De afkeer van de moslimwereld treft ook Israël

Zouden er nog westerlingen zijn die geen afkeer hebben van de islam?

Je kunt het je na de breed uitgemeten onthoofdingen aan het ISIS-front nauwelijks nog voorstellen. Toch is afkeer het verkeerde woord. In de westerse wereld, die ook in tijden van ontkerkelijking en secularisering nog door de christelijke moraal wordt bepaald, leeft een sterk idee dat u uw naaste lief moet hebben en dat islamofobie en vreemdelingenhaat verkeerd zijn. Daar komt de herinnering aan de Holocaust bij. We hebben geleerd dat je niet alle moslims over één kam mag scheren. Vandaar het onderscheid tussen de radicale islam, altijd een kleine minderheid, en de ‘gematigde’ islam, de grote meerderheid van moslims die het liefst een vreedzaam bestaan leidt. Dat laatste is ook een geruststellend idee. Stel je een godsdienst van anderhalf miljard gelovigen voor die al diegenen die hun profeet hebben beledigd willen onthoofden. Zoiets macabers kunnen wij ons niet voorstellen. Ook de meeste moslims zullen er moeite mee hebben. Of het moet een zionistische leugen zijn om de islam in een kwaad daglicht te stellen, wat laatst de hoogopgeleide Nederlandse ambtenaar Yasmina Haifi twitterde.

Nee, afkeer is het verkeerde woord, want veel te expliciet. Maar onbehagen over de islam is er zeker. Dat onbehagen is er al veel langer, en werd na de aanslagen van 9/11, deze maand alweer dertien jaar geleden, manifest. Het was niet toevallig dat de islamkritische Pim Fortuyn in Nederland ineens zoveel stemmen kon winnen. Sindsdien woedt er een heftig islamdebat, al wil dat zeker niet zeggen dat de anti-islamstemmen in de meerderheid zijn. Ter linkerzijde waren er stemmen die Ayaan Hirsi Ali en Afshin Ellian ‘te schril’ vonden klinken, en de oproepen van Koningin Beatrix, Jan Peter Balkenende en Job Cohen om verdraagzaam te blijven en met moslimorganisaties thee te gaan drinken vonden veel weerklank. Logisch, wij zijn een polderland en zouden onszelf hebben verloochend als we anders hadden gedaan. Nette mensen zitten ook niet graag op één lijn met Geert Wilders, die kritiek op de islam vermengde met liefde voor het eigen volk en een sterke voorkeur voor Israël (gehaat door de moslimwereld). De afkeer van de islam blijft onuitgesproken, beschaafde mensen onderdrukken hun haatgevoelens. Waarmee het ongemak over alles wat met de islam en het Midden-Oosten te maken heeft onder brave burgers mogelijk nog groter geworden is. En zich waarschijnlijk makkelijker tegen Israël richt.

Het is denk ik belangrijk dit mechanisme goed te begrijpen. Je zou verwachten dat met al het geweld dat sinds 11 september uit de moslimwereld tot ons is gekomen, de afkeer van de islam ook zou zijn toegenomen. Eerlijk gezegd denk ik dat dit ook zo is, maar ervoor uitkomen blijft riskant. Sterker, het onbehagen over de islam komt mede voort doordat je er nog veel voorzichtiger mee moet omspringen dan voorheen. Voor je het weet beledig je een moslim of maak je je aan stigmatisering schuldig die als vreemdelingenhaat wordt uitgelegd. Of wordt je aangezien voor een PVV’er. Weliswaar laten lang niet meer zoveel mensen zich de mond snoeren door de termen ‘fascisme’ of ‘racisme’, menigeen is wat dat betreft (met dank aan Anja Meulenbelt) de schaamte voorbij. Maar mensen met maatschappelijke ambities kijken toch liever de kat uit de boom. Geert Wilders mag er dan briljant in geslaagd de linkse agitprop van het ‘antifascisme’ onschadelijk te maken, maar toch zorgen ‘gevoelige’ onderwerpen nog steeds voor ruzie aan de keukentafel en in de familiekring. Daar houden de meeste mensen niet van. Wat het onbehagen over de islam nog meer versterkt. Op zichzelf is en blijft de islam eng, maar nette mensen zijn ook bang voor de PVV en Israël, omdat ze door hun politieke positionering en geografische locatie met de islam te maken hebben en de woede van boze moslims (kunnen) wekken. Net als George W. Bush, een born again, en zijn war on terror. Die was ook nooit politiek correct.

De islam is als vreemde om haar geweld bekend staande godsdienst een splijtzwam in de Nederlandse samenleving en ook in andere westerse landen. Een kenmerk van splijtzwammen is dat je het daar liever niet over hebt, omdat die automatisch voor tweedracht zorgen. Wij willen harmonie en integratie en verwachten van moslims dat zij zich als nette aangepaste burgers gedragen. Die aanpassing moet uit henzelf komen, anders pakt het averechts uit. Daarom wordt van gematigde moslims ook niet fanatiek geëist dat ze hun radicale broeders veroordelen. Dat zou een verdachtmaking zijn. Ieder normaal denkend mens gruwt van de onthoofdingen door ISIS-achtige griezels, dus dat geldt ook voor moslims. Waarbij we er voor het gemak van uitgaan dat moslims in meerderheid broeders zijn en eraan voorbijgaan dat het meeste geweld in de moslimwereld tussen moslims onderling is. Erger: juist de gevreesde Moslimbroeders, die antiwesters zijn en christenen en Joden haten, gingen er bij vrije verkiezingen in Gaza (2006) en Egypte (2011) met de overwinning vandoor.

Voor ons westerlingen is dit allemaal even onbegrijpelijk als angstaanjagend, reden waarom we ons er maar liever niet mee bemoeien. Leven en laten leven. Alleen wordt dat laten leven een probleem als boze moslims in onze straten aanslagen gaan plegen. Dan begrijpen we er helemaal niks meer van. Of het vertaalt zich in begrip voor de Palestijnen, die toch niet voor niks zelfmoordaanslagen zullen plegen, en dat waarschijnlijk doen uit woede over de illegale en ‘genocidale’ bezettingspolitiek van Israël. Waarmee de cirkel rond is en al het geweld in de moslimwereld mede kan worden toegeschreven aan een eigenmachtig optredende Joodse staat die ook in Europa onbehagen wekt. Als het geen regelrechte afkeer is. Antisemitisme zullen we het niet noemen (dat heet tegenwoordig een exclusief virus onder allochtonen te zijn dat onder Europeanen niet meer voorkomt), maar iedereen weet dat Joden altijd apart zijn geweest. Dus Israël ook.

Zo kan het dat de toenemende afkeer in Europa van alles dat met de islam en het Midden-Oosten te maken heeft een uitweg vindt in kritiek op dat kleine Israël, dat zich midden in die vijandige moslimwereld bravoureus staande houdt. Zes miljoen Joden in Israël en pakweg zes miljoen Joden daarbuiten, tegenover een boze moslimwereld die anderhalf miljard (deels geterroriseerde) gelovigen telt. Zeg maar eens dat deze verhoudingen niet disproportioneel zijn. Daarbij zijn de Joden voor hun overleven mede afhankelijk van het politieke en diplomatieke medeleven van een Europa dat in geen enkele God meer gelooft, al een eeuw blind is voor de christenvervolgingen in het Midden-Oosten, en zich ongemakkelijk – nie wieder! – voelt bij elke gedachte aan de Holocaust. Je hoeft geen Sigmund Freud te zijn om opnieuw van een (gesublimeerd) onbehagen in de Europese cultuur te spreken. Waarbij de Joden extra alert zijn; alleen ezels stoten zich twee maal aan dezelfde steen. Dit zou toch ook moeten gelden voor Europa, dat niet kan instaan voor de gekte in de moslimwereld, maar er minstens voor kan zorgen dat het eigen ongemak niet op Israël wordt geprojecteerd.


Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

28 reacties

  1. Pieter V

    Geweldig stuk van Van Baar en goede reacties. Ik herken hier veel van mijn gedachtegoed in de afgelopen decennia dat mede het gevolg was van veelvuldig verblijf in moslimlanden en mijn (dikwijls pogingen tot) gesprekken met moslims maar ook met christelijke Libanezen en Egyptenaren (ja die waren er destijds nog!) en Israeliërs.

     

    Na het lezen van Koran in de officiële Saudische  vertaling wist ik dan ook ruim 35 jaar geleden al wat voor en verschrikkelijke onmenselijke haatideologie de islam is.Daar heb ik Geert Wilders dus nooit voor nodig gehad.

    De hele kwestie is in mijn optiek het gevolg van vier dingen:

    1)  Veel mensen in Nederland die een vehikel nodig hebben om zichzelf als moreel superieur te kunnen etaleren, opgeblazen ego’s dus en vooral links geïndoctrineerd. 

    2)  Veel mensen in onze consumptiemaatschappij die te lui zijn om zelfstandig na te denken, voor zover het verziekte onderwijs die mogelijkheid niet vakkundig heeft gesaboteerd en voor zover het individuele IQ dat natuurlijk toelaat.

    3)  Het Stockholmsyndroom dat welig tiert.

    4)  Het lekkere warme gevoel dat het gevolg is van cognitieve dissonantie.

    Ik denk dat Van Baar in zijn artikel, zij het met andere woorden, ook verwijst naar deze  vier punten.

    Voor mij is de kwestie Israel niet meer en niet minder de tegenstelling tussen intellect en barbarisme. Maak uw keuze wie is wat.

     

  2. Realist

    Goh, mijn eerste gedachte was, is dit stuk door Dirk-Jan vd Baar geschreven? Want deze keer slaat hij echt de spijker op zijn kop, er is geen woord Spaans bij. Goed artikel, hulde!

     

    Geloof is voor de meeste mensen sterker dan de rede. En dan bedoel ik niet alleen geloof in een fantasie-figuur, nee, alle geloof. Dus ook het Westerse geloof dat mensen en hun samenlevingen van nature goed zijn, en dat de meerderheid in alle harmonie met elkaar wenst samen te leven. Oh ja, en dat alle mensen gelijk zijn en elkaars ‘Bruder’. 

     

    Het vervelende is natuurlijk dat door de historie heen dit geloof keer op keer wordt weerlegd. Primitieve en tribale samenlevingen deden niet anders dan andere stammen / culturen / godsdiensten te bestrijden en uit te roeien waar mogelijk. In elke staatsgeschiedenis, ja ook de Griekse, Romeinse, Indiaanse, Afrikaanse en Chinese en noemt u het maar op, zijn mensen als beesten tekeer gegaan. 

     

    Het is, hoe gek het ook klinkt ondanks de vele excessen die het Christendom in haar verleden heeft veroorzaakt, mede dankzij hervormingen door Luther en ten tijde van de Verlichting dat er veel meer tolerantie en godsdienstvrijheid in Christelijke culturen is ontstaan. Dit heeft er onder andere toe geleid dat niet-christelijke ideen en invloeden sneller werden opgenomen in de maatschappij en de al gaande opmars van het Westen heeft bespoedigd.  

     

    Deze moderne Christelijke cultuur waaruit ook het humanisme kon voortkomen, heeft de basis gelegd voor het gehele mensbeeld van onze generatie over de mensheid als ‘Shiny happy people holding hands’, vastgelegd in onder andere het VN handvest van de mensenrechten. 

     

    Maar, hoe graag eenieder ook wil ‘geloven’ in een realiteit dat alle mensen en maatschappijen zich gedragen naar onze Westerse gewoontes, de werkelijkheid is gewoon een stuk weerbarstiger. Niet alle maatschappijen voelen zich gebonden aan de Tien Geboden, veroordelen de Zeven Zonden, en hangen waarden aan die regelrecht tegen ons ‘geloof’ ingaan.

     

    Het islamisme is het beste voorbeeld van een culturele maatschappij die de Westerse waarden verre van zich werpt, en via de Sharia een heel ander soort maatschappij predikt. Voor iedereen die zonder oogkleppen kijkt is duidelijk dat de Islam en haar aanhangers op fundamentele punten de Westerse orde verwerpt. In die zin is er ook moeilijk van ‘gematigdheid’ te spreken. Immers, dat zou inhouden dat ‘gematigde moslims’ een deel van het Islamisme zouden verwerpen ten gunste van Westerse normen. Dat klopt niet, echte moslims doen dat niet. Islamieten die dat wel doen, zijn dan ook in hun ogen niet gematigd, maar  verraders of afvalligen.

     

    Maar dat gaat er bij onze Westerse ‘gelovigen’ gewoon niet in. Het kan volgens hen niet zo zijn dat Moslims de Westerse mensenrechten principieel afwijzen en als puntje bij paaltje komt kiezen voor Shariaanse praktijken. De moslims hoeven alleen maar te ‘moderniseren’, en zich te ‘matigen’. Helaas, dat gaat natuurlijk niet gebeuren.

     

    Israel is voor deze Westerse gelovigen een steen des aanstoots. Immers, hier is de clash tussen het Westen en de Islam ten volle zichtbaar. Maar omdat de uitgangspunten en praktijken van de Islamitische en Palestijnse partijen zo in tegenspraak zijn met het Westerse geloof, worden deze gewoonweg ontkend. En wordt de partij verketterd die laat zien en beweert dat het Islamisme echt is wat ze zegt dat ze is. Israel is het haasje.

     

    Dus, samenvattend. zolang de meeste Westerse mensen blijven geloven in hun Westerse wereldbeeld, gaat er niets veranderen. De waarheid is bitter. Islam zet zich af tegen het Westen. En zal dat blijven doen. Omdat het Islam is. Het staat in hun boek. En wanneer het de kans krijgt, zal het haar macht uitbreiden ten koste van het Westen. En daarbij een stuk minder aardig zijn tegen ongelovigen dan wij. 

     

     

  3. kees rudolf

    @tipo, Israel als deel van ons en vervolgens het object van het “weg met ons” denken, daar kan ik me ook iets bij voorstellen. Israel is in zekere zin een stukje van ‘het westen’ in het Midden Oosten. En verder zul je de zelfhatende Israeliers en Ander Joodse Geluidjoden de kost moeten geven.  Maar al met al 

    blijven het toch raadselachtige mechanismen. Hoe kon dat ‘cultureel marxisme’ voet aan de grond krijgen, hoe kon de ‘weg met ons’ -ideologie in zo brede kring omarmd worden? Bijproduct van de ontkerstening, waarna het erfzonde-idee in een nieuwe vorm terugkeerde? Pascal Bruckner schreef er heel diepzinnig over, maar nog steeds ben ik niet op het punt dat ik het allemaal snap en als iets vanzelfsprekends begrijp. Ik vind dat “weg met ons”-denken nog altijd buitengewoon gek, en begrijp nog steeds niet goed waarom zulke grote groepen mensen daarin zwelgen, speciaal in het westen, niet bij mijn weten in China of Japan, en al helemaal niet in de moslimwereld, waar men vooral in ressentiment schijnt te zwelgen. Zou het dan een typisch post-christelijk fenomeen zijn? Of misschien een uitvloeisel van de westerse welvaart, die men op bewustzijnsniveau als vanzelfsprekend en welverdiend accepteert, maar op het niveau van het onderbewuste als iets bijzonder toevalligs aanvoelt, wat ons ook wel zou kunnen ontvallen? Is er een onbewuste perceptie dat de welvaart een toevallig geluk is waarop anderen jaloers zouden kunnen zijn en komt de “weg met ons” houding voort uit beduchtheid voor wat de minder welvarende jaloerse medemens tegen ons zou kunnen ondernemen? Je komt niet ver met dergelijke in generaliserende abstracties gevatte verklaringen, maar franse filosofen doen altijd goed hun best op dit vlak. Ook een Duitser, Helmut Schoeck, schreef al in 1966 een interessant boek over de mechanismen van nijdvermijding, waarin hij speciaal welvarend geworden socialisten op de korrel nam. In elk geval blijft bij mij de verbazing over de kennelijke aantrekkingskracht op zo grote massa’s mensen van de “weg met ons”-ideologie, verbazing omdat ik het zelf helemaal geen aantrekkelijke ideologie vind. Maar misschien zou juist dat laatste mij moeten verbazen en zou ik mij moeten afvragen hoe het nou komt dat ik zelf niets met dat “weg met ons”-denken heb en daarin ook in mijn eigen milieu toch wat afwijk. Wat maakt nou dat mensen zoals jij en ik vrij zijn van het “weg met ons”-denken (of er op een zeker moment vrij van zijn geworden en zich er met walging van hebben afgewend)?

     

    De “weg met ons” denker denkt overigens meestal niet “weg met mij”, integendeel, meestal denkt hij door afstand te nemen van alles waarom wij westerse mensen zo slecht zijn (koloniale uitbuiting e.d.) zich boven dat ‘wij’ te verheffen. De mensen die, om een voorbeeld te noemen, ijverden voor het verwijderen  van het standbeeld van Jan Pieterszoon Coen, voelen zich op grond van hun ijver zeer zeker betere mensen dan de rechtse onnozelaars die er niets op tegen hebben dat het standbeeld van J.P. Coen, inclusief de tekst op de sokkel waarin hij als held wordt vereerd, gewoon onveranderd blijft staan. Het “weg met ons” is dus welbeschouwd vooral een “weg met onze onnozele rechtse medemens”.Dat klopt dan ook weer met de linkse Israelhaat van tegenwoordig: de verdededigers van Israel zijn of heten tegenwoordig rechts (bevestiging: Israelvrienden zijn vaak PVVers, of rechtzinnige christenen); maar wie het hart op de goede plaats heeft (links dus, vanzelfsprekend) neemt het op voor die arme onderdrukte Palestijnen. De PVVers zijn in dit schema de fascistische tokkies, de orthodoxe christenen vertegenwoordigen de achterlijkheid, en het feit dat zij het voor Israel opnemen is zo veel te meer bewijs dat Israel een verwerpelijk land is.

     

     

     

     

     

     

     

     

     

  4. kees rudolf

    Een interessante verklaring voor de Israel-haat uit verdrongen onbehagen over de Islam. Zelf kan ik het mechanisme niet goed navoltrekken omdat mijn onbehagen over de Islam geheel bewust is en ik mij daar geenszins voor schaam, al weet ik wel dat ik het in bepaalde kringen maar beter niet al te openlijk moet laten blijken, want dan heet je al gauw islamofoob, en dat is natuurlijk niet best.

    Wat ik wel zie is dat in kringen waar onbehagen over de islam taboe is en bijgevolg schijnbaar niet bestaat men zich veelal niet schaamt voor Israel-haat. Het zijn de kringen van ogenschijnlijk bijzonder nette en beschaafde mensen, die er ook van overtuigd zijn dat het een brevet van beschaving is wanneer je Israel een schurkenstaat vindt en wanneer je islamofobie ten scherpste afkeurt.. Zo gaan zowel islam-vriendelijkheid als Israelvijandigheid vaak bij nette mensen samen, beide als bewijs -denken die nette mensen-van hun netheid en hoge moraliteit. Op individueel niveau zijn noch het verbergen van onbehagen over de Islam noch de openlijke vijandige gezindheid jegens Israel erg verbazingwekkend. Het kan grotendeels worden verklaard uit comformeringsdrang aan het heersende opinieklimaat, waarin de media (kranten, teevee) hun rol spelen, deels inspelend op het heersende opinieklimaat, deels dit klimaat in een bepaalde richting duwend. Maar dan blijft altijd nog te verklaren hoe een bepaald opinieklimaat tot stand komt, en waarom juist dat opinieklimaat het overheersende wordt. Dat is niet, althans niet alleen, omdat bijvoorbeeld een kongsie van linkse journalisten samenzweert om het opinieklimaat in een bepaalde richting te duwen. En zelfs als dat zo was, waarom zou die kongsie dan het opinieklimaat in de ene, veeleer dan de andere richting willen duwen? De veranderde houding t.o.v. Israel is een ontwikkeling die ik zich bij mijn leven heb zien voltrekken, met verbazing en niet tot mijn vreugd. Het begon al een beetje eind 60er, begin 70er jaren, met o.a. dat Palestina-comite van Bertus Hendriks en consorten. De Volkskrant boog al een flink stuk met die nieuwe trend mee, waarop mr. G.B.J. Hilterman De Volkskrant “anti-zionistisch, althans anti-Israel” noemde (noteer die volgorde).  Dat werd niet als een compliment gezien, integendeel, men vond dat een beledigende suggestie, want anti-Israel, ja zelfs “anti-zionistisch”, dat kon je in die dagen als fatsoenlijk mens en als fatsoenlijke krant eigenlijk niet zijn. Je was dan op zijn minst een beetje stout, en “anti-establishment”. Sindsdien is het dominante opinieklimaat van pro-Israel anti-Israel geworden, het is “anti-establishment” geworden om pro-Israel te zijn en onze minister van Buitenlandse zaken van de PvdA bepleitte het boycotten van Israelische producten, een beetje een andere PvdA-minister dus dan in 1973 defensieminister Vredeling. Die omslag is niet alleen maar het werk van de Bertus Hendriksen, want het heeft zich overal in Europa voorgedaan. Die omslag was er volgens mij al voordat de Islam zo doorlopend negatief in het nieuws was en voordat er hele contingenten immigranten uit Islamitische landen in Europa neerstreken met de thans bekende problematiek tot gevolg. Het zal dus niet alleen maar verdrongen onbehagen over de Islam zijn waarom de heersende opinie tegenwoordig zo veel meer anti-Israel is. Ik blijf ook geloven in een tamelijk voor de hand liggende, maar door Israel-haters altijd buitengewoon verontwaardigd van de hand gewezen verklaring, nl. verborgen antisemitisme. Antisemitisme is er altijd geweest en je kon daar een eeuw geleden nog goed mee wegkomen, maar sinds de Hitler-tijd gaat dat niet meer. Het kan alleen in vermomming geuit worden en die vermomming is excessieve kritiek op Israel. Bij types als Gretta Duisenberg en Dries van Agt vind ik dat tamelijk evident. Maar uiteraard zijn niet alle Israelcritici ook antisemieten.

  5. Pierre Lebon

    “The silent, peacefull majority is always irrelevant”

  6. Robbert L.

     Het is linkse zelfhaat Dirk Jan, zelfverachting en zelfhaat van het linkse westen

     

    The self-loathing of the British Left is now a problem for us all

    By Sean Thomas Scotland

     

    George Orwell

    It’s often been observed that a certain type of British Lefty hates Britain – and that they reserve particularly hatred for Englishness. Back in 1941 George Orwell made this acute remark:

    England is perhaps the only great country whose intellectuals are ashamed of their own nationality. In left-wing circles it is always felt that there is something slightly disgraceful in being an Englishman and that it is a duty to snigger at every English institution.

    So what’s new? The difference today is that this shame and self-hatred now dominates Left-wing thought, whereas it was once balanced by the decent Left: who were proud to inherit the noble traditions of radical English patriotism.

    Evidence for this disease is all around us, but shows up particularly in two red-button issues-of-the-day: the independence referendum, and the appalling revelations from Rotherham.

    First, Scotland. The latest polls show that the United Kingdom is close to breaking up. This is a remarkable state of affairs when you consider that, a year ago, polls were two to one against partition. How has this occurred? Because we have allowed the British Labour party to lead the No debate.

    This was a disastrous decision, given that, as Orwell noted, Labourites and Lefties revile and deride so many of the things perceived as quintessentially British. Take your pick from the monarchy, the flag, the Army, the history of rampant conquest, the biggest empire in the world, the supremacy of the English language, anyone who lives in the countryside, the national anthem, the City of London, the Royal Navy, a nuclear deterrent, the lion and the unicorn, duffing up the French, eating loads of beef – all this, for Lefties, is a source of shame.

    The result, north of the Border, is plain to see. Whenever the passionate and patriotic SNP asks the No campaign for a positive vision of the UK (instead of dry economic facts, and negative fear-mongering) all we hear is silence, or maybe a quiet murmur about “the NHS”. Yes, the NHS. For many Lefties, the NHS – an average European health system with several notable flaws – is the only good thing about Britain. It’s like saying we should keep the United Kingdom because of PAYE. Thus we tiptoe towards the dissolution of the nation.

    There is a deep irony here. If Scotland secedes it will hurt the Labour Party more than anyone, electorally. But such is the subconscious hatred of Britain and Britishness in Lefty hearts, I believe many of them think that’s a price worth paying: just to kick the “Tory Unionists” in the nuts, just to deliver the final death-blow to British “delusions of grandeur”.

    It is a tragic state of affairs. And yet there is worse. Rotherham.

    We don’t need to rehearse the facts. We’ve all read them, and reeled away in horror. The interesting question is how and why would any country allow the racialised gang-rape of its own daughters?

    Why? Because too many in that country, especially on the Left, most especially in the Labour Party, despise their own ordinary people: the white working classes.

    Take this comment by Jack Straw, Labour MP for Blackburn, and Home Secretary from 1997-2001, when the Rotherham atrocities were beginning. “The English are potentially very aggressive, very violent.” It is almost unimaginable that any senior politician would say this of his own people in America, Russia or France. Yet here it comes straight out of the mouth of a very senior politician indeed – along with many other expressions of Guardianista sneering: at the white working classes with their “chav culture”, “BNP values”, “Gillian Duffy bigotry” and so forth.

    What kind of message does Straw’s statement send to everyone else? It says that the English are dislikeable, that they are to be feared, and contained, to be treated with contempt. It says that the ordinary English are a nasty race who need to be diluted by mass immigration; it says, in particular, that poor white English people are especially worthless.

    And thus, Rotherham.

    Yes, it’s infinitely depressing. But we cannot give in to despair. Instead we could listen again to George Orwell, who once said that, however silly or sentimental, English patriotism is “a comelier thing than the shallow self-righteousness of the left-wing intelligentsia”. Orwell wrote those words seventy years ago. It is time we paid attention, and turned the tide.

     

  7. hhermanus

    De religie die haat en moord voor andersdenkenden preekt; die al onze fatsoensnormen aan zijn laars lapt; en die onbelemmerd misbruik maakt van onze wetgeving verdient geen stilzwijgen. Dat stilzwijgen wordt in dit stuk omgevormd tot angst voor collateral damage. We kunnen bij onze Oosterburen zien waar zulke stilzwijgende acceptatie toe kan leiden. We moeten onze angst voor de kwalificatie “islamofobie” overwinnen en toegeven dat we leiden aan islamhaat.

  8. Maarten1

    Voor het artikel.
    Eén kanttekening:
    Een ezel stoot zich in het gemeen geen twee keer aan dezelfde steen.
    Ezels niet, mensen wel.
    Nou ja, bij uitzondering ook ezels, maar in ’t gemeen dus niet.  

  9. Janbert

    Volgens het NRC:

    Moslimfundamentalisme in West-Europa geen marginaal fenomeen

    “Moslimfundamentalisme is in West-Europa niet een marginaal fenomeen, zoals vaak wordt gedacht. Uit onderzoek in Nederland en
    vijf andere Europese landen blijkt nu dat tweederde van de ondervraagde moslims hun religieuze wetten belangrijker vinden dat de wetten van de landen waarin zij leven.

    Driekwart vindt daarnaast dat de Koran maar op een manier kan worden geïnterpreteerd.”

    http://www.nrc.nl/nieuws/2013/12/13/moslimfundamentalisme-in-west-europa-geen-marginaal-fenomeen/

  10. Cathja

    Ook al ben ik (van huis uit en nog steeds) christelijk, en is ook mij geleerd mijn naasten lief te hebben, is dat m.b.t. de gewelddadige islam een onmogelijke opgave! Ik kan onmogelijk mensen liefhebben die anderen de hals afsnijden, martelen, verkrachten en hen nog veel meer onmenselijke en mensonterende dingen aandoen.

    Ik denk ook niet dat alle moslims kwaadwillend zijn, maar doordat de laatste tijd de berichten over vreselijk barbaarse handelingen bijna dagelijks nieuws zijn, groeit mijn afkeer ook bijna dagelijks.

    Helaas moeten de goeden daardoor onder de kwaden lijden!

  11. fanof43

    Wat een ziek tussenzinnetje weer, over George W. Bush. Raakt kant noch wal. Dirk-Jan kan ’t niet laten.

  12. Johanna

    Het spijt me Dirk Jan van Baar, er zijn nette,   beschaafde mensen die van mening zijn dat als    niet openlijk  afstand wordt genomen  van de oproepen tot geweld, moord, intolerantie en haat  tegen Joden en ongelovigen,  er  geen sprake  kan zijn van beschaving omdat er gelovigen zijn die al die oproepen letterlijk nemen en uitvoeren.

    Niemand hoeft zich te verontschuldigen voor de daden van de ander die worden uitgevoerd  in naam van hun “religie”.  Zal  de  religieuze  moordzuchtige situatie ophouden als de problemen  tussen Joden en Palestijnen    zouden zijn opgelost.  Er zijn nette mensen die denken dat  als deze situatie zou zijn opgelost we van de oproepen tot geweld, moord en haat tegen Joden en ongelovigen  zouden worden verlost.  Dat dan de jihad niet meer zal bestaan en wordt uitgevoerd.   P:S. Wilders heeft de islam nooit vermengt met ” liefde voor het eigen volk”. Die gemene  truck maak u er weer van.Hij heeft wel heel veel kritiek op de islam. En het  blijkt  steeds  meer, volkomen terecht. Al degenen die hem  daarom demoniseren komen steeds meer in het nauw.

  13. Jonas

    Erg goed geschreven. Ook de reacties zijn subliem en kikkert mij op.De intepretatie van de naaste lief te hebben,ook als om de koppensneller gaat is de persoon lief te hebben (niet direct) maar zijn daad zeer zeker te verafschuwen en te veroordelen. Waarom? Omdat je hart niet te laten bevangen door haat en nijd door zulke onmensen. Want dan heb jij er vooral last van. Althans zo denk ik er over. Ik zie de Bijbel als een psychologisch, overdrachtelijk en zinnenbeeldend boek. Ik heb niet die schuldgevoelens over ons en ander Westers verleden. Ik zie dat de islamfascistisch is en een grote dam tegen op geworpen dient -nee moet- te worden in het Westen. De islamiet waant zich superieur en gedraagt zich dan ook arrogant en willen alleen segregatie omdat in hun oorlogzuchtig boek staat dat de Jood,Christen en de niet-moslim minderwaardig zijn.Die moeten worden vernederd,vervolgd en vermoord. Daarom zijn die islamidioten ons aan het verketteren en vermoorden.De grootste groep wereldwijd dat dit door die islamfascisten overkomt zijn de Christenen. Door de eenzijdige linkse kerk kliek wordt dat genegeerd of nauwelijks tot geen aandacht aangegeven. De linkse lui zijn net als moslims. Wijzen met een vinger naar de ander en spelen de slachtofferrol. Door links maar helaas ook door bijv het CDA en de VVD wordt hun de hand boven het hoofd gehouden uit politieke correctheid en wegkijken van de islamhaat en geweld ideologie. Bang zoals ze zijn. Dat weten zij(de islamieten) en geven daarom hun grote mond weg en als zij tegen gewerkt worden, dan hebben zij het over rascisme of discriminatie. Zij eisen de ruimte alleen voor hun op. Dat stoort mij nog het meest. De islam moet terecht worden teruggedrongen, want zij brengen alleen geselecteerde ellende mee.Segregatie en het monddood maken als het over kritiek op het islamfascisme gaat. Zij zorgen ervoor dat de democratie en vrijheid van meningsuiting onder druk komen te staan. Want ze zijn uit ONS de wrede sharia op te leggen. Dat moeten wij desnoods met geweld tegen gaan als de vrijheid je lief is.

  14. kees rudolf

    Zouden er nog westerlingen zijn die geen afkeer hebben van de islam ( of minder sterk: gevoelens van onbehagen hebben over de islam)?

    Die zullen er zijn, maar minder dan sommigen graag willen geloven of doen voorkomen. Je moet onderscheid maken tussen islamliefhebbers van ganser harte en islamliefhebbers voor de vorm. De tweede groep is denk ik veel groter dan de eerste groep. Verder is er wellicht een klein groepje westerlingen dat oog heeft voor de vele islamvarianten en manieren van geloofspraktijk, en in de ene variant minder kwaad ziet dan de andere. Maar globaal genomen heeft Van Baar denk ik gelijk dat heel veel westerlingen gevoelens van onbehagen over de islam hebben, terwijl slechts een klein deel dit van zichzelf durft toe te geven of aan anderen te openbaren. Het grootste deel van de islamliefhebbers kun je rekenen tot de islamliefhebbers voor de vorm, soms fiere islamofobiebestrijders, maar wellicht wel daarom in dat bestrijden zo fanatiek omdat ze zelf, zonder het toe te geven, evenmin vrij zijn van “islamofobie”. Islamieten die hun geloof in terrorisme en buitensporige wreedheden vorm menen te moeten geven dragen hoe je het ook wendt of keert bij aan de associatie van islam met terrorisme en buitensporige wreedheden, ook natuurlijk omdat ze veelvuldig in het nieuws zijn, wat ook precies het doel van dit genre islamieten is. Het maken van de fijnere onderscheidingen tussen volstrekt vreedzame islamvarianten (die er zijn en die in stilte worden gepraktiseerd) en de in wreedheden zich veruiterlijkende islam, die geregeld in het nieuws is, is de meeste westerlingen, de doorsnee-westerlingen, niet gegeven.

    En om eerlijk te zijn heb ik er ook moeite mee. Bij het zien van een hoofddoekje heb ik geen bijzonder gunstige voorstelling van het soort opvattingen die vermoedelijk in dat door dat hoofddoekje verpakte hoofd huizen (hoewel er net als bij veel niet gehoofddoekte meisjes vaak alleen maar zaagsel in die hoofden zit). Soms zijn het natuurlijk alleen maar vrouwen die hebben te doen wat hun man wil, of die volkomen argeloos nog maar net uit de woestijn zijn gekomen en gewoon dragen wat ze gewoon zijn te dragen, maar er zijn er ook velen die met die hoofddoek actief iets willen uitdrukken en die er trots op zijn. Dat wekt bij mij in eerste instantie wrevel (en ik weet wel zeker dat het velen net als mij vergaat): gut, meid, waarom moet je nou zo nodig in je uiterlijk zo zichtbaar maken dat je moslima bent? Als je dat dan bent, zou het dan niet beter zijn om dat een beetje voor jezelf te houden en er niet zo mee te koop te lopen? Want helaas, wij denken in eerste instantie bij die islam niet aan iets fraais. En wat houdt dat moslima zijn dan in? Meestal betrekkelijk weinig, natuurlijk, maar als je het als westerling met iets associeert dan is het  afwijzing van westerse normen, homohaat, jodenhaat, begrip voor jihad, allemaal helemaal geen leuke dingen. Dat kan allemaal hoogst onbillijk zijn om daar een willekeurige moslima van te verdenken, maar je associaties en gedachten gaan nu eenmaal soms sneller dan afstandelijke verstandige overwegingen, als je daar uberhaupt aan toe komt.. Van goed gebekte moslima’s, type Fatima Elatik, altijd met hoofddoek, verneem je wel eens hun opvattingen, en dat valt dan helaas meestal niet mee. En je komt zo nu en dan wel eens een lieve aardige behulpzame moslim of moslima tegen. Dan denk je (of dan denk ik in elk geval) “wat fijn dat die er ook zijn”, maar dat denkend moet je dus jezelf toegeven dat je erdoor verrast bent, dus het niet als doodnormaal ziet, dat moslims of moslima’s reuze aardige lui kunnen zijn.

    Dat is dus islamofobie.Jammer.

  15. WW

    In Libanon worden nu ISIS-vlaggen verbrand. Hier is een grote discussie om, omdat er allah op de vlag staat. De tegenstanders van de verbrandingen krijgen echter de wind van voren. Misschien is dit wel het begin van de verandering van de islam. Nou ja, eerst zien en dan geloven.

  16. dr.Kwast

    Zolang als de asielzoeker gelijk een Nederlander wordt, met stem recht. En in een partij opgenomen kan worden, zodat hij,zij zich dan kandidaat kan stellen voor een bestuursfunctie. Blijft het ook mogelijk voor autochtone Nederlanders met een IQ van een inboorling in de  regering te komen.

  17. Joep

    “Zouden er nog westerlingen zijn die geen afkeer hebben van de islam?”…..

     

    Ja hoor, die bestaan nog volop. Hoofdzakelijk lieden van een bepaalde ideologische richting waarvan ik de naam niet zal noemen omdat het “links” is.

    De reden? Ze hebben veel gemeen. Onder andere een voorliefde voor hun “algehele waarheid” die anderen desnoods met geweld opgedrongen moet worden. Als dat al niet met bot wapengeweld kan (moslims), dan maar via (s)linkse wetsartikeltjes (art. 137 ev) die iedere tegenspraak in de kiem smoren of via demagogische kwalificaties  van hun andersdenkende tegenstanders (links).

     

    Overigens zagen we dit schaamteloze, anti-democratische  gedrag al van hun voorgangers, AH, Stalin, Mao, Pol Pot etc. etc.

    Hun score van bijna 100 miljoen andersdenkende lijken in de 20e eeuw is tot nu toe onovertroffen.

     

    Ja dus. Er zijn nog Westerlingen die de islam omarmen. Ze zijn onder ons….

  18. reageerbuis

    Islamofobie wordt als iets afkeurenswaardigs beschouwd, maar de koran zegt juist dat de gelovigen de ongelovigen angst moeten inboezemen. Ik ben dan ook bang voor de islam, als ik zie wat er allemaal door moslims aan wandaden wordt gepleegd. Of dat islamofobie moet heten? Het is in ieder geval niet ziekelijk, wat het woord fobie zou moeten suggereren. In de EU wil men islamofobie strafbaar stellen, maar een (ongeneeslijke) ziekte kun je natuurlijk niet strafbaar stellen, angst ook niet. De EU kent aan het woord dan ook een heel andere en onjuiste betekenis toe, namelijk kritiek op de islam. Dit verbieden gaat rechtstreeks in tegen de vrijheid van meningsuiting. Europa heeft trouwens in 1975 bij de resolutie van Straatsburg de islam vrij baan gegeven en aan de Arabische landen beloofd een anti-Israëlbeleid te voeren.

    Het christendom kent schuldgevoel, de mohammedanen kennen dit niet. Als je een ongelovige doodde, moet je bedenken, dat het Allah was die hem doodde. Dat wil zeggen, dat een mohammedaan daarover geen wroeging moet hebben en het maakt het moorden wel veel gemakkelijker. Christenen en gewezen christenen voelen zich schuldig over het kolonialisme en proberen dit goed te maken door compassie met de slachtoffers. Dat mensen in andere delen van de wereld het zoveel slechter hebben dan in de Westelijke wereld wordt aan het kolonialisme toegeschreven, maar ten onrechte. Het redelijke christelijke denken heeft wetenschap voortgebracht, die tot welvaart leidde. Het islamitische denken kan dat niet; het gelooft dat de wereld onvoorspelbaar is, omdat Allah elk moment ingrijpt. Wel zijn zij overtuigd dat de islam superieur is en dat zij daarom alle ongelovigen moeten dwingen mohammedaan te worden en wie dat niet wil, moet dood.

  19. Eddyle

    Zonder die honderden religies met al hun bizarre verboden en verplichtingen zou de wereld er veel beter uitzien. 

  20. kees rudolf

    Liefhebben van halsafsnijders is wat moeilijk, inderdaad, maar liefhebben van de islamitische medemens, te meer wanneer diens vijandschap tegen het christelijke westen manifest is, dat is een kunststukje wat veel progressieve christenen, daartoe aangespoord door hun bevlogen dominees, met opmerkelijk gemak lijken te volbrengen. Liefhebben van Palestijnen lijkt tegenwoordig ook wel iets typisch progressief christelijks te zijn. Plegen ze terreurdaden of blazen ze zichzelf in een discotheek op, dan blijkt daaruit hoezeer de stakkers onderdrukt en getreiterd zijn door de bezetter, dus hoe beroerder ze zich gedragen, hoe sterker de impuls om ze lief te hebben. Men denkt dat ik scherts? Nee, ik heb het zelf kunnen zien bij een christelijk tantetje van mij, brave kerkgangster ergens in de provincie, God hebbe haar ziel. Helemaal dol was ze op haar oude dag op de Palestijnen. En ze dacht waarschijnlijk dat ze door met de Palestijnen te sympathiseren (en hun terreurdaden begrijpelijk, want uitdrukking van hun verdruktheid) te vinden, dat ze een goed christenmens was.

  21. cico

    http://hizb-ut-tahrir.nl/index.php/legislatief/370-omgang-met-niet-moslims-inzake-voedsel-en-kleding-volgens-hun-religie

     

    Staat artikel in het AD over bovengelinkte club. Ze zijn onder ons, maar niet in den Haag denkt men van niet.

  22. kees rudolf

    @Cathja, als we Mattheus 5.43-47 ernstig nemen dienen we als christenen zelfs, nee juist onze vijanden lief te hebben. Dus misschien moesten we dan ook islamistische halsafsnijders liefhebben? Geschoolde theologen moesten me nog maar eens uitleggen hoe we deze passage moesten nemen.

  23. wow news

    wow news

    Tocmai ne a parvenit n’t ansignifiant interesant los angeles Comasters. Mpreun cu studioul pink rr gaming, Acetia ofer primele detalii i imagini pentru united nations third sufferer technique shooting numit Damnation(Aparent bazat premature ejaculatio…

  24. tipo

    Het antisemitisme in linkse kringen hoort bij het cultureel-marxisme dat op universiteiten decennialang school heeft gemaakt in de VS en in Europa. Na de Tweede Wereldoorlog is het Joodse volk en Israel eerst zo erg bij ons gaan horen, om vervolgens het slachtoffer te worden van de gedachte: ‘Weg met ons’. Juist het vreemde was per definitie goed, ook al het slecht was. Vandaar de voorliefde van linkse elitaire kringen voor de islam. Die hebben geen enkel onbehagen bij de gruweldaden. Dat hadden ze niet bij de Iraanse revolutie en dat hebben ze nu ook niet bij de Saoedi-Arabische revolutie die ISIS in feite is. 

     

    Met heel veel schroom en moeite zie je nog enkele chritelijke politici een heel klein beetje opkomen voor christen als meest vervolgde groep mensen. Maar dat voelt heel onwennig aan om voor jezelf op te moeten komen na jaren ‘weg met ons’ gepropageerd te hebben. 

  25. Bob Fleumer

    Het falen van het Westen om te doen wat nodig is komt v.n. door linkse lafheid, ze sporen iedereen aan tot actie maar doen zelf niets. Net als die verdomde imams die iedereen opjutten om te gaan vechten maar zichzelf achter hun kansels verschuilen, die gaan niet vechten want loopt het hun dun door de broek!

  26. Joinville

    Bob, toen ik het stuk van Dirk-Jan van Baar las dacht ik direct: dit is een accurate beschrijving van de alom heersende lafheid op dit gebied. De term zelf wordt echter niet gebezigd.
    Kees Rudolf: we zijn het volstrekt oneens over Rusland en Poetin, maar met déze analyse ben ik het wèl volledig met je eens.

  27. dirk1940

    Zoek maar contact met de SP om antwoord te krijgen op dezze vraag:

    Zouden er nog westerlingen zijn die geen afkeer hebben van de islam?

Reacties zijn gesloten.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.