De nivelleringsparadox

Rijkdom en de ongelijke verdeling daarvan is de laatste dagen en weken weer terugkerend item in de actualiteiten. De vermogensongelijkheid in Nederland zou vergelijkbaar zijn met de VS. “Schande!” roept links Nederland, terwijl ze zelf de veroorzaker zijn. De vermogensongelijkheid is namelijk een direct gevolg van het door Samsom en Spekman bejubelde nivelleringsfeest.

Inkomstennivellering, een paradepaardje van de PvdA en andere linkse partijen, is immers vooral een middel om hoge inkomens in te dammen. Zo is de inkomstenbelasting, met name de hoogste schijven, een belasting op rijk worden, niet op rijk zijn. Om rijk te worden moet je immers eerst geld hebben om te sparen en daarvoor is een inkomen nodig dat hoger is dan je vaste lasten. In Nederland worden dergelijke inkomens echter met meer dan de helft belast, zeker doordat ons toptarief ook nog eens erg vroeg ingaat. Als je het dan voor elkaar krijgt wat te sparen, kun je ook nog vanaf iets meer dan twintigduizend euro vermogensrendementbelasting betalen over je (fictieve) rendement. Wie een poging doet om rijk te worden met simpel hard werk, zal daarmee vooral de belastingdienst tevreden stellen.

Zij die al rijk zijn hebben minder last van die maatregelen. De allerrijksten verdienen hun geld immers niet met inkomsten maar met investeringen. Hun geld staat veelal niet in Nederland gestald maar op belastingparadijzen. Niet vreemd want bij hoge bedragen is het rendabel om een dure fiscalist in te schakelen, de middenklasse die procentueel gezien hetzelfde moet afdragen heeft het geld daarvoor niet. De PvdA-oplossing daarvoor is om mazen in de wet te dichtten maar je kunt ze onmogelijk allemaal te sluiten. Het enige waar je dan voor zorgt is dat de fiscalist nog meer uren moet spenderen, daarmee nog duurder wordt en voor een nog kleinere groep betaalbaar. Het is alsof de PvdA eigenhandig enkele treden uit het midden van de maatschappelijke ladder heeft gezaagd.

Niet dat vermogensongelijkheid an sich erg is overigens, net als inkomensongelijkheid is het niet te vermijden en ook alleen maar goed. Niet iedereen is immers hetzelfde; niet iedereen werkt even hard, niet iedereen heeft dezelfde opleiding en niet iedereen maakt dezelfde keuzes in het leven. Maar links Nederland kan niet klagen over vermogensongelijkheid als ze tegelijkertijd inkomensgelijkheid bepleit.  

Het najagen van je dromen en financiële onafhankelijkheid zijn zaken die in veel landen centraal staan. In Nederland is dat echter schier onmogelijk geworden. Met de inkomensnivellering blijven zij die rijk zijn, rijk en kunnen zij die arm geboren zijn nooit doorstoten tot de top. Met het nivelleringsfeest is het in Nederland onmogelijk geworden om als dubbeltje een kwartje te worden, simpelweg omdat die tussenliggende centen belast worden.

Abonneer je gratis en voor niets op het Telegram-kanaal van De Dagelijkse Standaard, en like onze spiksplinternieuwe Facebook-pagina!
In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

7 reacties

  1. Pieter V

    Kijk dat was de te verwachten Pavlov reactie van Matthijs. Maar u bewijst wel mijn gelijk. Het door u gebruikte woord “gelijkwaardig” slaat inderdaad als een tang op een varken Q.E.D. 

    Neemt niet weg dat dat woord wel degelijk kan impliceren wat de waarde van een persoon is uitgedrukt in zijn positieve bijdrage aan de gemeenschap. Gelukkig hebben we behalve de veel te grote groep handophouders, die dikwijls ook nog veel te veel kapsones hebben, ook nog mensen die WAARDE aan het collectief toevoegen als bijdrage voor de linkse spilzucht door de overheid.

     

    “Verwerpelijk!” Ach zo kennen we de linkse Übermensch weer. Waarom zegt u niet gewoon dat ik een minderwaardig mens ben? Dat is toch de standaard formule van de linkse Übermensch voor iedereen die het lef heeft om een van hun politiek correcte, afwijkende mening te durven hebben..

     

    Trouwens, als ik naar mijn bankafschriften kijk kan ik toch niet anders concluderen dan dat ik meer dan 60% belasting betaal, al decennia lang.

     

    Over welke kerel heb ik gesproken waar ik volgens Matthijs zoveel waarde aan zou hechten.

  2. Matthijs

    kletskoek!

    een mens waarderen aan de hand van hoeveel belasting hij ‘betaalt’.

    verwerpelijk!

    ten eerste betaal je geen belasting, het wordt genomen.

    ten tweede komt het ten goede aan diezelfde kerel waar jij zoveel waarde aan hecht!

  3. Klukkluk

    de idiote jaarlijkse huurverhogingen van 4, 5, of 6 procent.

    Voor huurhuizen die er al 30 of 40 jaar staan.

    Worden die huizen er groter of beter van?

    Nee, het besteedbaar inkomen van deze huurders daalt nog fors verder.

    Wat overblijft is boodschappen doen met 21% BTW.

    De 80 Jarige Oorlog ging om minder procenten.

  4. witwas

    Ik ga dit weekend zelf mijn huis schilderen. Dat is in de huidige situatie een economisch juiste beslissing omdat de schilder bruto per uur ruim twee keer zo duur is als wat ik netto verdien. En dat zit ik ruim boven modaal. In een situatie met veel lagere belastingen zou ik met’mijn inkomen van 1 uur ruim 2 uur een schilder in kunnen huren. Dan zou ik wel gek zijn als ik het zelf ging doen. Huidige situatie: ik betaal me blauw aan belasting om de schilder in de WW te houden en mijn weekend is naar de klote. Met lagere belasting zou de schilder aan het werk zijn (en rijker) en ik zou dit weekend lekker op pad gaan en geld in de economie pompen in plaats van in de overheid.

  5. Pieter V

    “niemand is gelijk, wel gelijkwaardig”

     

    Kletskoek! Gelijkwaardig betekent “gelijke waarde”. Dus u beweert dat iemand die een ton belasting per jaar betaalt voor de samenleving gelijkwaardig is aan iemand die geen belasting betaalt. In de Quote 500 staan dus ook allemaal “gelijkwaardige” mensen, toch?

    Inderdaad de gebruikelijke linkse kromme redeneertrant omdat 2 plus 2 op ideologische gronden geen vier mag zijn. Ergo het gebruikelijke linkse lingo.

     

    Met het wetsartikel dat de overheid niet mag discrimineren is alles wel gezegd. Dat betekent dat in gelijke omstandigheden iedereen dezelfde rechten en vooral ook dezelfde plichten heeft.

     

    Het probleem is alleen dat de overheid wel voortdurend discrimineert en dat noemen ze “positieve discriminatie”, “compenserende neutraliteit” of gewoon een progressief belastingstelsel met daar bovenop nog een myriade aan inkomensafhankelijke regelingen.

  6. Matthijs

    niemand is gelijk, wel gelijkwaardig

  7. Matthijs

    Eerst gaat u mensen beoordelen op hoeveel belasting ze betalen.

    Vervolgens verlegt u het argument naar hoeveel ze bijdragen aan de ‘maatschappij’.

    Piketpaaltjes verzetten noemen we dat. Uw waarde bepaling van een mensenleven is mij een raadsel. U schijnt het belangrijker te vinden wat mensen doen, dan wie ze zijn.

    Dat er handophouders zijn is logisch, want mensen reageren nu eenmaal op financiele prikkels. Maar wat dit met het argument te maken heeft is mij een raadsel?

    Voor mij is iedereen gelijkwaardig. Het leven van een zwerver weegt net zoveel als een leven van een bankdirecteur. Beide zijn te vervangen, niemand is onmisbaar, dus in die ogen is iedereen gelijkwaardig.

    U wenst dat te duiden als links denken, en doormiddel van schuldig door associatie een argument op te bouwen. Alles wat links is slecht, u bent links, dus ook slecht. Snijdt niet echt hout dunkt me.

    U heeft nog geen enkel argument aan de tafel gebracht, enkel holle kreten.

    Maar legt u me nou meer eens uit, waarom u meer waard denkt te zijn dan een zwerver. Wat maakt u zo bijzonder?

Reacties zijn gesloten.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.