Volkskrant-journalist en UvA-wetenschapper huilen krokodillentranen om dood jihadist

Foto: Krokodillentranen om een zelfmoordterrorist. UvA-wetenschappers en Volkskrant-journalisten draaien er hun hand niet voor om. Zoals wij gisteren al berichtten is de Marokkaanse-Nederlandse jihadist Sultan Berzel niet meer. Eerder dit jaar blies hij zich namelijk op in Bagdad. Bij zijn terreurdaad kwamen verschillende onschuldige mensen om het leven. Het is natuurlijk verschrikkelijk dat die anderen dood zijn, maar geen normaal mens die een traan zal laten om het lot van Berzel zelf. Hij was een extremist eersteklas; hoe minder terroristen er zijn, hoe beter. Helaas blijken Volkskrantjournalisten en UvA-wetenschappers alles behalve 'normaal' te zijn. Zoals Annabel Nanninga bericht op Jalta.nl:
Volkskrantjournaliste Janny Groen tekent het braaf op in haar stukje, waarin zij de vader verder alle ruimte geeft om lovend over de devotie van zijn zoon uit te weiden. Dat de man het plegen van massamoord doodleuk presenteert als een ticket naar het Paradijs, is een punt dat zij niet aansnijdt. Een kind dat in de tentakels van gewelddadig fanatisme verzeild raakt, zichzelf en tientallen families in het verderf stort en als een hoopje gehakt in een Iraaks graf belandt, het zou voor de meeste ouders aanleiding zijn tot vertwijfeld handenwringen en het knagende besef dat er ergens iets heel erg mis is gegaan. Tenzij je dus zelf net zo geschift en gehersenspoeld bent, dan zie je taferelen uit de hel als de poort naar de hemel.
U kunt het verhaal van Groen hier lezen. Kort gezegd komt het erop neer dat vader Berzel wist waar zijn zoon mee bezig was en het aanmoedigde. Dat is erg, maar het is zo mogelijk nog erger dat journaliste Groen daar vervolgens geen lastige vragen over stelt: ze geeft hem alle kans om zijn radicaal islamitische verhaal uit de doeken te doen, zonder hem het ook maar een beetje lastig te maken. Zie dit citaat uit het artikel: Screen Shot 2014-12-31 at 12.36.57En zo gaat het lekker door. Sultan is een "martelaar," zijn vader is trots, geweldig, hartstikke mooi. Wat was het een fijne jongen zeg. En wat is het mooi dat hij "naar het paradijs is gegaan" door zich bij een politiekantoor in Irak op te blazen. Leuk he? Om misselijk van te worden, natuurlijk, maar vervolgens wordt het nog erger. Zie hier de reactie van Martijn Koning, wetenschapper aan de Universiteit van Amsterdam. Even later gevolgd door: Voor de goede orde, dat zijn dus zijn familieleden die het toejuichen dat hij een zelfmoordaanslag heeft gepleegd en zijn vrienden die net zo radicaal zijn als hij (hij is samen met een vriend naar Syrië gegaan, een plaatsgenote reisde op eigen houtje naar het door ISIS bezette gebied). Een journalist van een grote krant en een wetenschapper aan een grote, serieuze universiteit doen mee aan de verheerlijking van een zelfmoordterrorist. Zieker dan dit wordt het niet. En wij ons maar afvragen hoe het toch komt dat we de strijd tegen de Radicale Islam nog steeds niet hebben gewonnen...

Krokodillentranen om een zelfmoordterrorist. UvA-wetenschappers en Volkskrant-journalisten draaien er hun hand niet voor om.

Zoals wij gisteren al berichtten is de Marokkaanse-Nederlandse jihadist Sultan Berzel niet meer. Eerder dit jaar blies hij zich namelijk op in Bagdad. Bij zijn terreurdaad kwamen verschillende onschuldige mensen om het leven.

Het is natuurlijk verschrikkelijk dat die anderen dood zijn, maar geen normaal mens die een traan zal laten om het lot van Berzel zelf. Hij was een extremist eersteklas; hoe minder terroristen er zijn, hoe beter.

Helaas blijken Volkskrantjournalisten en UvA-wetenschappers alles behalve ‘normaal’ te zijn. Zoals Annabel Nanninga bericht op Jalta.nl:

Volkskrantjournaliste Janny Groen tekent het braaf op in haar stukje, waarin zij de vader verder alle ruimte geeft om lovend over de devotie van zijn zoon uit te weiden. Dat de man het plegen van massamoord doodleuk presenteert als een ticket naar het Paradijs, is een punt dat zij niet aansnijdt. Een kind dat in de tentakels van gewelddadig fanatisme verzeild raakt, zichzelf en tientallen families in het verderf stort en als een hoopje gehakt in een Iraaks graf belandt, het zou voor de meeste ouders aanleiding zijn tot vertwijfeld handenwringen en het knagende besef dat er ergens iets heel erg mis is gegaan. Tenzij je dus zelf net zo geschift en gehersenspoeld bent, dan zie je taferelen uit de hel als de poort naar de hemel.

U kunt het verhaal van Groen hier lezen. Kort gezegd komt het erop neer dat vader Berzel wist waar zijn zoon mee bezig was en het aanmoedigde. Dat is erg, maar het is zo mogelijk nog erger dat journaliste Groen daar vervolgens geen lastige vragen over stelt: ze geeft hem alle kans om zijn radicaal islamitische verhaal uit de doeken te doen, zonder hem het ook maar een beetje lastig te maken. Zie dit citaat uit het artikel:

Screen Shot 2014-12-31 at 12.36.57En zo gaat het lekker door. Sultan is een “martelaar,” zijn vader is trots, geweldig, hartstikke mooi. Wat was het een fijne jongen zeg. En wat is het mooi dat hij “naar het paradijs is gegaan” door zich bij een politiekantoor in Irak op te blazen. Leuk he?

Om misselijk van te worden, natuurlijk, maar vervolgens wordt het nog erger. Zie hier de reactie van Martijn Koning, wetenschapper aan de Universiteit van Amsterdam.

Even later gevolgd door:

Voor de goede orde, dat zijn dus zijn familieleden die het toejuichen dat hij een zelfmoordaanslag heeft gepleegd en zijn vrienden die net zo radicaal zijn als hij (hij is samen met een vriend naar Syrië gegaan, een plaatsgenote reisde op eigen houtje naar het door ISIS bezette gebied).

Een journalist van een grote krant en een wetenschapper aan een grote, serieuze universiteit doen mee aan de verheerlijking van een zelfmoordterrorist. Zieker dan dit wordt het niet. En wij ons maar afvragen hoe het toch komt dat we de strijd tegen de Radicale Islam nog steeds niet hebben gewonnen…


Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Like nu onze nieuwe pagina voor nieuws en opinie!