Schokkend: Beschikt de AIVD over lijst met Marokkaanse informanten in Nederland?

Ze zitten overal. 

Als het waar is wat NRC (!) en WNL schrijven zitten we mooi met de gebakken peren. Wat een succes hè, die multiculturele samenleving! Als er een kwestie is die opnieuw alle loyaliteitswonden weer opent is het deze wel. Volgens de Marokkaanse activist Saïd C. heeft hij de AIVD in 2015 een lijst overhandigd waarop een hele bups Nederlandse Marokkanen staat die in contact zouden staan met Marokkaanse inlichtingendiensten.

Mooi is dat. En wij maar denken dat de integratie zo geslaagd was.. Oke, dat laatste is natuurlijk niet waar, maar het geeft wel aan dat de gemiddelde Nederlander geen flauw vermoeden heeft welke rottigheid er schuilgaat onder het maaiveld.

Volgens Saïd C. gaat het om imams, journalisten, politiemedewerkers en vrijwilligers bij verenigingen. Waarbij die laatste twee natuurlijk de meest opvallende zijn. Politiemensen die informatie naar Marokko sturen, het zou allemaal niet de eerste keer zijn!

De zaak ligt diplomatiek erg gevoelig. Saïd C. strijdt in Marokko al jaren voor een onafhankelijk Rif-gebied. Saïd C. heeft in Marokko in het parlement gezeten.  Marokko beschuldigt C. van drugssmokkel en Nederland weigert hem uit te leveren. Dat doet Nederland namelijk alleen als het eisende land kan verzekeren dat de verdachte in Nederland zijn straf kan uitzitten. Dat doet Marokko niet dus gaat het feest niet door. Inmiddels liep de boel vorige week uit de hand toen Marokko zijn ambassadeur uit Nederland terugriep.

De AIVD zwijgt overigens in alle toonaarden. Wat dat betekent kunnen we alleen maar raden. Ik ben er allerminst gerust op.

 

Abonneer je gratis en voor niets op het Telegram-kanaal van De Dagelijkse Standaard, en like onze spiksplinternieuwe Facebook-pagina!
In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

Reacties

5 reacties

  1. HW

    Ik dacht dat de overheid het roken wou verbieden.
    Maar na vorige week weer rook, dus dat vuur moet er dichtbij zijn.

  2. Ni28

    De twee nationaliteiten afschaffen zou tot een minimum aan problemen leiden.

  3. HaZ

    Nou, zo’n lijst kan ook wel samengesteld worden zonder ene Said C. ! Trouwens lijst?
    Kijk eens goed om u heen en laat u verrassen…..

  4. Nasrani

    Je kunt het omschrijven als een kankergezwel. Wij zullen er aan onder door gaan.

  5. jvkc.stema

    In Nederland is kennelijk de benepenheid manifest om iemand of een groep noodzakelijkerwijs te moeten kunnen uitsluiten en een andere weer evenredig te kunnen koesteren. Hierdoor krijgen wij een polarisatie in de samenleving . Het eindresultaat ten gevolge van deze polarisatie is dat de ene etnische bevolkingsgroep in Nederland ondergeschoven wordt aan andere, grote etnische groepen . De grote etnische groepen hebben allang ingezien dat een ostentatief gedragsvertoon , een oceaangelijke akoestische muil en een intimiderende opstelling goede effecten sorteren. Hierdoor ontstaat de indruk alsof Nederlanders noodzakelijkerwijs ergens voor moeten kunnen terugdeinzen en op iets weer robuust en bruusk moeten kunnen afstormen.
    Neem ter illustratie van deze scheefgroei de volgende gelijkwaardige ontwikkelingen in de VS. De wijze waarop de Afro’s in de VS verdrongen zijn geweest door de massaal oprukkende Latino’s , die niet eens als genode gasten via de normale ingang van Amerika het land zijn binnengekomen maar zich gelijk maden en larven via de kiertjes van de anale spelonken van Amerika hebben binnen gewurmd, hebben ook bepaalde etnische groepen in Nederland zich plat laten lopen door luider exalterende, agressieve en galopperende inteelt- en woekergewassen. De Nederlander wierp zich daarbij graag op als wegbereider en niet eens als verkeersregelaar. Men hield de straffe en oplettende blikken uit diens optische krieltjes uitsluitend gericht op Molukkers, Afrikanen, Surinamers, Antillianen, Somalezen, e.a. voor het geval een lid uit die bonte verzameling een misstap beging. In de VS deden de blanke Amerikanen hetzelfde met de Afro’s en trokken de Latino’s openlijk voor. Dit klinkt misschien erg basaal , vulgair , onbeschaafd en kort-door-de bocht maar helaas ligt er geen abstracte wiskundige filosofie aan ten grondslag.

    De realiteit is even direct en platvloers zoals die hierboven staat geformuleerd. Wat dit betreft treft mij geen enkel verwijt dat ik deze kwestie zo onverbloemd en direct heb neergezet . Vanuit deze polarisatietheorie maakte men keuzes op basis van het roemruchte Nederlandse : “iene-miene-mutje-tien-pond-grutje “. Want echt filosofisch en methodologisch analyseren en synthetiseren op het geesteswetenschappelijk terrein kunnen Nederlanders in zulk soort kwesties nu eenmaal niet . Gewoon volks onkunde heet dat. Zij zetten bepaalde voorkeursgroepen neer als zielige mensen en promoveren andere etnische groepen tot “gewone Nederlanders “, in welk geval tot een paria onder de authentieke Nederlanders.

    Iemand die dit openlijk deed was de gewezen hoofdredactrice van het NRC-handelsblad ,Ingrid Bongers, die uitsluitend scribenten van Turkse en Marokkaanse komaf de ruimte en kans bood om in het blad als columnist óf als andersoortige medewerker te mogen schrijven. Zelfs de Volkskrant bezondigde zich eens aan hetzelfde euvel. Zo zijn er meerdere sectoren in de samenleving alwaar het op dezelfde wijze toegaat. In 2000 gunde het Commissariaat van de media een landelijke Turkse omroepvereniging zendtijd enkel op grond van het vereiste numerieke aantal leden dan op grond van een goed doortimmerd programma-aanbod en een bestuur. Uiteindelijk werd de zendtijd ingetrokken omdat de laatste oogluikend gedoogde criteria een beetje te transparant werden.

    Als we een balans van deze polariserende ontwikkelingen in Nederland opmaken dan zien we dat allochtone publieke dienstverleners zich dusdanig vernederlandst wanen dat ze allochtone hulpzoekenden nog schofteriger bejegenen dan wat hun Nederlandse geestverwanten met hun deden. In normale omstandigheden probeert elke publieke figuur zijn/haar eigen etnische groep bij voorkeur van dienst te zijn terwijl men een publieke baan heeft . In minder normale omstandigheden wantrouwen en benijden ze hun eigen soort maar al te graag , echter paradoxaal genoeg zoeken zij hen bij voorkeur op , speciaal voor een confrontatie met hun vermeende verworvenheden.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.