Pamela Hemelrijk over Pim Fortuyn

“I saw a dead man win a fight”.

Op deze dag dat we Pim Fortuyn herdenken moeten we natuurlijk ook even citeren uit en linken naar de column van Pamela Hemelrijk over de dood van de politicus:

Donderdagmiddag – de dag voor de begrafenis – ben ik naar Rotterdam gegaan, omdat de 3 publieke zenders in alle talen zwegen over de tienduizenden mensen die daar voor de kathedraal waren samengedromd om langs de kist te defileren (wachttijd: 3,5 uur). Pas in het NOS Journaal, dat blijkbaar de exclusieve rechten had verworven, doken de eerste beelden op. Het is onvoorstelbaar, maar terwijl zich in Rotterdam het grootste wereldnieuws uit de Nederlandse parlementaire geschiedenis voltrok, schotelden Nederland 1 2 en 3 ons voetbal, natuurfilms en spelletjesprogramma’s voor. En – geloof het of niet – een oude aflevering van De Kloof, waarin Kok op de bekende onderdanige wijze werd geïnterviewd door Paul Witteman. CNN proberen dan maar. “Nou moet ik toch waarachtig”, dacht ik bij mezelf, “mijn toevlucht nemen tot een buitenlandse zender om erachter te komen wat er in Rotterdam gaande is. Het lijkt goddomme wel oorlog”. Bij de dranghekken op de Mathenesserlaan raakte ik aan de praat met een verslaggever van de Observer, die het schouwspel verbluft stond gade te slaan. Het verbaasde hem vooral dat er in geen velden of wegen camera’s te bekennen waren, behalve dan een ploeg van TV Rijnmond (die overigens door de politie niet werd doorgelaten). “Apparently”, zei ik vals, “the Dutch public broadcasting corporations consider this a local event”. Samen wandelden we langs de queuende Rotterdammers. “Wat staat er op die vlag?” vroeg de Observer. “Stop Left-wing Dictatorship”, vertaalde ik. “Hoe zou je deze bijeenkomst willen beschrijven?” vroeg de Observer. “Als een massale en vernietigende motie van wantrouwen van het Nederlandse volk aan het adres van de Nederlandse regering”, zei ik. “Mij doet het denken”, zei de Observer dromerig, “aan de tijd dat ik nog correspondent was in het Oostblok.

Vervolgens citeerde ze een gedicht op een oud Schots oorlogsmonument, dat gewijd is aan de bekende battle of Otterburn:

…For I have dreamed a dreary dream

Beyond the Isle of Skye;

I saw a dead man win a fight,

And I ween that man was I.

Pamela Hemelrijk overleed zes jaar na de geweldadige dood van Pim Fortuyn aan een hartaanval. Ze was een strijdster eerste klas die nog steeds op de sympathie van velen kan rekenen – en terecht, natuurlijk. Uitgesproken, libertarisch, fel. Zo kom je ze niet vaak tegen. 

Abonneer je gratis en voor niets op het Telegram-kanaal van De Dagelijkse Standaard, en word lid van onze spiksplinternieuwe Facebookgroep!

Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

13 reacties

  1. Gielah

    Bij die gelegenheid stond ik bij het woonhuis van Pim, aan de straatkant.

    Dat was inderdaad om nooit te vergeten.

    Je voelde je ook min of meer één met alle andere mensen, die daar stonden.

    Eén ding was wel stuitend.

    Het duurde natuurlijk een beetje lang voordat de stoet arriveerde en er was nauwelijks ander verkeer, maar dat, wat er wás… werd natuurlijk door iedereen bekeken en nagestaard.

    Toen kwam er een klein autootje langs en er ging een golf van boos gemompel door de mensen heen, want wie zat daarin?

    Die imam… die El Moumni…. die weigerde vrouwenhanden te schudden!

     

    Dat was pure provocatie.

  2. baksteen

    Beste DDS / Michael,

    Zouden jullie dit bericht ieder jaar hier willen herhalen.

    Ik ben toen niet naar Rotterdam gegaan en heb daar nog altijd meer dan spijt van.

  3. baksteen

    En nog altijd stemt de nederlander PvdA en VVD, het is om te janken.

  4. Niek Verheyen

     

    Ongelooflijk. De Nederlandse media die zelfs nog een dode doodzwegen, het verdommend om een groot Nederlander ook maar een greintje eer te bewijzen. Dat er van de stiekum, en met de broek vol natuurlijk, wegvluchtende Kok en van Beatrix, die zich voor dood hield, en de verzakende huichelaar de Vries geen beelden waren is nog te begrijpen, maar van dit eerbetoon aan Pim? Ongelooflijk! 

     

     

  5. Richard de II2

    Terugkijkend begrijp je plots waarom de Nederlandse elite zo fel reageert op personen als Pim Fortuyn; voor het volk maakt het namelijk niets uit of ze staan te zwaaien naar een gouden koets of naar een presidentiële limousine die voorbij rijdt.

  6. Michael van der Galien

    Baksteen: ja hoor.

  7. Paul99

    Wat ben ik blij dat ik indertijd gegaan ben, daar naar Rotterdam, dat ik Hem met eigen ogen heb zien liggen daar, omringd door zovele bedroefde en boze mensen ook, ik was ook ziedend.

    Wat ben ik blij dat ze weg is, diegene die zich zolang onze koningin durfde te noemen.

    Haar zoon geef ik voorlopig het voordeel van de twijfel. Ik hoop niet dat ie zich in de toekomst moet gaan bewijzen i.v.m. Geert Wilders.

    En ja, Pamela, zo zie je er tegenwoordig weinig meer, zeker niet bij de P.O. want anders duurt je “carriere” maar erg kort als je er al wordt aangenomen.

  8. Niek Verheyen

    stiekum=stiekem

  9. François

    Paul99 (14:14) Bij de begrafenis stond ik met mijn eega op het overvolle Hofplein. Doodse stilte, maar vanuit de Coolsingel hoorde je met de stoet mee het applaus aankomen en zag je mensen bloemen werpen. Onwerkelijk allemaal. Heeft diepe induk gemaakt. Fortuyn had een prachtig en waardig electoraat. Volkomen tegengesteld aan het tuig dat hem verketterde http://www.pimfortuyn.com/asp/default.asp?t=show&var=954

  10. Henri

    Pamela Hemelrijk en Pim Fortuin zijn beiden mensen, die zich ver boven het Nederlandse maaiveld durfden te verheffen, die nu eens niet ‘gewoon deden (want dan deden ze al gek genoeg)’, zoals een beruchte Nederlandse gemeenplaats luidt. Maar ze zijn er allebei niet meer, de een veel te vroeg overleden, de ander vermoord door een kleurloze exponent van de egaliteitscultus. Wij missen hen node, deze moedige mensen, die met hun eigen, onverzettelijke inzichten vele andere mensen inspireerden. En nog steeds inspireren.

  11. Gielah

    De koning zal het vast wel geméénd hebben toen hij opmerkte dat iedereen in Nederland zijn stem mag laten horen… maar hij zei er niet bij dat er dan van overheidswege in eerste instantie geen hónd naar je zal luisteren…. maar dat je, als je die eigen stem erg vaak en erg duidelijk laat horen, maar niet al te zeer moet vertrouwen op je veiligheid en op je leven.

     

    Het is de generatie van de koning, die ik de laatste jaren akelig vaak heb horen opmerken, dat vrijheid ( van meningsuiting)  ” natuurlijk niet onbepérkt kan zijn…”.

     

    Vooral dat woordje ‘natuurlijk’ bevalt mij voor geen meter.

    Want áls vrijheid dan volgens hen beperkt zou moeten worden… door wie dan wel… en op welke grónden dan wel?

     

    Ik zie aldus een groeiende groep mensen, die in feite helemaal niet zo tégen dictatuur is… en die zich daar waarschijnlijk ( daartoe klaargestoomd door politiek en media) gewoon zonder morren bij aan zal sluiten, af en toe héél lelijk kijkend naar mensen, die op het onrecht van overheidswege wijzen.

    Het is toch allemaal leuk, met Nick en Simon op een podium aan de Amstel… en een koningin die ‘Bridge over troubled water’ meezingt?

    Dat is toch vrijheid doorgeven?

    Waarom dan die nare, kritische houding?

     

  12. Bas

    Veel van het linkse electoraat liep die tijd nog zoekende in een woestijn rond. Die kan je niets kwalijk nemen.

    Komende uit een nog meer achterlijke samenleving was landen in Nederland een soort paradijs aankomst.

    Werken voor brood past daar niet in. Dat is trouwens ook mijn beeld van een paradijs. Allemaal gelijk op, samen, en schouders er onder, is voor ongelovigen.

  13. Cathja

    Des te schrijnender zijn de woorden van onze koning toen hij het bericht kreeg van de moord op de Curaçaose politicus Helmin Wiels; het heeft hem “zeer aangegrepen”! Waarom wordt Wiels’ dood zo betreurt en werd Pim doodgezwegen? Ook onze toenmalige koningin heeft met geen woord gerept over deze vreselijke gebeurtenis! Dat is een koningin onwaardig!

    Willem-Alexander heeft bij zijn inhuldiging gezegd, dat iedereen in het Koninkrijk der Nederlanden zijn stem mag laten horen en op voet van gelijkwaardigheid meebouwen. Hij voegde daar in verband met de moord op Wiels nog aan toe: “helaas is het een markante medeburger niet langer gegeven hier invulling aan te geven”.

    Soortgelijke woorden zouden destijds door zijn moeder gezegd moeten zijn, toen de moord op Pim bekend werd gemaakt. Dat zij hem heeft doodgezwegen, laat zien dat zij beslist geen koningin voor alle Nederlanders is geweest!

    Als ik de woorden van onze koning serieus neem (en waarom zou ik daar nu al aan moeten twijfelen?), dan mag Geert Wilders ook zijn wie hij is, en zal hij dus ook op ‘voet van gelijkwaardigheid mogen meebouwen aan een beter Nederland’.

    We zullen het in de gaten houden!

Reacties zijn gesloten.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.