VVD-minister Hermans is monsterachtig bezig: abortus bij gezonde kinderen van 22 weken gaat gewoon door, en het hypocriete CDA stemt mee

Er lagen dinsdag drie moties op tafel, alle drie ingediend bij de begroting van Volksgezondheid. ChristenUnie-Kamerlid Mirjam Bikker vroeg de regering om de verruiming te stoppen. In haar motie staat waarom: op aangeven van de inspectie overwegen meer ziekenhuizen om zonder medische indicatie abortus uit te voeren bij 22 of 23 weken zwangerschap. De motie sneuvelde met 50 tegen 96 stemmen. Het CDA stemde tegen, meldt het RD.

SGP-Kamerlid Diederik van Dijk ging een stap verder, met een motie van afkeuring tegen Hermans. Zo'n motie dient de SGP zelden in, de vorige was in 2020, aldus het RD. Een motie van afkeuring stuurt een minister niet naar huis, maar het is wel een publieke veroordeling van haar beleid. Van Dijk noemt de proef met abortus bij gezonde kinderen vanaf 22 weken "een ingrijpende breuk" met de vaste toepassing van de abortuswet. En hij stelt vast dat de minister niet eens bereid is de ziekenhuizen te vragen een pas op de plaats te maken.

Ook die motie haalde het niet: 40 stemmen voor, 106 tegen. PVV, FVD, SGP, ChristenUnie, BBB en Mona Keijzer stemden voor. JA21, dat zich graag rechts noemt, kreeg niet eens de eigen fractie mee: vijf van de negen Kamerleden stemden voor. Het CDA hoorde bij de 106 die Hermans uit de wind hielden.

Wel aangenomen werd een motie van PRO-Kamerlid Lisa Vliegenthart, wier partij abortus helemaal uit het Wetboek van Strafrecht wil halen. Haar motie vraagt de regering om "pal voor het recht op en de toegang tot abortuszorg te staan en deze praktijk en wetgeving niet verder in te perken". Uitslag: 78 tegen 68. De grens bij 22 weken schuift op, en de Kamer zet er een stempel onder.

Het CDA had zijn uitleg klaar. Kamerlid André Poortman noemde de motie van de ChristenUnie "binnen de huidige wet niet uitvoerbaar", omdat de abortuswet geen onderscheid maakt tussen medische en niet-medische redenen, schrijft het ND. "Medisch-ethische afwegingen zijn gelaagd en nooit zwart-wit," zei hij. Zijn partij voelt wel mee met het signaal van de motie.

Meevoelen met het signaal en tegen de daad stemmen. Een partij die zo stemt, heeft geen grote moeite. Die heeft een coalitie te beschermen.

Het excuus van de wet is bovendien doorzichtig. Bikker vroeg niemand de wet te herschrijven. Ze vroeg de regering de verruiming van de praktijk te stoppen, en tot die tijd alles te doen om de noodsituatie van vrouwen met een sociale indicatie te voorkomen. Een minister die de ziekenhuizen vraagt te wachten, heeft daar geen nieuwe wet voor nodig. Precies dat weigert Hermans, staat in de motie van Van Dijk.

In juli klonk Poortman nog anders. "Als CDA hebben wij een kritische grondhouding tegenover het verder oprekken van de huidige abortuspraktijk," zei hij toen tegen het RD, kort nadat bekend werd dat abortus om 'sociale redenen' bij 22 of 23 weken in beeld kwam. In het begrotingsdebat hield hij vol dat het een verruiming is, "omdat de toegankelijkheid wordt verruimd", meldde het RD. Dinsdag stemde zijn fractie tegen het stoppen ervan.

Van een kritische grondhouding naar "nooit zwart-wit" in drie maanden. Zo snel slijt een principe als er ministersposten aan hangen. Het CDA noemt zich een christelijke partij, maar laat de bescherming van het ongeboren leven over aan de SGP en de ChristenUnie.

En Hermans? Het kabinet "staat pal voor het recht op abortuszorg", schreef Medisch Contact over haar standpunt. Pal staan voor het doden van een kind van 23 weken. De vrijheid van de vrouw over haar eigen lichaam noemt ze "een verworvenheid waar dit kabinet voor staat", meldt het RD. Ze erkent zelfs dat er na zo'n late afbreking soms nog korte tijd tekenen van leven zijn.

Tekenen van leven. En toch gaat ze door. Onderzoek naar de redenen voor abortus wil ze niet, wel naar de ervaringen van vrouwen. Een debat over de grens ziet ze pas bij de evaluatie, volgend jaar. Een minister die tekenen van leven erkent en gewoon doorgaat, is monsterachtig bezig. Dit kabinet zou zich kapot moeten schamen.

Laten we het beestje bij de naam noemen. Abortus is moord op een ongeboren kind. Bij 22 of 23 weken gaat het om een kind dat volgens de motie van Bikker rond de grens van levensvatbaarheid zit, waar terughoudendheid past in plaats van een verruimende verkenning. Dit kabinet kiest voor de verruiming, en noemt dat zorg.

Het tegenargument is bekend: zonder deze proef moeten vrouwen in nood naar het buitenland. Maar dat is flauwekul. Als een vrouw 22 of 23 weken wacht met het plegen van een abortus, is er veel gaande in haar leven, maar sprake van een noodsituatie is er heus niet.

Hermans moet de ziekenhuizen nu vragen te stoppen, en het debat over de grens vóór de evaluatie voeren in plaats van erna. Het CDA moet kiezen: stemmen naar de eigen woorden, of ophouden over "grote moeite".

Het CDA heeft grote moeite. Een kind van 22 of 23 weken heeft niets aan moeite. Het had dinsdag een meerderheid nodig, en kreeg een kabinet dat zijn dood 'abortuszorg' noemt.