De waanzin van protestmarsen, kaarsjes, vlaggetjes, gedichten en toespraken: Barcelona vandaag

In Barcelona zijn vandaag honderdduizenden de straat opgegaan om te demonstreren tegen terrorisme.

“Terrorisme.”

Het is zo ontzettend benauwend. Je mag niet meer zeggen wat het is. Je mag niet meer zeggen dat er aanslagen worden gepleegd door moslims, uit naam van de islam, geïnspireerd door de koran, gevoed door het vaste geloof dat in het paradijs 72 maagden wachten en bevestigd door haatpredikers en imams die deze arme moslims verleiden met hun vergif.

Arme moslims zeg ik. En dat zeg ik bewust. Want ik geloof stellig in het onderscheid tussen de koran en de islam enerzijds en de moslims als individu anderzijds. Ik heb moslims als goede collega’s en kennissen. Geen kwaad woord over de mensen dus. Wel over het gevaar dat ze bedreigt: de radicale islam. Ik geloof niet in complotten of grote samenzweringen die Europeanen willen vervangen of etnisch vermengen. Dit komt me vaak te staan op boze reacties van rechtse mensen die alles wat moslim is het liefst over de grens zouden zetten of van linkse mensen die geen onderscheid in religies kennen en mij racisme verwijten, of moslimhaat. Geen van beide hang ik aan.

De bron van de radicale islam, hoe je het ook wendt of keert, is de koran. Als de koran nu een koning was geweest, de islam zijn land en de moslim zijn onderdaan, dan was het niet te moeilijk geweest. Maar zo is het niet. Toch gaat die vergelijking voor een groot deel wel op. De gewone moslim die geboren is binnen de islam, kan er niets aan doen dat dat zo is. Er uit stappen blijkt echter voor menigeen een onmogelijke opgave te zijn. Islam en islamisme zijn twee namen voor dezelfde zaak.

Als we het dan kunnen benoemen, wat is dan de manier, demonstreren tegen salafisme? Demonstreren tegen elke extreme vorm van islam? Dat is niet de weg. Demonstraties lossen niets op. De motieven die moslims drijven om aanslagen te plegen laten zich niet uit de weg ruimen door demonstraties. En al helemaal niet door demonstraties tegen abstracte begrippen als ‘terrorisme.’

Dit artikel is anders dan mijn andere stukken. Dat komt omdat dit voorlopig mijn laatste artikel voor De Dagelijkse Standaard zal zijn.
Nooit heb ik het gepast gevonden om persoonlijke overtuigingen de boventoon te laten voeren. Deze keer is dat anders. Regelmatig schreef ik over moslims en islam. Zonder mijn drijfveer daar bij te vermelden zouden die artikelen stuk voor stuk een eigen leven kunnen gaan leiden. Wij hebben moslims, salafisten, extremisten, imams, islamisten en zelfs moslimterroristen meer te bieden dan een verlicht overheidsgebouw, vlaggetjes, gedichten en toespraken. Het beste wapen tegen aanslagen ligt voor mij in de lijfspreuk van Guillaume Groen van Prinsterer: Tegen de Revolutie het Evangelie.

Wat dat inhoudt? Ik denk dat hier de bijbelse geschiedenis uit Mattheüs 9 een goed voorbeeld is. Jezus zat in het huis van de tollenaar (belastingambtenaar) Mattheüs. En de farizeeën, en iedereen weet wel wat dat zijn, zagen dat er veel tollenaars en zondaars in het huis waren aangeschoven. Zij spraken er schande van. Maar Jezus hoorde het en zei:

Die gezond zijn, hebben den medicijnmeester niet van node, maar die ziek zijn. Doch gaat heen en leert, wat het zij: Ik wil barmhartigheid, en niet offerande; want Ik ben niet gekomen om te roepen rechtvaardigen, maar zondaars tot bekering.

Ik hoop dat dit de basis mag zijn voor onze houding jegens de moslim. Ook als het gaat over geradicaliseerde moslims. Want de zonde moet veroordeeld worden en het gevaar van de islam onderkend en aangewezen blijven, maar de moslim als medemens moet altijd met vriendelijkheid tegemoet worden getreden.

Het ga jullie goed,

Guido Jansen.

 

 

 


Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

Reacties

20 reacties

  1. Marija

    Bedankt Guido, dat het jou ook goed mag gaan.

  2. Ritter

    Bedankt voor je bijdrage aan dit blog en het ga je goed,Guido.

  3. Guus Geluk

    Guido, het ga je goed.

  4. DolleDries

    Met die zalvende geloofspraatjes knap ik direct af.

    1. Peter Selie

      Ja dat is ook mijn mening, op deze manier hopen ze dat de realistische kikker die uit de kruiwagen springen terug te krijgen, ach mijn maag draait ervan om.

  5. K.Dopper

    Eens met de laatste bijdrage van Guido: met moslims, christenen en aanhangers van welk geloof dan ook is niets mis maar als ze tot zonde vervallen moeten we ze uitleggen dat zulks Gode onwelgevallig is en als ze volharden hun verzenen tegen de prikkels te slaan zullen ze de wraakengel met Goddelijk mandaat treffen. (Hand 9:5).

  6. DolleDries

    Mensen verschuilen zich achter een geloof om iets te rechtvaardigen, een oud liedje “The Right Side Won” uit de jaren 80 beschrijft dit. Aan het geloof wordt macht ontleend. Je kunt het vergelijken met hooligans van een voetbalclub. Het is gewoon niet goed om volgens een boekje te leven zonder zelf te blijven nadenken of dat er onvoldoende ruimte is om dat te doen. Daarom deugt het geloof niet omdat het onvoldoende aanzet tot nadenken en zelfreflectie en men verschuilt achter wetten die je moet geloven, Hoe kun je nu iets voor waarheid aannemen als het niet is getoetst en bovendien eenrichtingsverkeer (eenzijdig besloten). Past niet in een democratie met gezamenlijke besloten wetten. In het geloof zitten veel verhalen/elementen dat sterk achterhaald is en niet meer past in deze tijd. Ik zou graag eens statistieken zien wie nu in de Hemel zit en wie in de Hel.

    Plagiaat.

  7. monach

    Als je gelooft in een profeet als karavaanovervaller, vrouwenhandelaar, seriemoordenaar, genocidepleger, psychopaat en terroristenleider dan moet je je eerst even melden bij de afdeling spoedopname psychiatrie voordat je met je auto vol gas een winkelstraat in rijdt.

  8. Punt50

    Islam = Pure Evil. Daar is helemaal niets goed aan. Als je zo van het pad bent daar achter aan te lopen, spoor je niet.

  9. buitenbeentje

    De mensen in Europa die niet blind zijn en om zich heen kijken zien dat het straatbeeld de afgelopen 20 jaar sterk is veranderd. Niet in het kleine dorpje waar ik woon, maar wel in de naburige stad. Waar 20 jaar gleden steeds meer moslimvrouwen de hoofddoek minimaliseerde of af deed en overstapte op moderne kleding, zie ik steeds meer vrouwen, meisjes, ja, zelfs kleuter met een hoofddoek en als het even kan een djihab. De rokken/jurken slepen over de grond allen de blote voeten in sandalen zijn er nog. broeken zie je bijna niet meer. Mannen lopen in djellaba, 20 jaar geleden nauwelijks aanwezig en dan alleen op vrijdagmiddag. Er liepen slechts een paar vrouwen met een niqab, moest kunnen want het zijn er maar een paar. Inmiddels kwam ik in Wenen een hele optocht tegen, ongemakkelijk gevoel, indachtig de aanslagen afgelopen jaren.

    Natuurlijk zijn er een hoop moslims die gewoon meedoen in onze maatschappij, mensen die hun school wel hebben afgemaakt en hun best deden een stageplaats te krijgen. Een baan was al moeilijker, want dat hadden hun geloofsgenoten met hun eisen wel voor ze verpest. Deze hoop moslims wordt zichtbaar kleiner, de groep die zich afwijkend kleedt steeds groter en degenen die me nu islamofoob, wat dat ook moge zijn, vinden gaan hun gang maar. Ik ben NIET blind.

    Nou kunnen we allemaal wel hopen dat het niet zo´n vaart zal lopen en dat deze keer de rotte appels de goede niet aan zullen steken, maar iedereen die bereid is te observeren kan alleen maar tot de conclusie komen dat het verkeerd af gaat lopen als er niets gebeurt.

    Ik ben ervan overtuigd dat er een heleboel moslims, door de groep gedwongen, radicaliseren. De westerse wereld moet deze mensen helpen. Helpen door radicalisering in de hand te houden. Niet door te praten of ze op de televisie, waar ze niet naar kijken, op te hemelen, maar door vrijheden die wij ook niet hebben voor hen ook te verbieden. Boerka / Niqab, pasfoto´s, hoofddoekjes op scholen, boerkini´s (voor kleuters al), haatimams, fluistermarokkanen enz, enz.

    Een ijdele hoop , ben ik bang.

    1. K.Dopper

      Niet zo somber, buitenbeentje, anders zul je altijd een buitenbeentje blijven.

      Livestro zet dit weekendje de feiten op een rij:

      “Maar het gaat beter dan ooit – breek met dat pessimisme

      Kort na de eeuwwisseling hield eurocommissaris Frits Bolkestein een nieuwjaarspraatje voor het Amsterdamse Uitburo. Het werd geen vrolijk stemmend verhaal, maar dat was ook niet de bedoeling. Hij wilde zijn publiek wakker schudden door een beeld te schetsen van de stad in 2030 zoals die zou kunnen ontstaan bij ongewijzigde trend. Theaters en musea waren gesloten, of in het geval van het Nieuwe De La Mar omgedoopt tot Stadsbordeel. De leegte die de weggevallen westerse cultuur had achtergelaten, was opgevuld door de islam. De stad had een islamitische burgemeester gekregen. De Westergasfabriek was gesloopt om plaats te maken voor een megamoskee, gefinancierd door de emir van Dubai. Het Concertgebouw werd onderhouden door dezelfde emir, die in ruil voor zijn geld had geëist dat bij elk concert na de pauze uitsluitend nog Arabische muziek werd gespeeld.

      Bolkesteins dystopie is kenmerkend voor het denken in ons land in de afgelopen 25 jaar. De val van de Muur had bevrijdend moeten werken. ‘We’ hadden immers gewonnen, de toekomst was aan ónze waarden. Maar voor zover er sprake was van optimisme was dat van korte duur. Wat overheerste, was niet optimisme maar angst voor de Grote Ontwrichting.

      Dat Nederland ‘vol’ zou zijn, was op zich geen nieuwe gedachte. Doemprofetieën over een aan bevolkingsuitbreiding bezwijkend Nederland waren er al sinds de jaren vijftig. Die angsten werden vooral geprojecteerd op de babyboomers. Eerst dreigden ze het onderwijssysteem te overspoelen, daarna de huizenmarkt. Vervolgens zouden ze de arbeidsmarkt overhoop halen, normen en waarden omploegen en het sociale vangnet doen scheuren. Toen ze vergrijsden werden houdbaarheid van ons pensioenstelsel en de langdurige zorg een nationale obsessie.

      Toen duidelijk werd dat we zelfs aan de vergrijzing niet zouden bezwijken, kreeg ‘vol=vol’ langzamerhand een andere lading. Nederland zou niet aan ongeremde groei van de eigen bevolking ten onder gaan maar aan immigratie. Auteurs als Bolkestein, Fortuyn en Hirsi Ali gaven daarbij een culturele draai aan dit ontwrichtingsdenken. Wat ons voortbestaan bedreigde, was niet zozeer immigratie op zich maar de culturele gevolgen ervan, vooral dankzij het Fremdkörper genaamd islam. Onze waarden hadden opeens niet meer het eeuwige leven. Sterker nog, ze leken zelfs een bedreigde status te krijgen.

      Op links projecteerde men de stress over de dreiging van een Grote Ontwrichting vooral op de effecten van bevolkingsgroei op mens en milieu. Er werd zelfs een Club van Tien Miljoen opgericht, die zich ten doel stelde om het bevolkingstal terug te brengen tot het aantal van kort na de Tweede Wereldoorlog, een ‘duurzamer’ tien miljoen. Zonder een dergelijke radicale doelstelling zou een catastrofale uitputting van natuurlijke grondstoffen ‘onafwendbaar’ zijn. Het andere grote probleem was klimaatverandering, vooral veroorzaakt door massaal gebruik van fossiele brandstoffen. We moesten een manier vinden om van onze olieverslaving af te komen, anders zou het met de mensheid vrijwel zeker verkeerd aflopen.

      Na 25 jaar somberen is het tijd om een balans op te maken. Wie de samenleving van vandaag overziet, kan niet anders dan vaststellen dat van de gevreesde ontwrichting door bevolkingsaanwas volstrekt geen sprake is. De euro- en bankencrisis heeft de westerse wereld qua economische ontwikkeling weliswaar serieus vertraagd, maar na jaren van pijnlijke hervormingen oogt onze economie buitengewoon gezond. De op Europees niveau afgesproken hervormingen van de afgelopen jaren deden ongetwijfeld pijn, maar inmiddels heeft de crisisgeest plaatsgemaakt voor hernieuwd optimisme. De Nederlandse economie gaat een periode van aanhoudende groei en sterk dalende werkloosheid tegemoet. Immigratie gaat dus niet samen met ontwrichting maar met gezonde groei en vrijwel volledige werkgelegenheid.

      De vooruitgang is ook zichtbaar op cultureel gebied. De geregistreerde criminaliteit, doorgaans een betrouwbare indicator voor culturele ontwrichting, liet bijvoorbeeld in alle categorieën een aanhoudend sterke daling zien. Critici claimen dat dit eerder duidt op gebrekkige registratiemethoden dan op een werkelijke daling. Nu valt niet uit te sluiten dat bepaalde kleine vormen van criminaliteit (fietsendiefstal bijvoorbeeld) niet langer goed worden geregistreerd. Maar de jaarlijkse Veiligheidsmonitor van het Centraal Bureau voor de Statistiek maakt duidelijk dat burgers zich daadwerkelijk veel veiliger voelen dan een decennium geleden: het onveiligheidsgevoel nam met 30 procent af, het aantal ondervonden delicten zelfs met 40 procent.

      De daling is bovendien duidelijk waarneembaar bij categorieën waar registratie vrijwel altijd plaatsvindt. Het aantal overvallen daalde het afgelopen decennium met 60 procent, van 3.000 geregistreerde gevallen in 2009 naar 1200 in 2015. Het aantal moorden daalde van meer dan 250 begin deze eeuw naar 108 in 2016 – het laagste aantal sinds begin jaren zeventig. Logisch dus dat de gevangenissen leeg stromen. In 2005 zaten op een gemiddelde dag nog 14.000 mensen gevangen, inmiddels is dat gedaald naar 9000. Migratie en bevolkingsgroei leidden in ieder geval op het gebied van recht en orde dus duidelijk niet tot ontwrichting. In tegendeel: ze bleken zelfs samen te gaan met sterk dalende criminaliteitscijfers en een veiliger samenleving.

      Hoe zit het dan met de gevreesde ondergang van onze waarden? Dat bleek uiteindelijk behoorlijk mee te vallen. De islamitische gemeenschap is niet minder divers dan de autochtone: van orthodox tot afvallig, conservatief tot progressief. Zoals de econoom Robin Fransman liet zien in een recente studie voor het CBS is de islamitische gemeenschap met het volwassen worden van een nieuwe generatie cultureel gezien nadrukkelijk opgeschoven in de richting van de maatschappelijke hoofdstroom. Zijn conclusie: „De tweede generatie is geëmancipeerder dan de eerste generatie en zelfs de eerste generatie laat een vrij forse modernisering zien.” De schoolprestaties nemen toe, de orthodoxie neemt af. Er zijn uiteraard nog probleemgevallen – de Amerikaanse ervaring leert dat integratie een kwestie van lange adem is – maar als we volhouden met onverkorte handhaving van wet en norm, zal de tijd hier ongetwijfeld zijn heilzame werk doen.

      Op milieugebied is de vooruitgang wellicht het meest zichtbaar. Voorgoed verdwenen gewaande diersoorten keerden terug in ons land. Water in rivieren en grachten is inmiddels zo schoon dat er weer in kan worden gezwommen. Luchtvervuiling is aanzienlijk teruggedrongen. Op nationaal en internationaal niveau levert ons land inmiddels een inspanning om klimaatverandering te bestrijden. Zelfs de groene heilige graal van het compleet benzine- en dieselvrij maken van het wagenpark ligt inmiddels binnen handbereik. Nederland is nooit af, ook niet als het om het nastreven van een schoner milieu gaat. Maar de trend van de afgelopen decennia is overduidelijk positief.

      Het gaat dus goed met Nederland, op allerlei terreinen. Natuurlijk resteren er nog belangrijke uitdagingen. Net als in de jaren vijftig zal er ook nu een fors aantal nieuwe woningen moeten worden gebouwd. Sociale wetgeving en pensioenstelsel moeten worden aangepast aan de toenemende flexibilisering van de arbeidsmarkt. Op het gebied van integratie en milieubeheer is een aanhoudende inspanning noodzakelijk. Het bevorderen van sociale cohesie blijft een grote opdracht; bewoners van krimpgebieden en randgemeenten moeten opnieuw het gevoel krijgen dat dit land er ook voor hen is, terwijl nieuwkomers duidelijker dan voorheen moeten horen dat zij bij ons horen en dat wij daar een rijkere samenleving om zijn.

      De technologische opschuddingen van de komende 25 jaar, kunstmatige intelligentie en robotisering, zullen onze samenleving net zo ingrijpend veranderen als de komst van automobiel, wasmachine en televisie in de jaren vijftig en internet en mobiele telefoon in de jaren negentig. Deze technologische revolutie zal samengaan met een groene revolutie. Energieopwekking en -gebruik gaan de komende jaren fundamenteel veranderen. Het zal van onze inspanningen in de komende tien jaar afhangen of deze volgende technologische revoluties net zo positief zullen uitwerken als de voorgaande. De uitgangspositie is in elk geval gunstig.

      Onze belangrijkste uitdaging is dan ook geen praktische maar een idealistische. We zullen moeten breken met het pessimisme van de afgelopen decennia. Als de laatste 25 jaar iets hebben laten zien, dan is het wel dat wij als land prima in staat zijn om de grote uitdagingen van dit tijdsgewricht het hoofd te bieden. Ja, we zijn een immigratiesamenleving geworden maar nee, dat heeft niet tot ontwrichting geleid. In tegendeel zelfs. Meer mensen ging samen met minder criminaliteit, meer werkgelegenheid en een duurzamere economie.

      Angela Merkel werd uitgelachen toen ze in het najaar van 2015 naar aanleiding van de Syrische vluchtelingencrisis haar ‘Wir schaffen das’ formuleerde. Maar wie naar onze recente geschiedenis kijkt, ziet dat dit credo de best mogelijke samenvatting van deze periode vormt. Op die woorden valt uitstekend een nieuw verhaal van Nederland te bouwen. Een verhaal dat uitlegt dat immigratie en sociaal-economische vooruitgang wel degelijk samen kunnen gaan. Dat uit mensen van verschillende afkomst best een volk met een gedeelde cultuur te vormen valt. Dat we via een gezamenlijke inspanning onvermijdelijk toegaan naar een duurzame economie met hoge werkgelegenheid.

      Twee miljoen nieuwkomers hebben niet ‘onze banen ingepikt’ maar nieuwe banen voor ons helpen scheppen. Wij islamiseerden niet, zij vernederlandsten – zozeer zelfs dat ‘zij’ inmiddels ‘wij’ zijn geworden. Groen en groei bleken prima samen te gaan. O, en de Westergasfabriek? Dat is een cultuurtempel geworden, voor film, muziek, theater, televisie en debat. Zelfs Frits Bolkestein treedt er af en toe op. Zeg het mij dus na: we kunnen het aan.

      Joshua Livestro is hoofdredacteur van opiniesite Jalta.nl”

      Gaat het al weer een beetje beter, kerel?

      1. Ni28

        Angst voor mensen zoals u is helemaal terecht.

  10. Ni28

    Ik heb enorme hekel aan al die politici die braaf marcheren aan kop van protest marsen terwijl zij schuldig zijn aan de dood van d slachtoffers. Krokodillentranen latend maken zij het de moordenaars makkelijk om hun daden te verwezenlijken. Dat de mensen rouwen is begrijpelijk maar de politiek staat een andere taak te wachten. Eindelijk optreden tegen deze vijandelijke invasies mogelijk gemaakt door het totaal ontbreken aan enige controle. De uiterst slappe houding van de EU die zich door Duitsland laat commanderen. Merkel hoort niet op de verkiezingslijst te staan maar achter de tralies voor het ontwrichten van Europa. En vele anderen met haar. Eindelijk doet na Hongarije ook Italië zelf iets aan door de ngo’s te stoppen en met de Libiërs hard op te treden. Het werd hoogste tijd dat de grenzen bewaakt worden door afsluiting. In Hongarije heeft het goed geholpen en nu zo te zien ook op de Middellandse zee. Turkije is een onnodige kostenpost die meer gevaar brengt dan vrede.

    1. Peter Selie

      +++++

  11. zomaar

    tja wij westerlingen ,slachtoffers van de islam en onze regenten , sjouwen wat af met bloemen/kaarsjes , en spandoeken waarop wij medeleven betuigen met de moslim slachtoffers .

    dit alles in opdracht van de media , die de westerlingen kneed tot een grote slappe massa ondefinieerbare ratjetoe.

    en de islam hoog op het zadel hijst , als een verrijking voor onze goddeloze samenleving,( toch herinner ik mij dat in de jaren 70 deze zelfde media juist arrangeerde tegen het christelijke binnen onze samenleving , en dan ) nu de loftrompet blazen voor de islam .

    1. van Urk

      Beste,Guido bedankt voor je woorden en bijdrage aan dit blog. “Ieder mens moet zich haasten om te luisteren, maar traag zijn om te spreken, traag ook in het kwaad worden. Want de woede in van een mens brengt niets voort dat in Gods ogen rechtvaardig is. Wees daarom zachtmoedig en leg alle verdorvenheid en elk denkbaar wanggedrag af..” Jacobus 1:19-21

      1. Rosasolis

        Dank je voor je worden van Jacobus. Liefde en waardering is de enige weg om
        onze wereld te redden. Dit was ook de laatste boodschaap van Yeshua (Jesus).

  12. fusilier

    Amen.

  13. Rosasolis

    Dank je Guido voor deze informatief, en liefdevolle artikel. Gaarne horen
    wij over gewone moslims, die respect en vriendschap geven aan gewone
    niet-moslims? Geeft de zeer brutale koran enige ruimte, voor een aantal
    moslims die hopen op een vreedzame leven samen met hun (niet-moslim)
    burgers? Of moet het alleen volgens de koran: Islam “take-over” agression
    en terrorism?

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.