Rob Jetten woedend op Israël – maar ging zelf op vakantie naar moordlustig Iran

Prima dat hij het Israëlische geweld aankaart. Want inderdaad: Israël schendt regelmatig internationale normen en mensenrechten, dat moet je durven benoemen. Maar wat deze tweet écht pijnlijk maakt, is wie hem plaatst – en de enorme hypocrisie die erin doorklinkt.

Want laten we niet vergeten: Rob Jetten ging doodleuk op vakantie naar... Iran.

Iran. Het land waar homoseksualiteit strafbaar is. Waar homo’s worden opgehangen. Waar vrouwen geslagen worden als hun haar zichtbaar is. Waar journalisten verdwijnen. Waar demonstranten worden doodgeschoten. En daar ging Jetten als openlijk homoseksuele politicus vrolijk op vakantie. Zonder kritische noot. Zonder verontwaardiging. Zónder tweetjes over ambassadeurs die ontboden moeten worden.

Als je in Israël je ongenoegen wilt uiten over mensenrechtenschendingen – goed. Maar dan moet je datzelfde vuur minstens tonen richting regimes waar men je als mens niet eens zou erkennen. En Iran staat daarbij bovenaan de lijst.

Maar nee: richting Israël kan Rob ineens niet hard genoeg schreeuwen. Terwijl hij richting Iran vooral zijn koffers pakt en een paar selfies maakt.

Het is een terugkerend patroon bij types als Jetten. De internationale verontwaardiging is selectief, ideologisch gestuurd, en vooral afhankelijk van wat binnen hun linksliberale bubbeltje populair is. Israël bashen? Applaus op sociale media. Iran aanklagen? Dat ligt gevoelig bij het “diversiteitsnarratief”, dus liever even niets zeggen.

Die dubbele moraal is precies waarom zoveel Nederlanders de politiek niet meer serieus nemen. Want wat is de boodschap hier? Dat Israël – hoe fout het zich soms ook gedraagt – wél aangepakt moet worden, terwijl een moorddadige dictatuur als Iran ongestoord wegkomt met letterlijk het ophangen van mensen zoals Jetten zelf?

Je kunt geen mensenrechten verdedigen als je wegkijkt bij je vrienden en alleen schreeuwt tegen je vijanden. En dat is exact wat Jetten doet. Zijn felheid is niet principieel – die is politiek, modieus, en uiteindelijk volledig ongeloofwaardig.

Als je écht voor mensenrechten staat, dan ontbied je niet alleen ambassadeurs van bevriende democratieën, maar ook van islamitische dictaturen waar jouw bestaan strafbaar is. Maar nee: dan moet het ineens “inclusief” blijven. Dan wordt het “complex.” Dan zwijg je.

Ze dragen regenboogvlaggen op Twitter, maar nemen vrolijk een vlucht naar Teheran. Ze praten over rechtvaardigheid, maar alleen als dat electoraal handig is. Ze noemen zich progressief, maar laten zich leiden door opportunisme, morele lafheid en applauszucht.

Rob Jetten wil Israël de maat nemen? Prima. Maar dan verwachten we vanaf nu ook:

Tot die tijd? Houd alsjeblieft op met deze morele showpolitiek. Het is nep, doorzichtig en beledigend voor iedereen die écht in mensenrechten gelooft.

Zolang zij selectief verontwaardigd zijn, blijven wij consequent scherp.