VERRAAD VAN DE BBB: Mona Keijzer breekt belofte en trekt Spreidingswet NIET in: 'Gaat me niet meer lukken'

Nog geen jaar geleden stond ze er zo stoer. "Dit najaar" (2025) zou de wet ingetrokken worden. Dat was de belofte. Dat was de deal. Maar nu we in januari 2026 leven en het demissionaire kabinet op zijn laatste benen loopt, komt de aap uit de mouw. De Spreidingswet, die gemeenten dwingt om asielzoekers op te nemen tegen de wil van de bewoners in, blijft gewoon bestaan.

In gesprek met verslaggever Tom de Nooijer probeert Keijzer zich eruit te redden met de bekende Haagse smoesjes. "Ik ben ook een democraat en voor dat soort besluiten heb je de Kamer nodig," jammerde ze. Volgens Keijzer is het nu "aan een volgend kabinet".

Pardon? U zat er toch om dit te regelen? U had toch een mandaat? De Nooijer confronteerde haar terecht met haar eerdere belofte. Waarom heeft ze die intrekkingswet niet eerder naar de Kamer gestuurd? Het antwoord is beschamend: "Daarvoor geldt dat daar afspraken ook gemaakt nog zijn door Marjolijn Faber." En even later: "Eerder had het echt niet gekund."

Het is de klassieke bestuurlijke onmacht. Wel mooie sier maken tijdens de campagne, maar als puntje bij paaltje komt, verschuilen ze zich achter procedures en 'afspraken'.

Het ergste moet nog komen. Nu Keijzer heeft gefaald, is het lot van de Spreidingswet in handen van het nieuwe monsterverbond van VVD, CDA en D66. Keijzer zelf zegt te hopen dat het nieuwe kabinet haar lijn voortzet, maar ze is niet gek: "Ik denk het niet."

Natuurlijk niet! D66 wil heel Nederland volbouwen met azc's en de VVD heeft zijn ruggengraat al jaren geleden bij het grofvuil gezet. Keijzer geeft zelf toe dat driekwart van de Nederlanders dit een "hele slechte wet" vindt en dat het "buitengewoon oneerlijk" is. Maar dat verandert niets aan het feit dat zij degene was die aan de knoppen zat en het liet gebeuren.

Ondertussen zitten er volgens Keijzer nog steeds 15.000 tot 16.000 statushouders in de azc's. De wet werkt dus niet eens, geeft ze zelf toe. Het is een "complete illusie" om te denken dat voorrang geven het probleem oplost. En toch blijft die wet van kracht.

Dit is waarom mensen het vertrouwen in de politiek verliezen. Niet omdat ze dom zijn, maar omdat ze zien dat zelfs de partijen die beloven het anders te doen, uiteindelijk worden opgeslokt door het moeras van Den Haag. Mona Keijzer heeft gefaald, en de burger betaalt de prijs.