Pim Fortuyns baanbrekende visie

Als tegenwicht tegen alle onzin die over Pim wordt geschreven en gezegd de tekst van een voordracht uit 2004. 

(Voordracht Mat Herben tijdens KRO-evenement ‘De Grootste Nederlander’op 31 oktober 2004 in Amsterdam)

“De Grootste Nederlander leefde van 19 februari 1948 tot 6 mei 2002”

Pim Fortuyns baanbrekende visie

Ons land beschikt over degelijke wetenschappers, warme persoonlijkheden en voortreffelijke redenaars, maar het gebeurt maar eens in een generatie dat al deze kenmerken in één persoon zijn verenigd. Pim Fortuyn beschikte over een zeldzame combinatie van eigenschappen die hem de premier van het volk zouden hebben gemaakt, de goede herder die de verweesde samenleving de weg wijst.

In de persoon van Pim Fortuyn vinden we ook de kenmerken terug van andere grote kanshebbers die zijn doorgedrongen tot de Top Tien van het KRO-programma De Grootste Nederlander. Pim Fortuyn was een sociaal-wetenschapper zoals Drees, een religieus humanist zoals Erasmus en een strijder voor de Nederlandse zaak en bereid daarvoor het hoogste offer te brengen, zoals Willem van Oranje. Van alle kandidaten is niemand zo universeel als Pim Fortuyn. Een democraat die het land uit de greep van regenten wilde verlossen en teruggeven aan de burger, die opkwam voor de vrijheid van meningsuiting, voor de emancipatie van vrouwen en homo’s, ja, die opkwam voor Nederland.

Toen hij door Leefbaar Nederland als lijsttrekker werd afgezet, omdat hij geen doekjes wond om het islamitische gevaar, sprak hij de gedenkwaardige woorden: “Ik sta voor dit land dat in vijf, zes eeuwen is opgebouwd”.

Fortuyn was er trots op Nederlander te zijn.

Dit moet u goed onthouden. De vraag is immers: wie wordt de Grootste Nederlander? De vraag is niet: wie is de grootste wetenschapper, de grootste schilder of voetballer, nee: wie is de grootste Nederlander? Wie heeft in én voor Nederland het meeste betekend? Uiteraard moet de kandidaat de Nederlandse nationaliteit hebben gehad, of op het grondgebied van het huidige Nederland zijn geboren, zoals Erasmus die in 1466 of 1469 werd geboren in Rotterdam. Nederland bestond toen nog niet. De Akte van Verlating van de koning van Spanje kwam pas een eeuw later, in 1581.

Erasmus was overigens een van de helden van Pim Fortuyn. Op iedere verdieping in Pims grote huis, ligt een exemplaar van de Lof der Zotheid, of een ander boek van Erasmus.

Erasmus was een voorbeeld omdat hij de vrijheid van geweten centraal stelde. Zonder een gevormd geweten kun je geen mondige burger zijn. Die gewetensvrijheid is pas in onze tijd door de katholieke Kerk vastgelegd, tijdens het Tweede Vaticaans Concilie in 1965. Erasmus bleef tot zijn dood katholiek geestelijke, omdat hij een geestelijk eensgezind Europa belangrijk vond. Nederland als natie kende hij niet en zou hij onbelangrijk hebben gevonden. Hij werkte in Engeland, Duitsland en Italië en stierf in 1536 in Basel.

Erasmus is in mijn ogen kandidaat voor de grootste Europeaan of de belangrijkste religieus humanist, maar niet de Grootste Nederlander.

Als u Fortuyn vergelijkt met Willem van Oranje ziet u treffende overeenkomsten. Beiden komen in het voetspoor van Erasmus op voor gewetensvrijheid en brengen het hoogste offer. De geschiedschrijving over die tijd is overigens behoorlijk gekleurd door de protestantse historici uit de negentiende eeuw, die beweerden dat tijdens de Tachtigjarige Oorlog werd gestreden voor de hervormde God en Oranje. Dat is onjuist. De lagere edelen en geestelijken kwamen in verzet tegen de absolutistische dwingelandij van Filips II. Het had heel anders kunnen aflopen als Alva niet met bruut geweld, maar met diplomatie had gehandeld. Varend door de Amsterdamse grachten kunnen we de katholieke schuilkerken als Ons Lieve Heer op Solder niet zien. Een historicus als professor Rogier heeft het over een calvinistische minderheidsdictatuur van 10% die ook in deze stad zijn wil oplegde aan een katholieke meerderheid van 90%.

Voor Pim Fortuyn hebben we geen geschiedenisboeken nodig. U heeft het zelf meegemaakt en kunt dus zelf oordelen. Ik geef u mijn herinneringen.

Ik herinner mij Pim Fortuyn als een warme, humorvolle persoonlijkheid. Mensen die hem met respect behandelden, was hij trouw en kregen het veelvoudig vergolden. Mensen die hem beledigden, konden rekenen op zijn vlijmscherpe tong of pen. Zijn flamboyante verschijning stal de harten van miljoenen Nederlanders, maar maakte hem ook kwetsbaar voor persoonlijke aanvallen van politieke tegenstanders. Door op de man te spelen, door een karikatuur van zijn denkbeelden neer te zetten, kon men een inhoudelijke discussie vermijden die men zeker zou hebben verloren. Pim was gekwetst door die opzettelijke miskenning, door de demonisering. “Lees mijn boeken”, riep hij soms vertwijfeld. In zijn boekenkast beslaan de planken met zijn boeken en studies vele meters.

Na 25 jaar studie van het politiek en menselijk handelen, van bedrijfsprocessen en overheidsorganisaties, ontwikkelde de socioloog professor dr. Wilhelmus Simon Petrus Fortuyn een baanbrekende visie op onze samenleving, die dreigt te versplinteren door de afwezigheid van idealen en verantwoordelijkheidsbesef. Pim Fortuyn bracht vele adviezen aan de overheid uit, schreef wetenschappelijke rapporten over het functioneren van onderwijs, zorg en bestuur. Hij dacht na over de vraag wat onze moderne Westerse samenleving zo welvarend en succesvol heeft gemaakt, welke kostbare verworvenheden wij moeten behouden en doorgeven aan onze kinderen en aan nieuwkomers. Je kunt heel goed leven zonder ideologie, maar niet zonder idealen, normen en waarden. Aan de basis van onze westerse samenleving liggen onze cultuurbronnen: het jodendom, het christendom en het humanisme, die een lange ontwikkelingsgang hebben doorgemaakt. Pim Fortuyn identificeerde de kernwaarden van de moderne Westerse samenleving, zoals de scheiding van kerk en staat, de ontwikkeling van de parlementaire democratie, de gelijkwaardigheid van man en vrouw, van homo en hetero, de vrije marktwerking, de vrijheid van meningsuiting, individuele verantwoordelijkheid en gemeenschapszin.

Hét standaardwerk van Pim Fortuyn is ‘De verweesde samenleving’ uit 1995, dat begint met de sleutelzin: ‘Sedert 1990 houd ik mij bezig met de intrigerende omgang van ons land met de moderniteit’. Dat jaartal is niet toevallig, in 1989 was de Berlijnse muur afgebroken. De val van het oude socialisme, de toenemende ontkerkelijking en de opkomst van de politieke islam waren drie redenen waarom in de jaren negentig een nieuwe maatschappijvisie moest worden ontwikkeld. Pim Fortuyn nam die taak op zich. De Nederlandse samenleving is Pim Fortuyn grote dank verschuldigd, omdat hij de verworvenheden van de moderne Westerse samenleving op pakkende en overtuigende wijze heeft geformuleerd. Er is voor de oppervlakkige waarnemer immers nog maar weinig wat ons burgers bindt. Zelfs God en Oranje niet. De maatschappij is geseculariseerd. We zijn de verzuiling voorbij, of preciezer gezegd: de verzuiling bestaat alleen nog in politieke partijen en in de omroepen. De moderne burger herkent zich niet langer in het links-rechtsdenken. Politieke denkbeelden uit de 19de eeuw, zoals liberalisme en socialisme, zijn uitgewerkt. Revitalisering daarvan is zinloos. De moderne burger ziet de verworvenheden als vanzelfsprekend en wil dat maatschappelijke problemen niet ideologisch maar praktisch worden aangepakt, zonder politieke correctheid. Maar wat geven wij door aan onze kinderen en hoe treden wij nieuwkomers tegemoet? Nieuwkomers uit islamitische landen die de Westerse samenleving zien als een decadente maatschappij die los is van God en gebod. Hoe sterk staat de ontkerkelijkte Nederlander in zijn schoenen in de discussie met andersdenkenden? Want onze kernwaarden zijn geen tegeltjeswijsheden die vanzelfsprekend zijn. De gelijkwaardigheid van man en vrouw, van homo en hetero, was bijvoorbeeld voor onze ouders niet vanzelfsprekend en wij hebben de taak ervoor te zorgen dat deze verworvenheden worden doorgegeven aan onze kinderen en aan nieuwkomers.

De grote culturele bronnen van de moderniteit zijn jodendom, christendom en verlichting annex humanisme. Aan alle drie deze bronnen is de moderniteit schatplichtig, zonder dat zij daar rechtstreeks en onbemiddeld van kan worden afgeleid. De moderniteit kent zijn eigen dynamiek en is niet bedacht, maar gegroeid.

De negen basiskenmerken van de moderniteit zijn de volgende:

1. Op politiek, staatkundig en maatschappelijk niveau is een volledige scheiding aangebracht tussen Kerk en Staat. Daar is een lange historische ontwikkeling aan vooraf gegaan, die teruggaat tot de Investituurstrijd over het recht bisschoppen te benoemen uit de elfde eeuw. Het begrip ‘scheiding van Kerk en Staat’ wordt te pas en te onpas gebezigd, maar het gaat er in de kern om dat de wereldlijke overheid zich niet mengt in kerkelijke zaken, zoals bisschopsbenoemingen, en dat de kerkelijke overheid zich niet bezighoudt met wereldlijke zaken als bestuur en rechtspraak. Een kerkelijke rechtbank behandelt alleen kerkelijk recht. Zoiets als de Sharia is de Westerse cultuur wezensvreemd. Zelfs in de donkere dagen van de Spaanse Inquisitie werden ketters voor bestraffing heel hypocriet, maar juridisch correct overgedragen aan de burgerlijke rechtbank. We zijn al eeuwen verlost van inquisiteurs en ayatollahs en dat willen we graag zo houden.

2. Er is vrijheid van meningsuiting, die slechts wordt beperkt door uitdrukkelijk bij de wet gestelde grenzen. Bij vermeende overschrijding van die grenzen is het eindoordeel aan de onafhankelijke rechter. De vrijheid van meningsuiting krijgt gestalte in de vrijheid van drukpers, waaronder we in deze tijd ook internet verstaan. Deze vrijheid heeft in feite de godsdienstvrijheid overbodig gemaakt. Historisch gezien heeft de godsdienstvrijheid, die een einde maakte aan de godsdienstoorlogen in de 16de en 17de eeuw, de oudste rechten. Andere politieke grondrechten komen pas veel later. De vrijheden van meningsuiting, vergadering en vereniging zijn de logische gevolgtrekking van de godsdienstvrijheid, die door deze ontwikkelingen is ingehaald.

3. Er is een markteconomie gebaseerd op eigen initiatief en vrij ondernemerschap. De staat reguleert deze vrijheid met het doel haar te behouden en zwakkere partijen de noodzakelijke bescherming te bieden tegen het ‘natuurgeweld’ van de vrije markt. Concreet betekent dit volledige concurrentie en het tegengaan van marktafscherming, oligopolies en monopolies, alsmede een deugdelijke milieuwetgeving en wetgeving die het publieke domein beschermt tegen uitwassen.

4. Er is een parlementaire democratie. Dat betekent dat op alle bestuurlijke niveaus het gekozen parlement, dat totstandgekomen is in vrije verkiezingen door kiesgerechtigde burgers, het laatste woord heeft inzake wet- en regelgeving en inzake controle op de uitvoerende macht. Dit vrijwaart de publieke ruimte van regel- en wetgeving die rechtstreeks en zonder het filter van de volksvertegenwoordiging door godsdienst of politieke overtuiging wordt opgelegd. Het is volgens Fortuyn de eerste en belangrijkste dam tegen het doordringen van fundamentalistische opvattingen in het politieke domein.

5. Er is scheiding van de uitvoerende macht, de wetgevende en controlerende macht en van de rechtsprekende macht. Deze Triasleer gaat terug tot Montesquieu, die in 1748 zijn baanbrekende Driemachtenleer (Trias Politica) publiceerde. Zijn boek werd gepubliceerd in een standenmaatschappij, waarin de adel het als de hoogste stand voor het zeggen had. Een elite waarvan de regenteske trekken tot in onze tijd bewaard zijn gebleven. De scheiding der machten heeft een rechtsstaat opgeleverd die kenmerkend is voor de moderniteit.

6. Mannen en vrouwen zijn gelijkwaardig. Cultureel is dit een feit, maar in sociaal-economisch opzicht is de emancipatie van de vrouw nog niet afgerond. De voornaamste uitdaging voor de moderniteit is de emancipatie van de islamitische vrouw. Seksuele geaardheid doet in het publieke domein niet ter zake.

7. Individuele verantwoordelijkheid staat in de moderniteit centraal. Richtsnoer daarbij is de ontwikkeling van een individueel geweten en de ontwikkeling van het besef dat ieder mens uiteindelijk verantwoordelijkheid draagt voor zijn eigen leven en de vormgeving daarvan.

8. Een samenleving bestaat echter bij de gratie van samenlevende en samenwerkende individuen. Dit betekent dat het individualisme en de individuele vrijheid hun begrenzingen hebben daar waar zij de samenleving in haar voortbestaan bedreigen, dan wel dreigen te desintegreren. Het gaat daarbij om een op collectief niveau beleefd stelsel van kernnormen en kernwaarden. Dit stelsel komt tot stand door democratische besluitvorming, de overdracht en handhaving worden gegarandeerd door overheidsinstanties als het onderwijs, de politie en het Openbaar Ministerie. De vrije pers en particuliere organisaties ondersteunen het geheel.

9. De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en internationale verdragen worden door de moderniteit gerespecteerd en nageleefd naar de letter en de geest. Universele waarden lenen zich niet voor eigengereide interpretaties die op de zogenoemde eigen cultuur is gebaseerd.

Het lijkt een spoorboekje naar een paradijselijke samenleving, maar helaas is de werkelijkheid weerbarstig. Deze negen kernwaarden zijn idealen die door de moderniteit in elk geval met de mond worden beleden en door velen nagestreefd. Pim Fortuyn realiseerde zich heel goed dat deze verworvenheden nergens ten volle en tegelijkertijd worden gerealiseerd. Hij noemt de moderniteit heel treffend een januskop. Hooggestemde idealen en burgerlijke vrijheden hebben niet kunnen verhinderen dat de menselijke maat verloren is gegaan, dat cultuurrelativisme en consumentisme hoogtij vieren.

Het onderhouden en verbeteren van de moderniteit is derhalve een uitdaging bij uitstek voor de geëmancipeerde burger. Maar dat is niet het grootste probleem. De moderniteit heeft het christendom ontdaan van zijn fundamentalistische trekken, maar wordt thans geconfronteerd met een formidabele tegenstander in de vorm van de politieke islam. Plaats de negen kernwaarden van onze moderne Westerse samenleving maar tegenover het islamitisch fundamentalisme. U zult zien dat we alle zeilen moeten bijzetten om te verhinderen dat tegeltjeswijsheden in scherven zullen vallen.

Nu begrijpt u wat Pim Fortuyn bedoelde met zijn emotionele uitroep: “Ik sta voor dit land dat in vijf, zes eeuwen is opgebouwd.”

Een man met een dergelijke baanbrekende visie op de toekomst van Nederland, verdient het om de Grootste Nederlander te worden.

Dank u voor uw aandacht.

Abonneer je gratis en voor niets op het Telegram-kanaal van De Dagelijkse Standaard, en like onze spiksplinternieuwe Facebook-pagina!
In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

26 reacties

  1. Wim

    Ik ben het wel met CMS eens. Fortuyn wordt nu bijna als een heilige vereerd, en waarschijnlijk juist omdat hij is vermoord voordat hij zijn ideeën in de praktijk kon brengen. Want ik heb er nogal ernstige twijfels over of hij in de politiek succes zou hebben gehad. De zaken benoemen en heilige huisjes slopen is zijn verdienste geweest, maar je idealen in de praktijk zien te realiseren is nog iets heel anders.

     

     

    Het is natuurlijk nooit te bewijzen, maar ik heb het vermoeden dat hij na niet al te lange tijd er het bijltje bij zou hebben neergegooid, omdat politici zo corrupt en onbetrouwbaar zijn en hij het gevoel zou hebben gehad dat hij een roepende in de woestijn was en dat Nederland toch niet meer te redden zou zijn.

  2. tipo

    Mat Herben stond er toen hij er moest staan. Een man die het woord plichtsbesef nog kent in een heel moeilijke periode. Daar kunt u neerbuigend over doen, maar dat zegt meer over uw afgunst van ’s mans verantwoordelijkheidsbesef, dan over wie dan ook.

     

    Was het maar zo, dat de 9 uitgangspunten in het bestaande bestel waren ingevoerd en in de praktijk altijd worden gepredikt door andere partijen. Waakzaamheid is daarbij altijd geboden en het verbale gevacht zal daarover elke dag moeten worden aangegaan om die 9 uitgangspunten te verdedigen.

  3. Matthijs

    Jawel, we mochten heel even de etniciteit van daders duiden. Dat is langzaam weer aan het terug draaien.

  4. cmsuijkerbuijk

    Dikwijls niet, maar nu volledig met u eens.

    We zullen het nooit weten, maar wie weet, wat voor een puinhoop deze Zonnekoning van zijn “regering” gemaakt zou hebben, dus hem nu zo op te hemelen en zelfs groter achten dan Willem van Oranje, vind ik een grote gotspe.

    Hij heeft namelijk, uiteindelijk, niks bereikt. Bovendien een opportunist eerste klas. Als het bij de ene partij niet lukte, dan maar bij de andere! Uiteindelijk maar voor zichzelf begonnen, zodat hij wél de baas kon spelen. Een gevaarlijk mens!

    Ik heb helemaal niets met die man.

  5. Matthijs

    Excellente tip!

  6. Jan Van

    Hiervan vindt u veel terug is het gisteren vrij gegeven intervieuw met PIM.

    Waarin links, met name de VPRO een flinke, terechte sneer krijgt.

    Erg vreemd dat dit intervieuw jaren zoek is geweest……

  7. Matthijs

    Chapeau Mat!

    Toch, zou hij het allemaal voor elkaar hebben gekregen?

    We zullen het helaas nooit weten.

  8. tipo

    zie: http://www.youtube.com/watch?v=Dm3sDOcNpjw&feature=player_embedded

     

    Fortuyn vertelt meer dan een uur lang over alles dat hem beweegt. Interview is pas onlangs gepubliceerd uit de VPRO archieven.

  9. Havank

    Schitterend verwoord Hr.Herben. En de 9 uitgangspunten onderschrijf ik ook, het hoort bij onze cultuur.

    Het is jammer, dat professor Fortuyn, niet de kans heeft gekregen om te regeren, want ik denk dat ons land er dan heel anders uit zou zien anno 2012. Voor mij id Dhr. Fortuyn in ieder geval een GROOT NEDERLANDER.

  10. Dirk

    Dit interview was veel te confroterend, en rond min. 40 werd de VPRO de mantel uitgeveegd, een bijzonder moment, dat zelfs de interviewer Ijsbrand van Veelen deed verstommen.

    Dit interview mocht ons volk natuurlijk niet zien en daarom zijn ze het even kwijtgeraakt !!, 

  11. jovano

    Een enkel keer ben ik het met Suijkerbuijk eens, zoals nu.

     

    Maar als ik vandaag kon kiezen tussen Geert Wilders en Pim Fortuyn dan koos ik voor Pim Fortuijn. 

    Misschien wel omdat er met Fortuijn meer te lachen viel. Het flamboyante van Fortuyn sprak me wel aan. Pim was ook duidelijk iemand van het debat en wilde dat debat ook met iedereen aangaan. En meer inhoudelijk: Mijn indruk was dat Pim veel meer een scherpe scheiding voorstond van kerk en staat.  Geert Wilders is daar onduidelijk in. 

  12. holland

    @tipo
    Het blijft zo makkelijk praten over de elite. In onzevdemocratie zijn wij verantwoordelijk voor onze keuzes. Wij kiezen de elite. Dit zijn onze keuzes. Miischien niet de jouwe, maar wel de onze.

    Dat wij een democratie zijn, is niet de verdienste van Fortuyn. Hij was er dankzij de democratie. Dat er een onverlaat eigen rechter speelde blijft triest.

  13. cmsuijkerbuijk

    “Voordat hij iets kon betekenen werd hij door een linkse rat om zeep geholpen.”

    Juist en daarom is die “Heldenstatus” en de titel “Grootste Nederlander” prematuur, overdreven en onterecht!

    Hij was misschien wel een Obama geworden!

  14. Hans Kramer

    Enkele reacties hierboven verbazen mij. De opmerkingen “Pim heeft niks bereikt voor dit land” is hem niet aan te rekenen. Voordat hij iets kon betekenen werd hij door een linkse rat om zeep geholpen.

  15. tipo

    Fortuyn heeft de hoop gegeven, dat Nederland een democratie was. Dat mensen er toe doen. Dat mensen mee kunnen doen. Dat er zeggenschap in Nederland is en dat daar fel over gedebateerd mag worden. Het heeft velen politiek actief gemaakt of op zijn minst aan het nadenken en twijfelen gebracht.

     

    Dat die hoop nu verdwenen is na zijn excecutie, na een genegeeerd EU-referendum, tijdens een eurocrisis, waardoor de Staten Generaal geen budgetrecht meer hebben en in EU-landen gewoon marionetregeringen kunnen worden geplaatst zonder tussenkomst van het electoraat, daar kan Fortuyn niets aan doen.

     

    De boven ons gestelden gaan nu eenmaal over lijken. De verbinding die Fortuyn tussen het electoraat en de bestuurslaag legde, is door de opstand van de elite (dixit Guusje Ter Horst) teniet gedaan. Fortuyn kon veel, maar wederopstaan is zelfs hem niet gegeven. De elite wel, want die zijn niet doodgeschoten.

  16. holland

    @tipo,

     

    Ik twijfel er zelfs niet aan dat Fortuyn niet wilde polariseren.Dit in tegenstelling tot Wilders. Dit is het verschil tussen “kritiek op” en “fundamentalistische afkeer” van de islam.

     

    Maar het gaat voor de grootste Nederlander niet om de wil, maar om het resultaat.  

  17. cmsuijkerbuijk

    Het simpele feit, dat de geschiedenisles op school zowat verdwenen is, rechtvaardigt nog niet, Willem van Oranje niet als grootste Nederlander te zien.

    Het Wilhelmus heeft hij niet zelf geschreven, maar een bewonderaar. Nou en als ik zo de lofdichten op Fortuyn zie en hoor, ook hier op dit forum, doen ze daar niks voor onder. Erger nog, ik word daar een beetje wee in de maag van!

    Daarbij is er echter wél een enorm verschil:

    Willem van Oranje heeft heel zijn hebben en houden, bezittingen en rijkdom en leven aangewend om te strijden tegen de Spanjaarden en heeft dat betaald met zijn leven, maar liet wel de fundamenten van wat nu Nederland is na.

    En Fortuyn? Ook vermoord. Maar verder eigenlijk alleen wat nostaligisch gezeur over hoe geweldig hij wel niet was. Waarin? Hij heeft niks bereikt of gedaan. In interviews wat mensen afgetroefd dat wel, maar verder? Zelfs zijn eigen partij was binnen de kortste keren weer foetsie. Zo goed heeft hij het gedaan!

    En dan kun je zeggen “Ja maar hij heeft niks kunnen laten zien, want hij werd vermoord”. Akkoord, maar zou hij de verwachtingen, die hooggespannen waren, waar hebben kunnen maken?

    We hebben immers nu een lichtend voorbeeld in Amerika. Die zou het ook wel eens eventjes allemaal anders doen. En wat is het resultaat: De slechtste president ooit!

    Totaal overbodige en overtrokken heldenverering!

  18. Obomov

    Ofschoon Fortuyn meesterlijk kon aangeven hoezeer de overheid haar kerntaken verzaakt, bleef hij wel van mening dat die taken door de overheid uitgevoerd moeten worden. Hij was van mening dat vooral de grootschaligheid een probleem was en niet een gebrek aan concurrentie en vrije keuze. Daar zie je toch weer de oude marxist omhoog borrelen, een man die zijn voorkeuren via de overheid wil realiseren en aan anderen wil opleggen. Ik denk dat hij zich daarin vergist ondanks zijn moedige optredens waarbij hij de censuur van de politiek correcten aan het wankelen heeft gebracht. 

  19. Gielah

    Aangezien geen enkele Nederlander van nu Willem van Oranje echt kent ( en dat geldt al helemaal voor hen, die nooit behoorlijk in de geschiedenis gedoken zijn) is het een beetje ongerijmd en een slag in de lucht om deze relatief onbekende de grootste Nederlander aller tijden te noemen.

    Als we bijvoorbeeld het Wilhelmus nemen, aan Willem van Oranje toegeschreven ( omdat zijn opvattingen daarin  verwerkt zijn?), maar waarschijnlijk door Marnix van Sint Aldegonde geschreven,

     en ik haal even zomaar een paar regels daaruit aan:

    a. In Godes vrees (=respect)  te leven, heb ik altijd betracht.

    b. God zal mij regeren als een goed instrument.

    c. Graaf Adolf’s ziel in ’t eeuwig leven…

    d. Mijn schild ende betrouwen, zijt Gij, o God, mijn Heer.

    e. Na ’t zuur zal ik ontvangen, van God, mijn Heer, het zoet.

    f. Maar de Heer daarboven, die álle ding regeert…die men áltijd moet loven….

    g. Tot God wilt u begeven…, Zijn heilzaam Woord houdt aan…

    dan kan ik daar persoonlijk helemaal achterstaan… en met mij nog vele Nederlanders.

    Toch kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat niet het ganse Nederlandse volk hier ‘amen’ op zegt.

    Sterker nog: zou deze Willem van Oranje zich in alle oprechtheid hier, op dit forum, aldus hebben uitgelaten, de hoon en de snerende opmerkingen ( ‘EO-gezeik….’…. ‘Ga maar heel gauw achter de voordeur’… ‘Wij zijn vandaag de dag toch wel ontgroeid aan dit soort getuigenissen’….. )  zouden waarschijnlijk NIET van de lucht zijn geweest. 

     

    Wat de Vader des vaderlands had… dat heeft nu nog maar een kléine groep Nederlanders…..een Gideonsbende…. en de huidige majesteit zegt hem dit alles ook allerminst na!

  20. tipo

    Als je Fortuyn begrepen had, dan wilde hij juist niet polariseren. Maar dat moet dan wel van twee kanten komen.,

  21. holland

    De grootste Nederlander is natuurlijk een tijdsopname.

     

    Een van de belangrijkste eigenschappen van de grootste Nederlander zou zijn dat hij Nederland en de Nederlanders bindt.  Dat kunnen we niet aan Pim toeschrijven. Wellicht dat dat over 10 of 100 jaar zou kunnen maar toen tijdens de verkiezingen niet en nu nog steeds niet.

     

    Het grootste wat hij bereikt is, is de polarisatie in de Nederlandse samenleving, die nu na de val van het Catshuis hopelijk weer normaliseert. Indien het gaat over het aanstippen van misstanden met de islam, dan waarom Bolkestein niet?

     

    Ik denk dat de Nederlanders meer binding voelen bij Willem van Oranje.

     

    Echte grootheden hebben een probleem opgelost. Willem van Oranje gaf de contouren aan Nederland. Nelson Mandela aan het huidige Zuid Afrika. Churchill verlostte de Britten (en ons) van de Nazi’s. Pater Damiaan …. tja, het blijven Belgen.

  22. messenger

    Tranen in mijn ogen.

  23. Gielah

    De VPRO-man die het artikel  ‘weer terugvond’ vertelde net op radio 1 dat Fortuyn “zo af en toe helemaal dol draaide” ( of woorden van gelijke strekking)  en dat mocht ook PvdA-man Felix Rottenberg voor de microfoon bevestigen.

    Die meende dat Pim soms extreem links en dan weer ineens extreem rechts was, best wel aardig, vol bewondering voor Joop den Uyl , maar dan ‘inééns weer uit de bocht vloog…’.

    Het werd weer eens duidelijk dat ze eigenlijk geen raad met Pim wisten.

    Het feit dat ze in het debat absoluut niet tegen hem opkonden, geen van allen,  zal ook zonder meer een factor geweest zijn…. al zeiden ze dat er niet expliciet bij.

  24. Ann

    Fortuyn was vergeleken met de grote bende laffe linkse landverraders  een keizer , een ziener , een patriot die ons Nederland zag afglijden naar de afgrond met in de verte een op ons afkomend islamitisch kalifaat .

    Daarom is deze grote man vermoordt , een vuig smerig complot , waar veel bobo’s de hand in hebben gehad . Ik zie vooral in deze dagen de minderwaardige rotkoppen van Melkert en v. Dam weer op mijn netvlies verschijnen , met een  enorme afschuw een  weerzinwekkend gevoel vervloek ik de bende die hiervoor aansprakelijk is en altijd zal zijn . Daarom blijven wij PVV stemmen , de enige partij die in de buurt komt van de visie van Fortuyn en alles willen doen om het  Nederland  van onze voorouders Nederlands te laten blijven .

     

    No Surrender .

  25. erriebl

    Het was natuurlijk weer even geleden dat Mat Herben aandacht kreeg. De dagen rond 6 mei zijn natuurlijk uitlezen momenten om weer eens over de rug van Fortuyn aandacht te genereren. Ik vrees dat er nog velen zullen volgen.
    De stelling in bovenstaande tekst als zou sprake zijn van een baanbrekende visie deel ik niet. De 9 uitgangspunten genoemd in de tekst zijn veelal reeds in ons bestel bestaand en wijken niet veel af van wat diverse bestaande partijen als uitgangspunt hebben. Het is alleen al daarom dat Fortuyn niet de gewenste veranderingen in deze samenleving zou hebben kunnen bewerkstelligd. Simpelweg omdat het geen wezenlijke verandering behelste. Voor een dergelijke aaneenschakeling van trivialiteiten had dit land Fortuyn echt niet nodig. Ik vraag me werkelijk waar af waar de destijds heersende politici nou precies zo bang voor waren met Fortuyn. Met een beetje moeite en nadenken was de man met argumenten heel wel te pareren.
    Allen al Fortuyn willen vergelijken met iemand als Willem van Oranje maakt dat deze toespraak van weinig waarde is. Dat was het in 2004 niet en dat is nu nog altijd niet.

Reacties zijn gesloten.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.