Geopolitieke catastrofe

De eurocrisis, een drama met alleen maar verliezers.

De Russische premier Vladimir Poetin omschreef het uiteenvallen van de Sovjet Unie ooit als een ‘geopolitieke catastrofe’. Het is een kwalificatie die bij uitstek geschikt lijkt voor de ramp die zich momenteel ontvouwt binnen de eurozone – een drama dat alleen maar verliezers zal opleveren, zowel binnen Europa als daarbuiten.

Verliezers zijn allereerst de landen die nu door de tucht van de kapitaalmarkten én de noordelijke lidstaten worden gegeseld. Ontsnappen aan de euro is er niet bij, althans: niet zonder enorme kosten. Een verder verblijf binnen de eurozone veroordeelt deze landen echter tot een economische depressie die nog wordt verzwaard door de bezuinigingsoperaties waartoe ze door de andere lidstaten worden gedwongen. Kortom, hun situatie is uitzichtloos. De gedwongen wisselingen in leiderschap die we afgelopen week zagen zullen daar niets aan veranderen. Zij zullen wel het toch al wankele vertrouwen in het democratische gehalte van de Unie nog verder ondermijnen.

Verliezers zijn ook de noordelijke lidstaten die de afgelopen achttien maanden honderden miljarden stortten in bodemloze Zuid-Europese putten zonder de crisis ook maar een moment onder controle te krijgen. Inmiddels zijn ze behalve door hun geld ook door hun opties heen. Geld voor verdere reddingsoperaties is er niet, niet binnen de EU en – zoals we tijdens de G20-top in Cannes mochten merken – ook niet daarbuiten. De hefboomconstructie die met buitenlands kapitaal het reddingsfonds EFSF had moeten opschroeven tot €1 biljoen blijkt niet te werken, omdat men elders in de wereld niet bereid is de Europeanen het benodigde kapitaal te lenen. Als de hefboom niet van de grond komt, is de enige overgebleven optie een reddingsoperatie via de Europese Centrale Bank. Maar die optie wordt door de Duitsers permanent geblokkeerd, uit angst voor een herhaling voor het hyperinflatiedrama van 1923.

Het economische klimaat in Europa is inmiddels ronduit ijzig. Zelfs in de meest optimistische planning wordt er inmiddels rekening mee gehouden dat de eurozone volgend jaar in recessie wegzinkt. Realistischer berekeningen spreken zelfs van een langdurige economische krimp, mede veroorzaakt door het schijnbaar onafwendbare bankroet van landen als Italië en Spanje. Deze pan-Europese depressie heeft op zijn beurt weer dramatische gevolgen voor de economische toestand in de rest van de wereld. Een machtsfactor is het om geld bedelende Europa allang niet meer, maar een economische facor van betekenis is het nog altijd. Als de Unie, met zijn 500 miljoen kapitaalkrachtige consumenten, ophoudt met het kopen van goederen en diensten van buiten Europa, leidt dat onvermijdelijk tot een wereldwijde economische terugslag.

De grootste verliezer is overigens niet de Europese economie maar het Europese samenwerkingsideaal. Een munteenheid die de eenwording van de Europese lidstaten had moeten bezegelen, blijkt een splijtzwam. Zelfs in Berlijn en Parijs wordt inmiddels openlijk gespeculeerd over het uiteenvallen van de eurozone, een ontwikkeling die de Europese eenheid ernstig zou schaden. Maar als de Duitsers volharden in hun blokkade van het inzetten van de ECB rest ons geen andere keus. Om de Unie te redden, moet de euro dan gekeeld worden. En liefst zo snel mogelijk – voordat de markten het voor ons doen.

Abonneer je gratis en voor niets op het Telegram-kanaal van De Dagelijkse Standaard, en word lid van onze spiksplinternieuwe Facebookgroep!

Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

13 reacties

  1. Hannibal

    Dank voor de link.

     

    Zerohedge is een zeer kritische, soms ietwat chargerende site. Maar wel een waarvan de schrijvers overzicht hebben, een kwaliteit die steeds dunner gezaaid lijkt.

  2. vrijenonverveerd

    De gevolgen van de ECB (Europese Criminele Bank) zullen pikzwart zijn voor Nederland e.a.!

     

    http://www.youtube.com/watch?v=75FyuopMnUU  (weer goed)

     

  3. Padbuffel

    Ik word inderdaad erg somber van politici die mijn geld weggeven, mijn welvaart op het spel zetten en dan nog de arrogantie hebben zich overal mee te bemoeien en dwingend allerlei acherlijke regeltjes op te leggen. Niet te vergeten het negeren van de uitslag van ons referendum. Vrolijk kan ik er niet van worden maar mijn lol komt er weer aan met de totale implosie van het megalomane EU project.

  4. Obomov

    Het wordt dan wel eurocrisis genoemd maar eigenlijk is het een schuldencrsis. Een schuldencrisis die heeft kunnen ontstaan door de manier waarop banken gestructureerd zijn plus spilziek gedrag van de diverse overheden. Opmerkelijk is dat die bankenstructuur niet ter discussie staat afgezien van een verzoek tot (tijdelijke) verhoging van kapitaaleisen. De euro is in zoverre in een crisis dat de onmogelijkheid  van een uniform monetair beleid voor regio’s met uiteenlopende kredietbehoefte duidelijk is geworden. Maar ook dat lijkt niet besproken te worden. Natuurlijk kun je van die euro af als je dat wilt – over pessimisme gesproken – alleen gaat dat weinig oplossen afgezien van het afstemmen van het monetaire beleid op de kredietbehoefte in NL en Duitsland.

    De oplossing is de oude vertrouwde kapitalistische methode: failliete organisaties failliet laten gaan. Daar moet je niet te lang mee wachten omdat het gevaar dreigt dat de echte economie – die nog steeds heel behoorlijk gaat – door de financiele perikelen mee omlaag gezogen gaat worden.  Daarmee wordt eigenlijk ook duidelijk dat er door de excessieve kredietcreatie twee verschillende werelden zijn geschapen: die van de echte economie, waar mensen producten maken waar anderen wat aan hebben; en die van de financiele hoogvliegers, waar onwerkelijke bedragen in allerlei hoogcomplexe financiele producten de wereld over gesmeten worden. Het is dus zaak die kredietcreatie te beperken en dat doe je door fiat geld en fractioneel reserve bankieren de wereld uit te helpen. De enig echt duurzame oplossing van deze situatie.

  5. cmsuijkerbuijk

    Ik ben bang, dat die tanden in een gebittenbakje op het nachtkastje van de EU staan! Het Eurogebit is versleten en moet hoognodig vervangen worden. Het gebit begint te scheuren en tanden staan los (de Knoflooklanden) en moeten iedere keer weer opnieuw vastgezet worden, maar de tandtechnicus (Nederland) heeft geen ruimte meer om te repareren, zóver is het gebit versleten! (Dat trouwens gemaakt is door een malafide bedrijf (de EU) met verkeerde materialen en een slechte pasvorm voor de gebruiker!)

    Moeten we dus voortgaan met een oud, slecht passend gebit, dat je door de slechte kwaliteit niet meer kunt gebruiken, want als je er mee eet, dan breekt het, of vallen de tanden eruit (de Crisis). Je durft ook niet meer te lachen, want dan ziet de hele wereld, hoe slecht het gebit wel is!

    Of zijn we even flink en laten we ons een nieuw gebit aanmeten, maar dan door een bonafide bedrijf, dat wel lekker zit en te gebruiken is!

  6. trias politica

    Ik wil over deze soap nog één ding zeggen. De grootste verliezers zijn de belastingbetalers, die dit casino spel hebben moeten betalen.

     

    Van Baar kletst de grootst mogelijke onzin, dat we niet van de euro afkunnen. Aan alle eurofielen de vraag: kom eens met wat beters over de brug dat de euro ‘ons zoveel heeft opgeleverd’, ja een berg extra schulden, dat wel.  En het sprookje ‘het was zo goed voor de export’ heb ik vakkundig de nek omgedraaid met de reële, harde cijfers, zie het stuk 10 jaar euro, elders op deze site.

    Men koerst af op een mondiale verstrengeling van de schuldenberg, waarbij de nationale parlementen worden gegegradeerd tot marionetten (zie het stuk Chaos). Het lijkt me onzinnig om ervan uit te mogen gaan, dat de respectievelijke bevolkingen hier niets over te zeggen mogen hebben. Dat heeft niks meer met representatieve democratie te maken, maar alles met zelfsbeschikkingsrecht van een land.

  7. vrijenonverveerd

    De gelijkenissen van de eurofielen met deze sekte zijn luguber (zie hieronder)

     

     

     

    James Warren (Jim) Jones (Crete !! (Indiana), 13 mei 1931Jonestown (Guyana), 18 november 1978) was een Amerikaanse sekteleider die in 1953 de kerk de People’s Temple (Volkstempel) in Indianapolis (Indiana) stichtte. Daarna verhuisde de kerk naar San Francisco (Californië).

     

    De van oorsprong christelijke kerk begon zich in te zetten voor sociale rechtvaardigheid, maar evolueerde naar een sekte, gekenmerkt door autoritair machtsmisbruik door Jones en bizarre geloofsovertuigingen

    (zie van EEG naar EU, van betere handel naar het eurogeloof)

     

     

    De sekte vestigde in de jaren zeventig een landbouwcommune genaamd Jonestown in het oerwoud van Guyana. Naar aanleiding van een artikel dat Jones in een negatief daglicht zette, vertrok hij met bijna alle leden van de sekte naar de commune in 1978 

    (Zie referenda die slecht waren voor EU en euro)

     

    De sekte raakte totaal afgesloten van de buitenwereld.

    (zie eurofielen en EU-mandarijnen)

     

    Nadat familieleden van sekteleden hem op de hoogte stelden van de praktijken van Jones ging de Amerikaanse Democratische afgevaardigde Leo Ryan in 1978 met een groep journalisten poolshoogte nemen 

    (zie Fortuyn en hoe hij over Brussel dacht)

     

    Op de avond voor vertrek ontving hij daar briefjes van mensen die via hem wilden ontsnappen. Jones ontdekte dit ‘verraad’ en besloot Ryan te vermoorden. Na een mislukte aanslag op afgevaardigde Ryan in het kamp werd besloten te vertrekken. Afgevaardigde Ryan en zijn gevolg (journalisten, staf en sekteleden die wilden vertrekken) werden op het asfalt van de luchthaven beschoten door sekteleden, waarbij de afgevaardigde, en een aantal mensen uit zijn gevolg om het leven kwamen. Op 18 november voerde Jones 909 van zijn volgelingen mee de dood in bij een massale zelfdoding. Hij hield hen voor dat de Guyaanse strijdkrachten onderweg waren om hen te martelen en te doden, vanwege de moord op Leo Ryan

    (Zie het enorme angstzaaien en de leugens van de eurofielen)

     

     Jones stelde dat het tijd was om ‘waardig te sterven’ en leidde een naar eigen zeggen ‘massale zelfmoord voor de glorie van het socialisme’

    (zie het eurofascisme;  ECB, noodfonds, ESM, smijten met onze soevereiniteit en belastinggelden richting Brussel en het zuiden)

     

    Iedereen kreeg limonade met cyaankali te drinken; wie niet wilde, werd gedwongen om te drinken, kreeg een inspuiting met cyaankali of werd doodgeschoten door de tempelwachters. Jim Jones zelf eindigde met een kogel in zijn hoofd.

    (Zie Rutte, deJager c.s. die in paniek alles en iedereen bedreigen en met alle resterende soevereiniteit en geld gaan smijten om ten koste van alles en iedereen met euro-geloof- en al in het ravijn te donderen) 

     

     

     

    De toekomst voor ons is pikzwart, tenzij we ingrijpen en snel !

  8. Joinville

    in de links die zijn genoemd in mijn reactie van 16:39 uur onder “de gulden middenweg”. 

  9. Hannibal

    Goed stuk.

     

    @DJvB

    Langzamerhand begin ik me wel af te vragen welke mensen u spreekt alvorens uw commentaren op de wereld los te laten.

    Het schijnt niet tot u door te dringen, dat deze crisis niet langer een spin-off is van politieke verlamming, maar dat deze relatie zich heeft omgekeerd: de politieke crisis wordt nu gestuurd door de ontwikkelingen op de kapitaalmarkten. Dat veel leidende politici dit ook niet tot zich door hebben laten dringen verbaast me niet erg. Door op Brussel te vertrouwen staat de radar niet langer ingesteld op meer dan korte termijn gebeurtenissen.

     

    De uitspraken van de huidige gezagsdragers zijn daardoor niet langer betrouwbaar als leidraad voor komende ontwikkelingen. Of dat zijn oorzaak vindt in de onwil/angst zaken te benoemen die paniek zouden kunnen veroorzaken, of volstrekte onkunde doet daarbij eigenlijk niet langer ter zake.

  10. Dirk-Jan van Baar

    Joshua,

     

    Wat een pessimisme. De wereld is nooit zo inktzwart al ie lijkt. De euro is juist bezig zijn tanden te laten zien. We kunnen er niet meer van af. En die Duitse blokkade van de ECB zie ik helemaal niet. De ECB gaat juist door met het opkopen van zuidelijk schuldpapier, tegen de (schijnbare) bezwaren van de Duitsers in. Daarom zijn velen hier op DDS zo somber.

  11. drnomad

    Ik denk dat we wel uit de Euro kunnen stappen, maar ik denk niet dat politici dat besluit kunnen nemen. Het is frappant dat politici de Euro willen redden tegen iedere prijs. En nog winnen ze niet van de tucht van de financiële markten.

     

    Als puntje bij paaltje komt zal de reeële economie ook zijn tucht laten voelen, bovenop de tucht van de financiële markten. Dan zijn de rapen echt gaar.

  12. aligator

    Geweldig Suijkerbuijk, wat een sterke vergelijking.

    Ik heb hardop zitten lachen, jammer dat het de trieste waarheid is.

  13. vrijenonverveerd

    feitje:  van de 27 eurocommissarissen zijn er tenminste officieel 10 (voormalig) communist !

Reacties zijn gesloten.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.