Terug uit het Heilige Land

Afgelopen donderdagavond landde ik na twee uur vertraging (het vliegveld Ben Gurion is doelwit voor de raketten van Hamas) weer veilig op Schiphol, na een journalistenreis van acht dagen naar Israël en een privé-verblijf van vier dagen in Jeruzalem.

De reis was door het CIDI georganiseerd en bracht ons naar Jeruzalem (met bezoeken aan de Knesset en Yad Vashem en een rondleiding door de oude en de nieuwe stad, inclusief de Joodse uitbreidingswijk Gilo), Ramallah (het graf van Yasser Arafat en een bezoek aan het vluchtelingenkamp al-Amari), Rawabi (een in aanbouw zijnde Palestijnse stad ten noorden van Ramallah), Shilo (een Joodse nederzetting diep op de Westbank), een kibboets in de buurt van Afula, de Golan (vanwaar we de rookpluimen van de oorlog in Syrië konden zien), een ziekenhuis in Noord-Israël bij de Libanese grens (waar Syrische oorlogsslachtoffers werden verpleegd), Haifa, Tel Aviv en Sderot (waar de nacht ervoor dertig raketten terecht waren gekomen en vanwaar we vanaf een uitzichtspunt Gaza konden zien liggen). Een enerverende trip, met een razendvol programma, waarin we van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat allerlei mensen hebben gesproken en lezingen kregen waarbij alle facetten van het conflict tussen Israël en de Palestijnen aan bod kwamen. Bepaald geen vakantiereis dus. Dat gold ook voor het privé-gedeelte in Jeruzalem, dat voor ontspanning en sight seeing was bedoeld, maar in het teken kwam te staan van ‘the situation’. Dat wil zeggen: het afschieten van raketten door Hamas, de onrust in de Arabische stadsdelen van Jeruzalem na de ontvoeringen van en moord op Joodse en Palestijnse tieners, en de airstrikes in Gaza door de Israëlische luchtmacht in het kader van de operatie Protective Edge.

Over deze reis wil ik de komende weken meer gaan schrijven, maar de indrukken zijn nog vers en hebben nog weinig vorm. Niet dat mijn kijk op het conflict erdoor is veranderd. Ik ging er als pro-Israël naartoe en kwam als pro-Israël terug. Ik zeg het er maar bij, omdat je het conflict in het Midden-Oosten naar mijn mening niet kunt begrijpen zonder partij te kiezen en je scherp bewust te zijn van de eigen voorkeuren (die in mijn geval ook altijd pro-westers zijn). Journalisten die beweren dat je dan niet objectief bent, of niet kritisch, praten onzin, hanteren dubbele (in de praktijk antiwesterse) maatstaven en zijn naar mijn idee (en ervaring) een makkelijke prooi voor de oorlogspropaganda van alle (antiwesterse) partijen die volstrekt ten onrechte als gelijkwaardige ‘narratives’ worden voorgesteld.

Natuurlijk doet ook Israël zijn best de eigen positie zo gunstig mogelijk voor te stellen. Maar er is een groot verschil tussen de serieuze en controleerbare wijze waarop de Israëli’s dit doen, en de stelselmatige leugenachtigheid waarmee de Palestijnen Israël overal de schuld van geven. Ik kom daar nog op terug. Hier volstaat mijn indruk dat er van Arabische zijde eigenlijk geen enkele relatie tot het begrip ‘waarheid’ bestaat, behalve een puur politieke die tot infantiel complotdenken leidt. Die indruk had ik al en is door mijn bezoek nog veel meer versterkt. Wie dat een partijdige vaststelling vindt, moet dat vooral doen. Ik denk dat de westerse media in een propagandistische valkuil trappen als zij niet zien dat de Israëli’s en de Palestijnen/Arabieren er geheel verschillende morele maatstaven op nahouden. De Joodse staat is kritisch, ook op zichzelf, waar de Arabieren/Palestijnen zich door hun eigen propaganda (verhalen of ‘narratives’) voortdurend bij de neus nemen. Wat een realistisch vredesakkoord onmogelijk maakt.

Ik laat het hier even bij, maar niet nadat ik mijn bewondering (en bevreemding) heb uitgesproken voor de manier waarop de bevolking op de permanente spanningen en oorlogsdreiging reageert. Dat geldt zowel de (gewone) Joden als de (gewone) Palestijnen, die hun normale leven te midden van alle krankzinnigheid zoveel mogelijk trachten voort te zetten. In de oude stad van Jeruzalem was het de afgelopen week elke dag minder druk dan de dag ervoor. Maar van de onderlinge haat, die ongetwijfeld verder moet zijn toegenomen, was niet veel te merken. Op straat waren de mensen hun emoties de baas, wat op een geweldige zelfbeheersing duidt. Al is het Heilige Land aan alle kanten enorm lawaaiig, ook in het seculiere kamp, dat zich eveneens nogal zelfgenoegzaam en opdringerig (tegenover de niet-seculieren) opstelt. Toen afgelopen dinsdagavond (Brazilië – Duitsland moest nog beginnen) in Jeruzalem het luchtalarm afging, dacht ik aanvankelijk dat dit bij de knalharde ‘muziek’ hoorde die vanuit de openluchtarena in Sultans Pool over de hele stad schalde. De band speelde gewoon door. Maar wat een verschrikkelijke ellende is die Israëlische popmuziek! Horen en zien vergaat. Daartegen is geen schuilkelder bestand. De Israëlische popmuziek staat in schril contrast met al het muzikale talent dat het Joodse volk heeft voortgebracht en laat – positief uitgelegd – zien (en horen) dat Joden gelukkig ook hele normale mensen zijn.

U leest het goed, ik kan wel degelijk zeer kritisch zijn over Israël, dat kleine landje dat te midden van een zee van vijandigheid tot zoveel verbazingwekkende prestaties in staat is. Maar de popmuziek hoort daar niet bij, net als het Israëlische voetbal. Vandaar dat iedereen, Joods of Palestijns, voor Oranje was en dat ongevraagd graag wilde laten weten. Ons poldercatenaccio, waarbij we anders dan vroeger liever op eigen helft spelen dan op de helft van de tegenstander, heeft wereldwijd een verzoenende uitwerking. Zelfs in het Heilige Land, waar iedereen zich opsluit achter de (klaag)muren van het eigen gelijk.


Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

18 reacties

  1. santaty

    Mooi,redelijk en goed artikel. Het is niet eigenlijk uit te leggen hoe de waanzinnige situatie is ontstaan, waardoor het westen niet meer de realiteit kan zien zoals die daar bestaat. Het bestaan van een land met 5 miljoen inwoners wordt dagelijks bedreigt door omringende lander met 400 miljoen inwoners. Wij staan er bij (nu,tegenwoordig) en kijken er naar en mompelen oud linkse versleten kreten. Wij kunnen niet meer gewone waarheid onder ogen zien; die waarheid is vergiftigd en gekleurd door 50 jaren socialistische hersenspoeling in geheel Europa. Die hersenspoeling was succesvol omdat we de verschrikkingen van de uitroeingskampem niet aankonden, niet konden zien en aanvaarden dat wij dat gewoon waren, wat wij dus konden en waartoe wij in staat waren,indien juist geprogrammerd.

    Het is dat woord “wijzelf” dat we niet aankonden. “nee, dat waren wijzelf niet, dus moest het wel aan anderen liggen, een vreemd geloof of i.d. ja, dat moeten dan wel die joden zijn geweest”.

    Ja, en dan komen we dus weer terug bij Himmler,Hitler, Eichman,Heidrich etc.etc.Die stumpers hebben nooit het echte gevaar voor de Westerse samenleving erkend en gezien; een gevaar dat al 1400 jaar op de loer lag! Een echte en enige oorlog religie in de wereld die gebaseerd was op absolutisme en verovering, de Islam!

    Het onderscheid tussen alle religies op de wereld en de Islam is het absolutisme. Elke religie die heden bestaat staat een vorm van interpretatie en uitleg toe.

    In de jaren 80 studeerde ik in Japan en was verslingerd aan boedisme. Doch in elke tempel waar ik met priesters en geleerden praatten, kreeg ik weer andere visies, allen even interessant; allen zo individueel. En die vrijheid was er, is er, in alle wereldreligies, behalve in de grote oorlogreligie ISLAM. Twijfel en je bent ter dood veroordeeld!

    Dus het idee van onze westerse door socialisme gebrainwashte politici, dat er een gematigde Islam bestaat, is een politieke hallucinatie, die 1400 jaar werkelijkheid niet kan doorbreken.

    En dat zal dus de ondergang van het westen worden. Zoals Bertrand Russell zei, zoveel jaren geleden “Als historici over honderden jaren terugkijken op de ondergang van de westerse wereld, dan zullen zij de oorzaak direct aan de voeten van het socialisme leggen”. De echte wereld oorlog is allang onder ons; al 1400 jaar.

  2. Pierre Lebon

    Ik hoop hartstochtelijk, dat u van de gelegenheid gebruik heeft gemaakt om uitgebreid over het graf van Yasser Arafat heen te pissen.

  3. Epimenides

    En zo is het maar net.

     

    Shalom

  4. louis-portugal

    Ik ging er pro Israel naartoe en kom er pro Israel uit terug, dat maakt het artikel voor mij al goed..

  5. Pimsch

    Op de foto van Jeruzalem is zeer prominent de gouden rotskoepel te zien. Vanuit de verte een mooie eye-catcher. Ik was geneigd te denken dat dit een Joodse tempel was. Jeruzalem is tenslotte de ziel van het Jodendom. Toen ik de oosterse tempel van dichterbij ging waarnemen werd ik geschokt. De ruitvormige tegeltjes leken zowaar op de huid van een reptiel. Nog dichterbij raakte ik nog vervreemder. Het oude, maar goed onderhouden gebouw is “beklad” met Arabische schrift. Die lelijke graffiti die me doet denken aan het zandspoor van een woestijnadder. Toen wist ik dat dit gebouw hier helemaal niet hoorde te staan. Alsof het vanuit Mekka of Pakistan of Iran was gelanceerd als een ruimtestation. Het Westen eindigt waar het Grieks-romeinse schrift of zelfs het hebreeuwse schrift ophoudt, het verstand het aflegt tegen de totale overgave aan romantiek en magie. Kierkegaards sprong in het duister.

     

  6. V.K.

    -tsja, ik krijg zo het idee dat Israel jarenlang voedseltransporten heeft tegen gehouden en rakettechonologie heeft doorgelaten.

     

    Na ja, kan jij mij vertelellen Van Baar, pendelend tussen de USA , Israel en Nederland(EU), waarom de EU/VS met weemoed terugdenken aan Morsi als president van Egypte? 

  7. dirkse

    ik zie uit naar uw volgende artikelen.

  8. harrybr

    Hoewel RK opgevoed, is het heilige geloof nogal weggezakt.

    Echter, als de Oorlogsgod van Soul, David, en Salomon, Jahwe, toch nog een keer ingrijpt,… 50 Kassam raketten onderweg naar Jeruzalem- El Kuds, en .. juist twee NIET neergehaald en neerkomend midden in zo’n koepel, midden in enkele tonnen verstopt illegaal vuurwerk…, laat ik pijpenkrullen groeien.

  9. Navy Seal

    Beste van Baar,

     

    Een goed stuk. Misschien gaan ook uw ogen een beetje open. Maar ook het CIDI doet zich voor als pro-Israël, maar is in werkelijkheid een anti-Israël (dus niet perse Anti-Joods) verlengstuk en spreekbuis van de PvdA. Veel CIDI mensen zijn verstokte PvdA’ers en zitten op de koers van Een Nieuw Joods Geluid en de Anne Frank Stichting. Als Israël vriend verwacht ik daar helemaal niets van.

  10. AJ - Raalte

    Je kunt het dus wel, Dirk-Jan, een goed artikel schrijven, bedoel ik.

     

    En, tja, popmuziek is een kwestie van smaak. Overigens zijn er ongelofelijk veel prachtige Israelische (volks)liederen.

  11. Richard de II2

    Schrijf gewoon af en toe een stuk als dit en ik zie de pro-europa pulp wel door de vingers.

  12. Bes Tolen

    Wie over het Heilige Land spreekt, gelooft uiteraard. Godsgeloof is geloof. Het denken houdt blijkbaar op. Of toch niet? Is er geen geloofsonzekerheid? Waarom kiest de één voor het geloof en laat de ander het afweten, blij er van vanaf te zijn? Het is erger als aan geloof ook nog allerlei voorkeuren worden verbonden, die gelijkertijd per definitie niet voor anderen gelden. Eerder in tegendeel. Is het godsgeloof daarom tot stand gekomen? Het lijkt me geen eerlijke aangelegenheid.

  13. toetssteen

    Complimenten. Dit artikel en de stijl waarin het is geschreven, passen u als een handschoen.

  14. Jessica

    niet. voor geen meter. het spijt me.

  15. Engelen

    Goed stuk!

  16. keesuitdenhaag

    https://twitter.com/alexanderbakker/status/487948175156994048/photo/1

     

    Ik heb maar een mail gestuurd naar deze man met de vraag waarom er door de politie niet is opgetreden.

    Ik stond in de buurt van het stadhuis te kijken en de politie deed niets

  17. mijn-idee

    @Robbert L.  het is mij net zo vergaan..

    Ik had ook na een paar alinea’s de kritiek en drek over Israel verwacht maar nee.

    Ben zeer benieuwd naar de artikelen die komen als alle indrukken zijn verwerkt .

     

     

  18. Robbert L.

    Hoe krijgt Baar het voor elkaar,

    Voor het eerst meer dan 10 regels achter elkaar schrijvend, zonder dat ik hoofdschuddend van moedeloosheid de rest van het stuk aan me voorbij laat gaan.

     

Reacties zijn gesloten.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.