Demissionair minister Rijkaart wil hogere salarissen voor politici: "Kan best wel wat omhoog"

Rijkaart reageerde op een rapport van het Adviescollege Rechtspositie Politieke Ambtsdragers, waarin wordt gepleit voor flinke salarisverhogingen dwars door de hele politiek. De cijfers liegen er niet om: 15 procent erbij voor ministers en staatssecretarissen, 12 procent voor Eerste en Tweede Kamerleden, 18 procent voor raadsleden en wethouders in grote gemeenten, en 15 procent voor provinciale en waterschapspolitici.

De motivatie? Het werk zou "belastender" zijn geworden, terwijl de salarissen niet zouden zijn meegegroeid met die van ambtenaren.

Laat dat even op u inwerken. Politici - de mensen die de stikstofcrisis hebben veroorzaakt, de energietransitie hebben verknald, en de asielcrisis al jaren laten voortwoekeren - vinden dat zij te weinig verdienen. Niet de verpleegkundige die nachtdiensten draait voor een schijntje. Niet de mkb'er die kapot wordt belast. Nee, zíj.

En dan de schaamteloosheid van minister Rijkaart zelf. Hij vindt dat de beloning van waterschapsbestuurders "best wel wat omhoog" kan, maar over zijn eigen salaris is hij "uitstekend" tevreden.

Vertaling: ik heb mijn schaapjes al op het droge, maar mijn vriendjes mogen ook best wat meer.

De minister laat het verder "over aan het volgende kabinet" om te beslissen over de aanbevelingen. Wat een politieke moed. Je brengt de boodschap naar buiten dat politici meer moeten verdienen, maar schuift de verantwoordelijkheid handig door naar het kabinet-Jetten dat straks mag aantreden. Dat heet in Den Haag: je handen wassen in onschuld.

Laten we even nuchter kijken naar wat hier gebeurt. Een Tweede Kamerlid verdient op dit moment al ruim boven een ton per jaar. Een minister zit daar nog flink boven. Dit zijn salarissen waar de gemiddelde Nederlander alleen maar van kan dromen — en dan hebben we het nog niet eens over de riante pensioenregelingen, onkostenvergoedingen en baantjescarrousels ná de politiek.

En toch is het niet genoeg. Het is nooit genoeg in Den Haag.

Ondertussen in de echte wereld: de zorgpremie stijgt, de boodschappen worden duurder, en de woningmarkt is een nachtmerrie voor een hele generatie. Maar de politiek vindt zichzelf zielig.

Het mooiste - of eigenlijk het trieste - is nog dat dit straks op het bordje komt van het minderheidskabinet van Jetten, Yeşilgöz' VVD en het CDA. Een club van 66 zetels die zonder mandaat van de kiezer gaat regeren, en dan als eerste mag beslissen of politici zichzelf een loonsverhoging geven. Je kunt de uitkomst al raden.

Want dat is hoe het werkt in de Haagse bubbel. Het maakt niet uit of je D66, VVD of CDA stemt - het kartel zorgt voor zichzelf. Altijd.