Raad van State: asielvergunning mag worden ingetrokken na verzonnen vluchtverhaal

De zaak draait om een juridisch adviseur die tonnen verdiende met het verkopen van asielsprookjes.

Voor bedragen tussen de 2.000 en 7.000 euro bedacht hij verhalen over religieuze vervolging, homoseksualiteit en politieke onderdrukking. Vervolgens hielp hij zijn klanten om de leugens uit het hoofd te leren.

Om de fraude nog geloofwaardiger te maken, plaatste hij delen van de verzonnen verhalen op internet. Wanneer een IND-medewerker vervolgens online naar bevestiging zocht, vond hij precies het materiaal dat de fraudeur daar zelf had neergezet.

Het was georganiseerde asieloplichting op industriële schaal.

Deze man begreep perfect hoe het Nederlandse systeem functioneert. Een aanvrager hoeft geen waterdicht bewijs te leveren. Een samenhangend, geloofwaardig en emotioneel verhaal kan voldoende zijn.

Dus verkocht hij precies dat: geloofwaardigheid op bestelling.

De ene klant werd zogenaamd vervolgd om zijn geloof. De volgende vanwege zijn geaardheid. Een derde kreeg een politiek verhaal aangemeten. Alles was mogelijk, zolang er maar duizenden euro’s op tafel kwamen.

De fraude kwam pas aan het licht toen een tolk naar de politie stapte. Vervolgens werden ruim honderd reeds verleende verblijfsvergunningen opnieuw onderzocht.

Laat dat getal rustig bezinken: meer dan honderd.

En dat zijn uitsluitend de dossiers die aan deze ene adviseur konden worden gekoppeld.

In twee opvallende dossiers ging het om Iraanse gezinnen die in 2017 asiel kregen. Nadat hun betrokkenheid bij de frauderende adviseur duidelijk werd, trok de minister hun vergunningen in.

Natuurlijk stapten zij daarop naar de rechter. Want in Nederland is zelfs een door fraude verkregen verblijfsstatus blijkbaar het begin van een eindeloze juridische strijd.

De Raad van State heeft nu gelukkig vastgesteld dat de minister een asielvergunning mag intrekken wanneer blijkt dat het asielmotief is verzonnen en op valse verklaringen is gebaseerd.

Dat is de enige juiste beslissing.

Een overeenkomst die door bedrog tot stand komt, is ongeldig. Een uitkering die door fraude is verkregen, wordt teruggevorderd. Een diploma dat door plagiaat is behaald, kan worden ingetrokken. Waarom zou voor een verblijfsvergunning een totaal andere morele standaard gelden?

Maar vanzelfsprekend weet het asielrecht zelfs aan deze duidelijke uitspraak een nieuwe ontsnappingsroute vast te knopen.

De betrokken gezinnen mogen niet automatisch worden uitgezet. De minister moet opnieuw beoordelen of zij misschien inmiddels op een andere grond recht hebben op bescherming.

Met andere woorden: het eerste verhaal was gelogen, maar nu volgt mogelijk gewoon een nieuw verhaal.

Misschien is de situatie in Iran veranderd. Misschien zijn er tijdens het jarenlange verblijf in Nederland nieuwe omstandigheden ontstaan. Misschien dreigt er bij terugkeer alsnog gevaar. De advocaten zullen ongetwijfeld alles uit de kast halen.

Zo wordt fraude alsnog beloond met tijd. En tijd is in het Nederlandse asielsysteem vaak het krachtigste wapen. Hoe langer iemand hier verblijft, hoe meer argumenten ontstaan rond gezinsleven, geworteldheid, medische situaties en kinderen.

Dat moet veranderen. Wie aantoonbaar een compleet vluchtverhaal koopt en instudeert, heeft bewust misbruik gemaakt van de Nederlandse gastvrijheid en rechtsstaat.

Zo iemand hoort niet jarenlang nieuwe procedures te krijgen. De vergunning moet worden ingetrokken en vertrek moet volgen.

Echte vluchtelingen worden bovendien rechtstreeks benadeeld door deze fraude. Iedere euro, opvangplek en IND-medewerker die aan leugenaars wordt verspild, is niet beschikbaar voor iemand die daadwerkelijk bescherming nodig heeft.

Maar de grootste slachtoffers zijn de Nederlandse burgers. Zij betalen voor opvang, procedures, woningen, toeslagen en juridische bijstand, terwijl professionele fraudeurs het systeem leren bespelen.

De Raad van State heeft eindelijk één grens getrokken. Nu is het aan de politiek om ervoor te zorgen dat het niet bij een papieren overwinning blijft.

Gekocht asiel is geen asiel. Fraude is geen mensenrecht. En een leugenaar heeft geen moreel recht op verblijf.