen aan en deel onze berichten met vrienden en familie.