Zelfs het Dolfinarium moet kapot: VVD-staatssecretaris Silvio Erkens buigt voor dierenactivisten en wil fokverbod opleggen

Generaties Nederlandse kinderen zijn opgegroeid met een schoolreisje of een dagje uit naar het Dolfinarium in Harderwijk. Maar als het aan het kabinet-Jetten ligt, behoort dat straks voorgoed tot het verleden. Woensdag maakte staatssecretaris Silvio Erkens (VVD) van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur in een Kamerbrief bekend dat hij het houden van dolfijnen in Nederland definitief wil beëindigen.

Volgens de officiële aankondiging van de Rijksoverheid moeten de 22 tuimelaardolfijnen die momenteel in Harderwijk leven de laatste dolfijnen in Nederland worden; Erkens spreekt zelf van "deze laatste generatie". Het enige dolfinarium van ons land krijgt van Den Haag de opdracht om zijn bekendste dieren stapsgewijs weg te saneren.

Het meest veelzeggende aan dit besluit is nog wel de politieke kleur van de afzender. Niet een bewindspersoon van de Partij voor de Dieren of PRO, maar VVD-staatssecretaris Silvio Erkens zet zijn handtekening onder dit verbodsplan. Opnieuw voert een VVD-bewindsman gedwee het verlanglijstje van radicaal-linkse dierenactivisten uit, precies zoals de liberalen in het kabinet-Jetten op elk dossier meebuigen met de linkse tijdgeest.

In het persbericht van zijn ministerie verdedigt Erkens zijn ingreep met de woorden: "Dolfijnen zijn intelligente, sociale en bijzondere dieren. Juist daarom moeten we eerlijk zijn over de vraag of we deze dieren kunnen bieden wat ze nodig hebben. Mijn conclusie is dat we daar in Nederland niet aan kunnen voldoen. Daarom wil ik dat er geen nieuwe dolfijnen meer worden gefokt."

In zijn Kamerbrief, waaruit de NOS citeert, beweert de VVD-staatssecretaris dat dolfijnen "een natuurlijke behoefte hebben om diep te kunnen duiken en grote afstanden te zwemmen". Volgens Erkens geldt daarvoor: "Dat kan in gevangenschap niet worden geboden. Ook kan het leven in chloorbassins gezondheidsproblemen veroorzaken." Daarom werkt hij nu toe naar "het uitfaseren van het houden van dolfijnen in gevangenschap".

Omdat het direct sluiten van het Dolfinarium ertoe zou leiden dat de 22 dolfijnen gedood moeten worden (ze kunnen immers niet in het wild overleven), kiest Erkens voor een geleidelijke route. Over het meteen laten inslapen van de dieren schrijft hij in zijn Kamerbrief: "Dat is onwenselijk en ik kan mij niet voorstellen dat er mensen zijn die dat wel een goede maatregel zouden vinden."

In plaats daarvan moet er over ongeveer twee jaar een formeel fokverbod komen. Dolfijnen van buiten Nederland mogen ook onder het fokverbod nog beperkt in het Dolfinarium worden opgevangen, maar dat mag volgens de staatssecretaris niet leiden tot "een populatie die zich blijvend verjongt". Tegelijkertijd roept Erkens het Dolfinarium, de dierentuinsector en ngo's op om samen te zoeken naar "een structurele oplossing voor de opvang van dolfijnen"; een latere overplaatsing sluit hij niet uit.

Het is een klassieke Haagse wurgconstructie waarmee het park langzaam maar zeker de nek wordt omgedraaid. Erkens beweert weliswaar dat hij samen met het Dolfinarium, deskundigen en dierenwelzijnsorganisaties op zoek wil gaan naar een toekomst voor de dieren, maar de eindbestemming ligt bij voorbaat vast: de dolfijnen moeten en zullen op termijn uit Harderwijk verdwijnen.

Hoe wereldvreemd en ideologisch verblind dit Haagse bureaubesluit in werkelijkheid is, blijkt uit de reactie van het Dolfinarium zelf. Algemeen directeur Alex Tiebot legt tegenover onder meer Hart van Nederland en de NOS haarfijn uit wat het Haagse fokverbod betekent: "In de praktijk betekent het mannetjes en vrouwtjes gescheiden houden of dieren langdurig anticonceptie geven. Dat kan gevolgen hebben voor hun sociale leven en hun natuurlijke gedrag, en langdurige anticonceptie kan gezondheidsrisico's met zich meebrengen."

Om te voldoen aan het morele wensdenken van Haagse politici en dierenactivisten, moeten gezonde sociale groepen dolfijnen dus uit elkaar worden gehaald of jarenlang worden volgestopt met chemische anticonceptie. Bovendien wijst Tiebot erop dat de staatssecretaris zijn ingreep op geen enkele serieuze studie baseert: "Een zorg over het welzijn van onze dieren moet je onderbouwen", aldus de directeur, die benadrukt dat dit niet kan "zonder concrete onderzoeken te noemen en zonder te kijken naar de werkelijke omstandigheden en de deskundigheid van onze verzorgers."

Zelfs voor de Dierenbescherming is de knieval van Erkens overigens nog niet genoeg: die wil dat "eenzelfde overweging" ook voor andere diersoorten wordt gemaakt. Het bewijst eens te meer dat wie een vinger geeft aan de activistenlobby, altijd zijn hele hand kwijtraakt.

De aanval op het Dolfinarium staat niet op zichzelf. Het is dezelfde paternalistische afbraakpolitiek die we onder het kabinet-Jetten op werkelijk ieder dossier terugzien. Of het nu gaat om boeren die via onhaalbare stikstofnormen van hun land worden gejaagd, burgers die vanaf 2029 een op afstand bestuurbare warmtepomp door de strot geduwd krijgen, of een familiepark in Harderwijk dat zijn dolfijnen moet afstoten: Den Haag weet altijd beter wat goed voor jou is.

Dat uitgerekend een VVD-staatssecretaris zich leent voor het uitkleden van een prachtig familiepark op de Veluwe, laat zien hoe diep de partij van Dilan Yeşilgöz en Silvio Erkens is gezonken. Ondernemers en vakmensen die dag en nacht met hart en ziel voor hun dieren zorgen, worden zonder wetenschappelijke onderbouwing aan de kant geschoven voor een groen-links applausje in de Tweede Kamer.

Voorstanders van dit verbod schermen graag met het argument dat de 'maatschappelijke discussie' over dieren in bassins nu eenmaal is gekanteld. Maar wat Den Haag 'de maatschappelijke discussie' noemt, is in werkelijkheid het lawaai van een handjevol gesubsidieerde dierenrechtenclubs, terwijl jaarlijks honderdduizenden gewone Nederlanders met plezier naar Harderwijk komen.

Nederland heeft geen behoefte aan VVD-staatssecretarissen die achter hun Haagse bureau bedenken welke dieren, bedrijven en tradities er nog meer verboden moeten worden. Laat de deskundige verzorgers in Harderwijk hun werk doen en stop met het kapotreguleren van alles wat ons land nog leuk maakt voor gewone gezinnen. Hun activisme, jouw dagje uit.