Ons gaat het goed!

IJsberen: een gastbijdrage van Jeroen Hetzler.

Onderstaande afbeelding is afkomstig van een bureau op Groenland dat de belangen vertegenwoordigt van de Inuit aldaar. Het is een interessante bumpersticker, omdat het zo veel zegt als: bemoei je niet met onze zaken en onze manier van leven.

IJsberen We are Okay

Een waar woord lijkt mij, want met name Greenpeace meent zich met alles en iedereen te moeten bemoeien en voor te schrijven, via gelobbyde Europese richtlijnen, wat ‘goed’ voor hen en ons allen is omwille van het imago van de enig ware redder van de aarde. Dit quasi–redden, daar zitten de Inuit niet op te wachten; zo veel is duidelijk.

Het pak slaag door de Russen van vorig jaar doet Greenpeace hopelijk een toontje lager zingen. Och jee, die milieubeweging toch die de harmonie van de zogeheten natuurvolkeren met de natuur verheerlijkt om maar vooral te laten zien hoe onnatuurlijk onze Westerse maatschappij met een ‘zieltogende’ Moeder Natuur omgaat. Hoever de Westerse consumptiemaatschappij van de natuurlijke oerwaarden is afgedwaald, wat deze ook moge betekenen.

Om dit laatste gaat het: welk referentiepunt kiest men als de waarheid? Vooralsnog stellen de Inuit als jagers: ‘eat seal, wear seal’; tamelijk ontnuchterend voor een gedoodverfd natuurvolk. Die vraag naar de waarheid werd mij gesteld door een jonge ambitieuze en oprecht bewogen ingenieur werkzaam in de duurzaamheidsindustrie.

De waarheid is een ter discussie staand gegeven, omdat niemand deze kent, maar dit mag geen postmoderne vrijbrief zijn alles maar lukraak op losse schroeven te zetten tot zelfs de stelling van Pythagoras toe om beredeneerde opinie– en besluitvorming te frustreren. Soms lijkt het een excuus om maar van alles te beweren, zonder zich voor de consequenties ervan te hoeven verantwoorden. Rekenwerk is immers zo kil bij die moreel verheven gedachten over een kwetsbare Noordpool!

De realiteit waarin wij leven met alle vaste fysische wetmatigheden en dwarse denkers zijn echter wel degelijk bepalend voor wetenschappelijke vooruitgang. Zwaartekracht o.a. geldt als een waarheid, omdat deze een werkbaar gegeven is. Door aan dit referentiepunt van de natuurwetten vast te houden, kunnen we met succes ruimtevaart bedrijven, landbouwgewassen veredelen, zuiniger auto’s ontwerpen, veeteelt, land- en bosbouw verbeteren, blauwe energie winnen et cetera.

Maar al te vaak wordt het betwisten van deze fysische realiteit door postmodernen aangegrepen om een ongefundeerde eigen en verlammende ‘Waarheid’ op te dringen. Deze eigen waarheid kan juist door haar eigenheid per definitie nooit De Waarheid zijn, hoe geraffineerd men dit ook tracht te vermommen als morele superioriteit en imponerend klinkend ‘verantwoordelijk’ nadenken, hoe oprecht ook bedoeld. Meer dan eens bekruipt mij de gedachte dat in het huidige open dolhuis van het klimaatalarmisme men meent de Waarheid te claimen om aldus een ondemocratisch staatsdirigisme op te dringen. Dit leidt m.i. onmiskenbaar tot het ideologisch getinte fanatisme van de 5–voor–12–ecoreligie, dat al meer dan 40 jaar ons door de milieubeweging wordt opgedrongen.

De huidige tijdgeest is dan ook door dit pessimisme vergiftigd en draagt bij aan een verkokerde uitvergroting van de negatieve kanten van onze maatschappij. Niemand bestrijdt echter dat zorgvuldig omspringen met het milieu, onze complexer wordende maatschappij en de economie gewenst is. Dit levert een soort Gauss-kromme op, het statistische klokmodel.

Dit kent in deze setting extreem pessimisme, lees: staatsdirigisme, en extreem vrij markmechanisme respectievelijk te linker– en te rechterzijde. Mede door de 5–voor–12–religie en de verkettering van het vrije marktmechanisme is de balans naar extreem pessimisme doorgeslagen. Is hier sprake van rupsje–nooit–genoeg? Ik vrees het. Het evenwicht is immers door de talloze milieumaatregelen al sterk opgeschoven naar links, letterlijk en figuurlijk, staatsdirigisme. Dit rupsje–nooit–genoeg is dan ook in een voedingsbodem ontaard voor de bureaucratische alles verlammende Voorzorghouding. In de praktijk heeft dit geleid tot een mismatch door absurde overschatting van, soms imaginaire, risico’s en een al even absurde onderschatting van de positieve aspecten van meer ruimte voor vrij ondernemen en vertrouwen in het menselijk vernuft.

Zoals altijd gaat men hierbij bovendien te veel uit van een statische toestand zonder oog voor de stille technische ontwikkelingen die niet in de media genoemd worden. Onze maatschappelijke en welvaartsontwikkeling worden dan ook belemmerd door dat pessimisme en de verafgoding van eigentijdse onheilsprofeten. Wie aan deze profeten twijfelt wordt verbaal gestenigd. Lees verder op pagina twee.


Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

5 reacties

  1. JanvanEechoud

    Dank voor je waakzaamheid, Hans.
    Door je de groeten aan de ijsbeertjes?
    Mvg

  2. John_Kenner

    Hear hear! Weer een subliem -uit het hart gegrepen- stukje van Jeroen.
    Blijf doorgaan met vasthouden aan de ratio en het ontmaskeren van de schijnheilige doempredikers!

  3. Hetzler

    @Jan Ik zal, als auteur van dit artikel, de groeten doen aan de ijsberen volgend jaar in Groenland. Ik heb dit al gedaan afgelopen juni op de Noordpool. Het wemelt ervan daar.

  4. Ronel

    Wat Kamp en Greenpeace doen grenst aan misdadig gedrag:
    “”We are allowing hundreds of thousands of people in the poorest developing countries to starve in order to be able to finance climate protection and energy transformation that are not based on today’s valid science paradigm. That is not only idiotic, but also borders on criminal activity by the politically responsible persons.””
    http://notrickszone.com/2015/01/06/german-physicist-sees-dangerous-return-to-medieval-scholasticism-climate-models-have-failed-conclusively/

  5. David

    Uitstekend stuk!

Reacties zijn gesloten.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.