Boekhouden is geen vervanging voor inspirerende politiek

Er zijn belangrijker dingen gaande dan we met procentpunten kunnen uitdrukken.

Terwijl ik dit schrijf, spreekt de koning op de achtergrond de troonrede uit. Dat is tamelijk tragisch, want de man verkoopt onzin die de VVD en de PvdA voor ‘m hebben opgeschreven. De arme koning werd gedwongen zinnen uit te spreken als ‘de haat die elders in de wereld mensen in het verderf stort, mag niet overwaaien naar onze streken’ en ‘de regering grijpt in als grenzen worden overschreden’. En de koning resideert nog wel in de Hofstad.

Erger is dat Prinsjesdag een groot probleem van deze generatie politici blootlegt: er is geen verhaal dat de meerderheid van de bevolking aanspreekt. De details van wat de regering voor volgend jaar heeft bepaald, interesseren slechts een handvol mensen. Nog minder mensen begrijpen ze. De overgrote meerderheid van de Nederlanders heeft andere dingen aan het hoofd en hoopt terecht op een inspirerende boodschap.

Maar Prinsjesdag maakt zo pijnlijk duidelijk dat er geen groot verhaal, geen richting of idee is. We hebben alleen proefballonnetjes die overmatig (en zinloos) gekwantificeerd en gerationaliseerd worden. Daardoor horen we vandaag en de komende dagen dat de koopkracht van die en die bevolkingsgroep over tien jaar met 2,75 procent zal toenemen. In de eerste plaats komen die voorspellingen niet uit, maar veel erger is dat ze geen hond aanspreken. Wat zegt dat soort cijfertjes ons nu nu?

De grote vragen waar kiezers van nu mee leven, worden niet of nauwelijks aangeroerd. Het cijfertjesfetisjisme is minachting voor de kiezer, want die maakt zich druk om belangrijker zaken. Kiezers zijn in de regel geen knullige kruideniers die klagen of juichen over een half procentje koopkracht. Ze vragen zich af hoe we met extremisme omgaan, of onze vrijheden en rechtsstaat niet onder vuur liggen, wat de toekomst van Nederland in Europa is. Ze stemmen echt niet alleen met hun voeten. Maar weinig politici die zich daar iets van aantrekken. Die zouden nog op het dek van de Titanic over koopkrachtplaatjes emmeren.

Kwantificeren van beleid is belangrijk en moet gedaan worden. Maar verkoop boekhouden niet als grote politiek, want het is geen vervanging voor de politicus als richtingaanwijzer. De enige richting die we krijgen is een koning die een keurige PVVDA-tekst voorleest: de regering zal de rechtsstaat verdedigen én vechten tegen intolerantie. Waarom we tolerant zouden moeten zijn tegen mensen die onze beschaving liever vandaag dan morgen zouden onthoofden, is mij een raadsel. Maar kennelijk vraagt pal voor het vrije Westen staan, meer moed dan we op dit moment van de Staten-Generaal mogen verwachten. Dus blackboxrekenen we nog even over de gevolgen van die 0,3 procentpunt verhoging van het fictief rendement op vermogen. Want daar winnen we de oorlog mee.

Abonneer je gratis en voor niets op het Telegram-kanaal van De Dagelijkse Standaard, en like onze spiksplinternieuwe Facebook-pagina!
In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

2 reacties

  1. Johannes N

    We leven in een land waar een kwart procentje verschuiven wordt afgedaan als “een guur rechts rotkabinet”. Dus ja, dat er slechts sprake is van visieloos boekhouden en minimale wijzigingetjes, dat was vantevoren allang duidelijk.

     

     

  2. Bes Tolen

    Tolerantie is inderdaad een vaak misbruikt woord en wel om de bevolking op het verkeerde been te zetten. Men gaat er vanuit dat de bevolking toch niet nadenkt en daar hebben die achtereenvolgende regeringen in bepaalde zin wel gelijk in. Het grootste deel van de bevolking is namelijk te dom dan wel heeft een uit de belastingopbrengsten betaald baantje om de immigratie en de immigranten te bevorderen of durft eenvoudig zich niet te uiten omdat ze bang zijn voor repurcussies, met name in het werk en vooral bij een groot deel van de overheidsbanen en allerlei gesubsidieerde instellingen. Dat heet het vrije Westen, dat voor onnoemelijk veel agressie en bedrog staat en in wezen veel meer oligarchisch wordt geregeerd dan democratisch. Wat ook dus voortkomt uit de voortdurende propaganda, die over de mensen wordt uitgestrooid. De meest oude westerse grote landen hebben een min of meer verborgen oligarchie, die ook voor een groot deel de overheidsuitgaven bepaald. Waaraan ook de meeste landelijke grootbanken zijn verbonden. Grootbanken waarvoor al vaak in een oud verleden de bestuurders-eigenaren zijn uitgezocht en bevoordeeld. Daarom gaat het in het Westen ook steeds weer fout op financieel economisch gebied. Het is opzet zoals nu al de financiële crisis vanuit de negentiger jaren stamt, vanaf de regering Clinton. De Amerikaanse grootbankiers roken hun kans nu de Sovjet-Unie zo zwak bleek. Nu ook zoveel van hun ideologisch verwante oligarchen uit de voormalige Sovjet-Unie bij hen steun zochten voor hun financiële veiligheid, ja zelfs daartoe de Sovjet-Unie verlieten. Waarbij de kansen op nog meer macht voor de Westerse oligarchen werden vergroot waarvan de grootbankiers hun promotie konden vieren. De grootbankiers zagen kans de leiding te nemen. Voor het eerst in de moderne geschiedenis passeerden zij de andere breder georiënteerde oligarchen. Dat is noooit de bedoeling geweest van die andere oligarchen maar ze zijn de leiding grotendeels kwijt. Die andere oligarchen, die altijd de grootbankiers als door hen gemaakt zagen en als hen dienstbaar. Hoe lang zal de manipulatuie van de geldmarkten en aanverwant nog duren? Niemand die het weet, niemand die een oplossing op korte termijn weet, niemand die de gevolgen in alle redelijkheid kan voorspellen. Weten de Amerikaanse grootbankiers al wel welke scenario’s hen resten? 

Reacties zijn gesloten.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.