Jonathan Krispijn had wéér gelijk: De beerput rond 'Project 2029' van kartelpolitica Mona Keijzer wagenwijd opengetrokken

En laten we meteen maar met gestrekt been erin gaan: dit zogenaamde "nieuwe rechtse project" van Mona Keijzer is geen principiële revolutie tegen het establishment. Het is de zoveelste zorgvuldig geregisseerde poging van gevestigde kartelnetwerken om de rechtse kiezer in de val van de schijnoppositie te lokken!

Mona Keijzer is immers de ultieme beroepsbestuurder. Jarenlang diende zij trouw het CDA - de partij die medeverantwoordelijk is voor de open grenzen, de Brusselse dwang en de uitholling van onze soevereiniteit. Toen die partij electoraal instortte, stapte ze over naar de BoerBurgerBeweging om direct weer plaats te nemen op het pluche als minister en vicepremier.

Pas toen ze daar de interne machtsstrijd verloor van Henk Vermeer, herinnerde Mona zich plotseling dat ze een 'nieuw geluid' moest verkondigen. Trap er niet in! Dit is geen vernieuwing; dit is puur politiek overleven van een Haagse plucheklever.

Dankzij het baanbrekende speurwerk van Jonathan Krispijn weten we nu exact wie er achter de schermen aan de touwtjes trekken. Wie naar het bestuur van Project 2029 kijkt, ziet geen rebelse buitenstaanders, maar doorgewinterde partijbureaucraten.

Neem mede-oprichter Jan Zwaan. Deze man werkte als adviseur voor Nicki Pouw-Verweij en was senior beleidsmedewerker bij de BBB. Maar zijn wortels liggen nog veel dieper in het systeem: jarenlang was hij IT-coördinator en functionaris gegevensbescherming bij het CDA.

Saillant detail dat Krispijn terecht aanstipt: Zwaan zat midden in de digitale infrastructuur van het CDA tijdens de uiterst omstreden lijsttrekkersverkiezing van 2020 tussen Hugo de Jonge en Pieter Omtzigt, die bol stond van de digitale onregelmatigheden. En deze man moet nu het 'nieuwe, frisse alternatief' gaan organiseren?

De tweede sleutelfiguur is Quinten Pluymaekers, directeur van De Nieuwe Denktank. Pluymaekers schreef destijds mee aan Omtzigts boek Een nieuw sociaal contract en bouwde een netwerk op vol CDA'ers, NSC'ers en zelfs PvdA-ideologen zoals René Cuperus van Instituut Clingendael.

Wat wil deze denktank op het stikstofdossier? Niet het stikstofbeleid integraal in de papierversnipperaar gooien, zoals Forum voor Democratie terecht eist, maar het systeem een beetje bijschaven met "rekenkundige ondergrenzen". Het is polderen in de marge. Geen systeemverandering, maar systeembehoud in een nieuw jasje!

*🔗 Doneer eenvoudig en snel via BackMe: https://dds.backme.org

💳 Of maak uw gift rechtstreeks over via bankoverschrijving:

IBAN: NL95RABO0159098327

T.n.v.: Liberty Media

Jonathan Krispijn onthult bovendien de cruciale rol van journalist Wierd Duk in deze hele operatie. Duk, die al geruime tijd bezig is met het optuigen van een eigen conservatief mediaplatform, schoof Mona Keijzer herhaaldelijk naar voren als de gedroomde nieuwe leider van rechts en dichtte haar zelfs tientallen zetels toe. Achter de schermen koppelde hij Keijzer aan figuren rond Gidi Markuszower.

Waarom? Omdat het establishment doodsbang is voor échte soevereinistische oppositie. Men wil een keurig, gecontroleerd alternatief creëren dat op cultuur en immigratie stoere praatjes verkoopt, maar op fundamentele dossiers braaf in de pas blijft lopen.

De naam Project 2029 is natuurlijk een directe knipoog naar het Amerikaanse Project 2025 van denktank The Heritage Foundation. Maar waar Heritage in de VS draait om het ontmantelen van de federale bureaucratie, waarschuwt Krispijn voor het levensgrote geopolitieke gevaar van deze beweging.

Keijzers beweging presenteert zich misschien als anti-establishment, maar blijft op het gebied van buitenlandbeleid slaafs vasthouden aan de NAVO, Washington en een agressieve neoconservatieve agenda. Krispijn noemt dit in zijn analyse treffend het principe van "Israel First, Netherlands Last": een politieke koers waarin buitenlandse interventies en Atlantische belangen voorrang krijgen boven de werkelijke soevereiniteit van Nederland.

Het gevolg van die koers kennen we inmiddels: buitenlandse oorlogen, torenhoge defensie-uitgaven en eindeloze nieuwe vluchtelingenstromen naar ons land.

Het doel van Project 2029 is overduidelijk: het versnipperen van de rechtse kiezer en het bouwen van een cordon rondom de enige partij die wél fundamenteel breekt met het partijkartel. Mona Keijzer is geen verzetsheld; zij is het zoveelste instrument van de Haagse kaasstolp om het ongenoegen van het volk te kanaliseren en onschadelijk te maken.

Ere wie ere toekomt: Jonathan Krispijn had dit complot al maanden geleden haarfijn door, lang voordat de systeemkranten er lucht van kregen. Laat u niet opnieuw voor het karretje van een teleurgestelde CDA-bestuurder spannen. Wie echte verandering, herstel van de nationale soevereiniteit en een definitief einde aan de stikstof- en asielwaanzin wil, kiest voor de onvoorwaardelijke oppositie en laat dit geconstrueerde nep-project van Mona Keijzer links liggen!

*⭐ Steun onze strijd voor de waarheid via BackMe: https://dds.backme.org

💳 Of doneer direct op onze officiële bankrekening: