Sylvana Simon’s BIJ1 herdenkt ‘speciale groepen’ tijdens 4 mei: vergeet de Jehova’s Getuigen gewoon!

Sylvana Simon’s BIJ1 laat er geen gras overgroeien en laat ons weten dat er behoorlijk wat slachtoffers te betreuren waren tijdens de Tweede Wereldoorlog. Dat wisten we natuurlijk al! Toch is de boodschap van Sylvana’s partij speciaal. En anders dan anders.  In een bericht op Facebook maken zij namelijk melding van een aantal groepen die ook werden vervolgd door de nazi’s, maar waarover slechts weinigen iets weten.

Speciale memorie BIJ1 voor de 4 mei herdenking van 2019

Het berichten van Sylvana Simon's partij BIJ1. Bron: Facebook / BIJ1
Het berichten van Sylvana Simon’s partij BIJ1. Bron: Facebook / BIJ1

Nou, hartstikke mooi dat BIJ1 de 4 mei herdenking ook in acht neemt en van waarde schat.

Zoals we gisteren al schreven wordt tijdens de herdenking personen herdacht waaraan op dat moment wordt gedacht. Voor de mensen van BIJ1 hebben ze speciale aandacht voor de Roma en Sinti gemeenschappen, de LGBTQ+ diversiteitsgoeroe’s en natuurlijk de communisten en anarchisten.

De laatsten waren trouwens ná de Tweede Wereldoorlog nog niet klaar met het gezeur. Zo werden in Oost-Groningen gezinnen de rijksuitkering voor weduwen ontzegd. Hierdoor moesten tal van weduwen bedelen en stierven sommigen zelfs van de honger. Zelfs als hun communistische man in Dachau was gestorven ontvingen zij de rijksuitkering niet. Geheel in lijn met de jaren 1945 – 1948 overigens, waarover slechts weinigen durven te vertellen. Honderdduizenden Europeanen stierven, terwijl de vrede was wedergekeerd.

Verder hadden de nazi’s het op zo’n beetje iedereen voorzien die niet aan hun gestoorde ideologie voldeed.

Zelfs ik met mijn blonde haren en groene ogen zou op het matje worden geroepen, want mijn ouders zijn Jehova’s Getuigen. Deze gelovigen waren niet welkom in het Nazi-Duitsland van Adolf Hitler vanwege de pacifistische trekjes. Zo weigerden de Getuigen in dienst te treden. Veel liever kozen ze voor gevangenschap dan het doden van anderen, ook als er een straf op stond. De “plicht” om anderen te doden lieten ze graag aan diegenen over die dat als hun roeping zien. Zijzelf hebben namelijk wel wat beters te doen. Ook het doen van de Hitlergroet (redding komt van Hitler, red.) weigerden zij.

Logisch dus dat BIJ1 even vertelt aan welke groepen zij óók denken. Behalve de Jodenvervolging weten velen eigenlijk maar weinig van wat er destijds gebeurde. Jammer genoeg waren de reacties op Facebook niet mals en kreeg de partij direct al weer geneuzel met identiteitspolitiek:

“Ik vind het daarom jammer en afkeurenswaardig hoe u omgaat met de Nationale Dodenherdenking waar we de Nederlandse slachtoffers herdenken.”

Nou, jammer voor je! Ik herdenk gewoon wie ik wil herdenken. Klaar uit. Basta.

En welk symbooltje achter diens naam staat maakt mij niet uit. Zij het een paarse driehoek, een gele ster, een rode vlag met hamer of sikkel of een vlag met adelaar. Want de dodenherdenking is er voor iedereen. En iedereen die maffe regeltjes opstelt van ‘hoe het zou moeten zijn’ en ‘waar je wel en niet aan mag denken’ is een beetje van het padje.

Abonneer je gratis en voor niets op het Telegram-kanaal van De Dagelijkse Standaard, en word lid van onze spiksplinternieuwe Facebookgroep!

Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

Reacties

68 reacties

  1. Trien Knoppen

    Het is dat het zo’n serieus onderwerp is… anders had ik op de grond gelegen van het lachen… maar gelukkig is Syllie zelf ook heel speciaal dus ik ga maar niet in op de ‘moslims en mensen van kleur die Nederland bevrijdt hebben’…

  2. edoc431

    Wat een leuter verhaal weer pfffff

  3. F. Domela Nienhuis

    Gisteravond werd in Vught de Dodenherdenking verstoord met geluiden en gejoel vanuit de EBI. Wat voor volk is daar eigenlijk gehuisvest? In ieder geval: De gepaste stilte werd verstoord met “Allahu Akbar”-geschreeuw.

    Dodenherdenking Vught verstoord door ‘Allahu Akbar’-kreten: ‘Waarschijnlijk vanuit PI’

    De dodenherdenking bij de fusilladeplaats in Vught is gisteravond verstoord door mensen die vanuit de verte ‘Allahu Akbar’ riepen. Burgemeester Roderick van de Mortel vermoedt dat de Arabische strijdkreten vanuit de penitentiaire inrichting in Vught door gedetineerden werden geschreeuwd. Hij gaat uitzoeken waar het geluid precies vandaan kwam. ,,Het lijkt op een doelbewuste actie. Als het vanuit de gevangenis kwam, ga ik er zeker met de directeur van de PI over in gesprek”, zegt hij.

    1. Dik

      Islam is nooit vrijblijvend, zo blijkt.

    2. Trien Knoppen

      Nakomelingen van de Moslims die Nederland bevrijdt hebben soms?… whahahahaha

      1. Trien Knoppen

        Shit! Lig ik toch op de grond met verkrampte buikspieren…

      2. Top

        VUGHT – De gedetineerden die gisteravond de dodenherdenking bij de fusilladeplaats in Vught verstoorden door ’Allahoe Akbar’ te roepen, kunnen rekenen op stevige sancties. De organisator van de respectloze, gecoördineerde actie werd zaterdagavond al meteen in een isoleercel geplaatst.

        1. DidiMadloba

          Vrijheid van meningsuiting?
          Dat God (Allah) groot is, is een tamelijk nietszeggende bewering.
          Als verstoren van de dodenherdenking strafbaar is dan moesten ze met McDonalds beginnen.

        2. Bosche draak

          Geef dat gajes gewoon een dag geen eten, kunnen ze nog zo hard om hun kulgeloof brullen.
          Het zal de honger niet stillen.

          En dan daarna krijgen ze een broodje ham met spek

          1. Trien Knoppen

            Het is toch al Jammerdam?

        3. F. Domela Nienhuis

          Ik vind het Nederlands paspoort invorderen wel een gepaste sanctie. En het kan, denk ik, want hij heeft vast nog wel een ander paspoort.

        4. Dik

          @Top: Islam en 4 mei, ook dat gaat niet samen. Niet de eerste keer trouwens!

          “Marokkaanse jongeren hebben op 4 mei op verschillende plaatsen in Amsterdam de dodenherdenking verstoord. Er werden kransen vernield en antisemitische teksten geroepen….”

          Bron: VK

        5. F. Domela Nienhuis

          Ik vind het Nederlands paspoort invorderen wel een gepaste sanctie. En het kan, denk ik, want hij heeft vast nog wel een ander paspoort. Dan kunnen we hen een gebiedsverbod voor heel Nederland opleggen. Dan blijft het binnen ons gehele nationale territorium weer netjes gepast stil om 20:00 tijdens onze nationale dodenherdenking. Ik zeg: Doen!

    3. Rien Noppen

      Het is een nogal vaag verhaal waar we waarschijnlijk ook nooit meer wat van zullen horen.

      1. Top

        Aldus, sprak de glibber, die zelf weinig tot niets heeft bijgedragen aan de samenleving. Zit al jaren in het uitkeringscircuit en heeft een ieder, op dit forum, van zich vervreemd, door zijn pedante en vervelende wijze van reageren. Zit de laatste dagen van zijn leven geïsoleerd (wonend drie hoog achter) van de echte wereld. Een van huis uit, foute en antisemitisch stuk nageboorte, die ook niet schroomt, om het met onfrisse clubjes eens te zijn. Zijn familie heeft jaren geleden, de handdoek al gegooid, om zich nog enigzins om hem te bekommeren. Mijn laatste zin voor vandaag, zal dan ook zijn ‘’blablabla blaaskaak’’. En vooral tiktaktiktaktiktak.
        Geef die aarsmade toch geen repliek! Behalve, Blablabla Blaaskaak. Je hebt hem financieel al 24/7 op je rug zitten.

        1. Dik

          @Top: +1

          Keep up the good work buddy!

      2. Trien Knoppen

        Bij1 heeft in ieder geval bewezen dat diversiteit niet hoog op hun lijstje staat… mafklappers!

        1. bejaarde

          Maar ook dat het ontbreekt aan gezond verstand en juiste opvoeding.

    4. Siemien

      tuurlijk doelbewust, en dan hebben we er hier een paar lopen die ik graag wel even iets zou willen vertellen als het gaat om het respect naar mijn Nederland

  4. Suidland

    En zelf (Fokken) wel een terroristische party (EFF) ondersteunen die oproept om alle blanken in Suid-Afrika te vermoorden. “Kill the Boer” .

    Gevaarlijk tuig dat Bij1

    Ons vir jou Suid-Afrika

    1. Joop Klepzeikert

      Dat Bij1 geraapt zooitje is helaas niet de enige partij die de terreur organisatie ANC steunt. Dat doen alle linkse partijen, omdat ze vinden dat de negers, die ruim 100 jaar nadat de blanken Zuid-Afrika opgebouwd hadden, vanuit midden Aapfrika op de welvaart af kwamen ‘recht’ hebben op dat land en de blanken dus niet.

    2. Raveltje

      Dat is zeker gevaarlijk
      Het levensonderhoud uitmoorden

  5. Joop Klepzeikert

    Dat domme wicht blijft maar volhouden dat moslims en mensen van kleur een rol zouden hebben gespeeld bij de bevrijding van Nederland. Dat die leugen al lang achterhaald is schijnt dat domme wicht niet te kunnen schelen, ze blijft die leugen gewoon elke keer weer herhalen, zonder door te hebben hoe gruwelijk ze zichzelf daarmee voor schut zet.
    Een ieder moet natuurlijk zelf weten als die elke groep apart wil herdenken. Ik herdenk ALLE slachtoffers van WWII op 4 mei en maak daar geen uitzonderingen op.
    Ik herdenk echter niet de moslims die in en na WWII noord Aapfrika en delen van Azië veroverd hebben en nu Europa proberen te veroveren. Dat zijn geen slachtoffers maar daders.

  6. DidiMadloba

    Gisteren woonde ik de (Nederlandse) dodenherdenking bij in het voormalige concentratiekamp Sachsenhausen, en van de gelegenheid maakte ik uiteraard gebruik het museum daar te bezoeken.

    Dat de nazi’s achter joden en zigeuners aan zaten wist ik al (lang).

    Maar ze zaten ook achter communisten aan, extreem links tuig waar ook DDS achteraan zit.

    Als DDS weer eens klaagt over “extreem linkse” lieden dan denk ik voortaan aan concentratiekampen.

    1. Joop Klepzeikert

      Hitler vond communisten ‘te rechts’. Daarom moesten ook die aangepakt worden.
      Zwakzinnig links vind nu ook iedereen die niet extreem socialistisch is ‘extreem rechts’.
      Nationaal, internationaal en globalistisch socialisten is één pot nat. Volkomen gestoord en levensgevaarlijk.

      1. Dik

        Martin Bosma “Schijn-Elite Van De Valsemunters” v.a. bladzijde 245

        legacy.gscdn.nl/archives/images/deschijnelitevandevalsemunters.pdf

        1. Joop Klepzeikert

          @Dik: Dat boek zou verplichte kost op scholen moeten zijn en daarna verplicht Mein Kampf lezen. En niet die zogenaamd ‘wetenschappelijke’ versie, waar heel veel uit weggelaten is en de meest belachelijke commentaren en verdraaiingen in staan.
          Ook uit dat boek blijkt overduidelijk hoe gruwelijk extreem socialistisch Hitler was en dacht en hoe groot de overeenkomsten met dat linkse spul van nu is.

          1. Nog1

            Nonsens. Mein Kampf is een lange scheldpartij op links/joden In het vocabulair van Hitler waren beide termen synoniem.

          2. Joop Klepzeikert

            @Nog1: Jij laat duidelijk blijken Mein Kampf niet gelezen te hebben. Toch eens gaan doen voor je nog meer domme dingen in gaat typen.

    2. Teunis Dokter

      Beetje apart om dit bericht te lezen onder dit artikel. Heb je het wel gelezen? Jammer hoor…

    3. Trien Knoppen

      Je verwart communisten met anarchisten Didi…

    4. marco1

      Ik dacht bij extreem linkse lieden niet aan concentratiekampen maar nu u erover begint idd Dibi zo gek idee is het nog niet eens.

  7. Kleptomaantje

    Ik ga toch ook zeker de moslims bedanken en de zuidamerikanen de Chinezen de Indiërs alle Afrikanen die ons land bevrijd hebben en hebben geholpen om vanaf 1945 huizen te bouwen de economie weer aan te zwengelen wegen en andere infra aan te leggen.
    Vooral de moslims hebben we zoveel aan te danken, daarom hebben we nu snelwegen zoals de A1 t/’m A783… Ook beter te definiëren als Allah 1 tot Allah 783.
    Sylvana lieve kleine kapstok, zorg dat je gewoon weer eens goede beurt krijgt dan stoot die piemol misschien tegen iets aan in je waardoor je de dingen weer eens helderder gaat zien.

    1. Trien Knoppen

      Ben bang dat dat een schedelbasisfractuur op gaat leveren… zit niet zoveel in die bovenkamer namelijk… lol

  8. Dik

    Sylvana wie?

    1. Trien Knoppen

      Juf Ank zou zeggen dat Syl heel bijzonder is… lol

      1. Dik

        Juf Ank? Help mij even Trien… 🙂

        1. Trien Knoppen

          De Luizenmoeder… google maar ff ‘juf ank raar bijzonder’

  9. marco1

    Haha elke keer die lbgtq of welke letters dan ook vermelden als slachtoffers of er daar zoveel van gevallen zijn. Het was in een tijd waarvan de helft van die letters niet eens bestond en voor de bestaande letters nog zo niet geaccepteerd die daar echt niet mee te koop gingen lopen.

  10. Raveltje

    Een wedstrijd kun je winnen, een oorlog niet
    Kost alleen maar levens. Bestaat vrede wel?

    1. Joop Klepzeikert

      Vrede kan alleen bestaan als we ALLE terroristische ‘geloven’ volledig uit zouden roeien.

      1. Trien Knoppen

        Zijn er ook geloven dan die niet voor ellende hebben gezorgd?… geintje…

        1. Joop Klepzeikert

          Er zijn best veel ‘geloven’ die nog nooit voor ellende hebben gezorgd. Ook waar de meeste mensen nog nooit van gehoord hebben. Dat zijn meestal geloven die de vrijheid hoog in het vaandel hebben staan, zoals bijvoorbeeld het boeddhisme. Dat verplicht mensen niet op bepaalde tijden te bidden of het ‘geloof’ op een bepaalde manier te belijden, maar laat de mensen daar vrij in.
          Daar zit het probleem van het christenDOM, isLam, socialisme en dergelijke ‘geloven’.

    2. Siemien

      Vrede bestaat zeker maar word door vele hier afgewezen..

      1. Meester Kong

        @Dik siemien
        Je bent een schijnheilige gelovige, daarbij ook nog een slijmbal.
        Gatverdamme

        1. Siemien

          Aldus onzer aller islamimbeciel, die met enige regelmaat de hoek in getrapt wordt en dan met een zielige reactie terug komt.
          Je bent simpel..

          1. Trien Knoppen

            Hard trappen zeker? Om zo’n zilverrug de hoek in te krijgen… lol

          2. Meester Kong

            Ach Siemien laat zien dat Dik zijn andere nick is.
            Zielig.

          3. Siemien

            Kongsülsün denkt te menen dat hij het weet maar helaas ook hier, lekker simpel van kongetje

          4. Trien Knoppen

            Had niet anders verwacht van een primaat… haha

  11. shidaian

    SS in de bocht

  12. Rosasolis

    Het lijkt een nieuwe trend bij sommige nieuwe partijen: sensatie zoeken. Gewoon toegewijd en eerlijk werken in een bekende sterke partij, schijnt ”ouderwets” te zijn.
    Waar is het nu erger met de sensatie zoekers: Bij1 of de FvD? Heeft Silly ooit Mein Kampf gelezen? Dat deed ik jaren geleden, in het Engels; toen dit boek gepubliceerd werd, als waarschuwing tegen opkomende racisme. In dit vreselijk nachtmerrie boek, vertelt Hitler dat alle
    “ondergeschikte” volkeren moeten verdwijnen. En ook alle religies. Eerst de joden en
    zigeuners, gevolgd door zowel katholiek en protestant christenen. Dat Hitler ook tegen christenen was, weten weinige mensen uit deze tijd. Tijdens de oorlog werd het bekend gemaakt dat de bekende Lutherse predikant Dietrich Bonhoeffer werd in het openbaar opgehangen. De bekende katholieke Franse componist O. Messiaen werd naar een concentratie kamp gestuurd, omdat hij weigerde militaire muziek voor
    de nazi’s te schrijven. Ik had een hoog-leraar die kort na de oorlog in Paris ging studeren. Hij vertelde ons klas, dat op een dag tijdens de muziek-geschiedenis les,
    de deur ging langzaam open en een levende skelet binnen kwam: Olivier Messiaen, die
    net uit de ziekenhuis kwam. Voor geinteresseerden: tijdens zijn jaren in de concentratie kamp heeft Messiaen een mooie compositie voor viool en piano geschreven: De retour van Jezus. Je hoeft niet gelovig te zijn om te begrijpen hoe dit componist dacht over de apocalypse…dat hij midden-in zat.

  13. Vrijedenkert

    Ongeveer 70.000 Marokkaanse manschappen hebben meegevochten aan Franse zijde voornamelijk in Frankrijk, Belgie, Italie, Noord-Afrika maar ook inzet in Nederland namelijk Zeeuws-Vlaanderen…
    Overigens waren niet alle Marokkaanse manschappen Moslims maar ook Christenen en Joden.

    Natuurlijk moet dit wel in perspectief worden gezien.

    Inzet Sovjet-Unie totaal 21,000,000 manschappen, totale sterkte tijdens hoogtepunt 13,200,000 manschappen maar dit is propaganda vanaf Sovjet zijde, in de praktijk nooit hoger geweest dan 11,000,000 manschappen.
    Inzet VS totaal 16,354,000 manschappen, totale sterkte tijdens hoogtepunt 12,000,000 manschappen de grootste militaire organisatie die de wereld ooit heeft gezien.
    Inzet China totaal 14,000,000 manschappen, totale strekte tijdens hoogtepunt 5,700,000 manschappen.
    Inzet Verenigd-Koninkrijk totaal 5,896,000 manschappen, totale sterkte tijdens hoogtepunt 4,683,000 manschappen.
    Inzet Frankrijk totaal 3,500,000 manschappen, totale sterkte tijdens hoogtepunt 2,680,000 manschappen.
    Inzet India totaal 2,581,800 manschappen, totale sterkte tijdens hoogtepunt 2,200,000 manschappen.
    Inzet Polen totaal 2,400,000 manschappen, totale sterkte tijdens hoogtepunt 1,200,000 manschappen.

    BIJ1 en SS die selectief herdenken is natuurlijk voornamelijk bedoeld om verontwaardiging en aandacht te genereren!

    1. Trien Knoppen

      In Zeeuws-Vlaanderen zijn er een aantal aangespoeld… maar dat had totaal niets te maken met de bevrijding van Nederland.

      Los daarvan wel respect voor deze helden uiteraard!
      Net als voor alle andere witte zwarte bruine gele enz enz

      1. Vrijedenkert

        Inderdaad, deze Marokkaanse manschappen hebben bijgedragen aan de bevrijding van Europa en dus ook Nederland of ze nu wel of niet zijn ingezet op Nederlandse bodem is om het even…
        Het herdenken van communisten door BIJ1 is nogal dubieus aangezien deze vervolgens Oost-Europa meer dan 50 jaar hebben bezet!

        1. Vit

          Het herdenken van Marokkaanse manschappen is nogal dubieus gezien de ‘Marocchinate’.

          (kan geen link plaatsen).

          1. Vrijedenkert

            Marocchinate is een Italiaans synoniem voor massa-verkrachting. Vrij vertaald betekent deze term “gemarokkaniseerde vrouw” en verwijst naar de massaverkrachtingen door Marokkaanse soldaten na afloop van de slag om Monte Cassino.

            Achtergrond
            De Goumiers waren Marokkaanse troepen die deel uitmaakten van het Frans Koloniale leger. In mei 1944 werden deze eenheden als hulptroepen ingezet tegen de Duitse troepen tijdens de slag om Monte Cassino. Op 18 mei 1944 werd door de Geallieerden een doorbraak geforceerd bij Monte Cassino. Die nacht zwermden duizenden Goumiers en andere koloniale troepen uit over de omringende heuvels. Moordend en verkrachtend trokken de soldaten van dorp naar dorp. Mannen die hun dochters en vrouwen probeerden te verdedigen werden ter plaatse doodgeschoten. Meer dan 2000 vrouwen in de leeftijd van 11 tot 86 werden vaak meermalen verkracht.

            Vandaag de dag staat in Castro dei Volsci het monument “Mamma Ciociara” ter nagedachtenis aan deze oorlogsmisdaad. In 1960 ontving Sophia Loren een Oscar voor haar rol in de film La ciociara, die is gebaseerd op deze gebeurtenissen.

      2. Vrijedenkert

        Over massaverkrachtingen door Noord-Afrikaanse soldaten in Franse dienst werd decennialang gezwegen. Ze zijn nog steeds grotendeels onbekend. De slachtoffers moesten hun lot – misbruik, uitstoting, ziekte en abortus – in stilte dragen.

        Red: over het bronnengebruik en de verantwoording van de voornaamste claims in deze bijdrage is enige discussie ontstaan. Lees voor de voornaamste beschuldigingen deze bijdrage van Natasha Gerson en Jamal Beija op Joop.nl, en het antwoord van Bart Schut op Jalta.

        In de ochtend van 17 april 1945 marcheerde het Franse leger Freudenstadt binnen. De angst onder Franse officieren dat het idyllische stadje in het Zwarte Woud fel verdedigd zou worden, bleek ongegrond. Eigenlijk hadden zij beter moeten weten, Freudenstadt was een Lazarettstadt, een verzamelplaats waar gewonden werden behandeld en die dus niet aangevallen of verdedigd behoorde te worden. Maar ergens ging iets mis in de communicatie – zoals dat nu eenmaal gaat in een oorlog – en Franse artillerie en Amerikaanse bommenwerpers zetten de stad in lichterlaaie. Toen op de zeventiende de eerste troepen binnenmarcheerden, waren de inwoners wanhopig bezig het vuur te blussen.

        Valt de verwoesting van Freudenstadt wellicht nog af te doen als collateral damage in een oorlog waarin zoveel steden en dorpen met de grond gelijk werden gemaakt, wat er in de dagen die volgden op de inname van de stad gebeurde, is dat niet. De infanterie van het Franse 1e Leger bestond voor een groot deel uit Noord-Afrikaanse vrijwilligers. Deze troepen – spahis, goumiers, maar ook reguliere infanterie – waren moedig en effectief, vooral in bergachtig gebied, maar hadden een disciplineprobleem. In Italië speelden zij een belangrijke rol bij de geallieerde opmars naar het noorden. Tegelijkertijd bouwden zij onder de burgerbevolking in korte tijd een gruwelijke reputatie op als plunderaars en verkrachters.

        Oorlog en verkrachting gaan hand in hand, dit is altijd zo geweest. De oude Grieken berichtten er al over, al zagen zij vrouwen vooral als legitieme oorlogsbuit. In de Middeleeuwen en tijdens de verschrikkingen van de 30-jarige Oorlog werd verkrachting gezien als een normaal bijverschijnsel van de krijgshandelingen. In de Tweede Wereldoorlog nam de mate waarin dit gebeurde nieuwe, afschuwelijke vormen aan en kreeg het meer en meer het karakter van vergelding, bestraffing en vernedering van de burgerbevolking. Verkrachting werd een wapen in de strijd, zoals recent in de Joegoslavische Burgeroorlog, de strijd in Darfur, de genocide in Rwanda of nu in de Islamitische Staat.

        Troostmeisjes

        Alle partijen in de Tweede Wereldoorlog maakten zich er schuldig aan, maar de waarheid is dat het in sommige legers om uitzonderingen ging en het bij andere schering en inslag was, ja zelfs als normaal werd beschouwd. De verkrachting door de Japanners van honderdduizenden zogenaamde ‘troostmeisjes’ is een gruwelijk voorbeeld van dit laatste. Toen de Duitsers in 1941 de Sovjet-Unie binnenvielen, besloot Hitler dat soldaten aan het Oostfront niet zouden worden bestraft voor misdaden tegen de burgerbevolking in het Barbarossa-decreet: moord, plundering en verkrachting op grote schaal maakten een einde aan de mythe van de ‘gedisciplineerde’ Wehrmacht. Toen de krijgskansen keerden en het Sovjetleger Duitsland binnentrok, leek er geen maat te staan op de verkrachtingswoede van de soldaten van het Rode Leger. Alleen al in Berlijn werden meer dan 100.000 Duitse vrouwen misbruikt en omdat het veelal om groeps- of serieverkrachtingen ging, lag het totaal aantal misdrijven op een veelvoud hiervan.

        Toen de geallieerden in mei 1944 eindelijk een doorbraak forceerden in de Slag om Monte Cassino, zwermden de Noord-Afrikaanse troepen uit over de dorpen en stadjes van La Ciociaria, een streek ongeveer 50 kilometer ten zuidoosten van Rome. De Franse officieren konden of wilden hun soldaten niet in de hand houden (het gerucht ging zelfs dat zij hun soldaten hadden toegezegd 48 uur de andere kant op te kijken). La Ciociaria werd systematisch geplunderd en duizenden (volgens sommige schattingen zelfs 20.000) vrouwen werden verkracht. Honderden mannen die hen probeerden te beschermen, werden vermoord.

        Het was de geboorte van het Italiaanse woord ‘Marocchinate’, synoniem voor groepsverkrachting. Alberto Moravia schreef er in 1957 een roman over, La Ciociara, die door Vitorio de Sica twee jaar later werd verfilmd. In de film speelt Sophia Loren een weduwe uit Rome in die net als haar 12-jarige dochter door Noord-Afrikaanse soldaten wordt verkracht. De jonge leeftijd van de dochter in het verhaal is niet overdreven, tijdens de Marocchinate werden meisjes van 11 en vrouwen van ver in de 80 verkracht.

        ‘La Mama Ciociara’, monument in Castro dei Volsci voor de moeders die probeerden hun dochters te beschermen
        ‘La Mama Ciociara’, monument in Castro dei Volsci voor de moeders die probeerden hun dochters te beschermen

        Het waren dezelfde troepen die nog geen jaar later door het Zwarte Woud trokken en het brandende Freudenstadt innamen. Het was het begin van een dagenlange orgie van plunderingen en verkrachtingen. Het stadsarchief bezit een interview op cassette met Dr. Renate Lutz-Lebsanft, die van 1943 tot 1945 als assistent-gynaecologe werkte in het ziekenhuis van Freudenstadt. Lutz-Lebsanft beschrijft gedetailleerd wat er zich in die aprildagen afspeelde: “De eerste nacht meldden zich 25 tot 35 verkrachte vrouwen bij de kliniek. Daarna waren het er dagenlang ongeveer 100 per dag. Wij ‘spoelden’ hen om de kans op infecties, syfilis of gonorroe te verkleinen. Dan zeiden wij dat ze na zes weken terug moesten komen om te kijken of ze een geslachtsziekte hadden opgelopen of dat zij zwanger waren geraakt. En natuurlijk zei ik hen dat zij andere vrouwen die hetzelfde lot hadden ondergaan, moesten overtuigen zo snel mogelijk naar de kliniek te komen. Uit angst voor geslachtsziekten deden velen dat, maar velen ook niet, uit schaamte.”

        Taboe

        Lutz-Lebsanft vertelt in het interview dat zo’n 600 verkrachte vrouwen zich bij haar meldden. Anderen gingen alleen naar hun huisarts en velen bezochten helemaal nooit een dokter. Daarom schat zij het aantal verkrachte vrouwen in de stad op minstens 1000, een getal dat hoogleraar Ingo von Münch in 2012 heeft bevestigd. In ogenschouw nemend dat Freudenstadt in 1945 ongeveer 10.000 inwoners telde, zou dit betekenen dat er relatief meer vrouwen zijn verkracht dan door de Russen in Berlijn. Toch is er decennialang gezwegen over deze oorlogsmisdaden: de slachtoffers – zoals zo vaak in verkrachtingszaken – schaamden zich, de Duitse autoriteiten gingen uit schuldgevoel voor de eigen misdaden zo snel mogelijk over tot de orde van de dag, de Fransen hielden de zaak onder de pet om gezichtsverlies te vermijden en in Marokko – het land waaruit veel daders afkomstig waren – is elke kritiek op het leger taboe.

        Pas begin jaren 90 verbrak de feministische schrijver en filmmaker Helke Sander de stilte. Zij maakte de documentaire BeFreier und Befreite (int. titel: ‘Liberators Take Liberties’) over de massaverkrachtingen van Duitse vrouwen in 1945. Het kwam Sander op ernstige kritiek te staan, haar documentaire zou een revisionistische agenda dienen en door extreemrechts in Duitsland worden gebruikt. (Het is waar dat neonazi’s en revisionisten proberen massaverkrachtingen en andere oorlogsmisdaden tegen de Duitse bevolking, zoals het bombardement op Dresden, voor hun agenda te misbruiken, maar dit doet niets af aan die misdaden zelf. Bij het maken van dit artikel zijn extreemrechtse bronnen consequent genegeerd.) Maar het tij van openheid was niet meer te keren, Die Zeit en Der Spiegel schreven over Freudenstadt en steeds meer slachtoffers en getuigen spraken zich uit en ondersteunden met hun verhalen de documentaire van Sander en het getuigenis van Lutz-Lebsanft.

        De schaal waarop de Noord-Afrikaanse troepen tekeer gingen is bijna onvoorstelbaar. Lutz-Lebsanft beschrijft hoe de arts van een dorp in de nabije omgeving van Freudenstadt haar vertelde dat op twee na alle vrouwen in zijn dorp werden verkracht: “En dat was maar één dorp, in de andere zal het beeld niet veel anders zijn geweest. De verkrachters waren laf, zij kwamen bijna nooit alleen, altijd in groepjes van minstens drie of vier, soms in grotere groepen.”

        Verzet

        Renate Völter was 17 jaar oud in 1945, maar ze vond het in 2006 nog steeds moeilijk over de gebeurtenissen in Freudenstadt te spreken. Völter besefte dat zij geluk heeft gehad: “Wij woonden in een groot huis dat door een Franse officier in beslag werd genomen, deze zorgde ervoor dat wij veilig waren. Ik heb gezien hoe hij een van zijn soldaten sloeg met de kolf van zijn geweer omdat hij een meisje op straat lastigviel.” De nabijheid van Franse (onder)officieren zorgde voor verhoogde veiligheid, maar was geen garantie. Vooral officieren die in Frankrijk in het verzet hadden gezeten, knepen een oogje toe, ongetwijfeld omdat zij zich de gruwelijkheden van de Duitse bezetter tegen hun bevolking herinnerden. Lutz-Lebsanft beschrijft het geval van een Franse officier die met een mooie, jonge Freudenstädterin naar bed wilde. Toen zij weigerde, dreigde de officier haar “aan de Marokkanen te geven”.

        “Marokkanen hadden een slechtere naam dan Algerijnen,” vertelt Völter, al geeft zij toe dat de meeste Freudenstädter geen verschil tussen beide nationaliteiten konden maken.

        Dat de Franse commandanten medeschuldig waren aan de verkrachtingen (en plunderingen) die vooral door hun Noord-Afrikaanse troepen werden gepleegd, staat vast. “Marokkanen hadden een slechtere naam dan Algerijnen,” vertelt Völter, al geeft zij toe dat de meeste Freudenstädter geen verschil tussen beide nationaliteiten konden maken. Sowieso lijkt het woord ‘Marokkanen’ in de getuigenissen vaak (maar niet altijd) meer op een synoniem voor alle Noord-Afrikaanse soldaten, dan een specifieke aanduiding van etniciteit. Het lot van de Duitse bevolking leek de Franse militaire autoriteiten eenvoudigweg weinig te interesseren. Ook de Britten hadden geleden tijdens de oorlog, bijvoorbeeld onder de bombardementen op hun steden door de Luftwaffe, en ook zij hadden koloniale troepen in dienst. Toch zijn er nauwelijks verkrachtingsgevallen bekend van soldaten onder Brits commando. Net als in Italië een jaar eerder deed ook in het Zwarte Woud het gerucht de ronde dat de Noord-Afrikanen toestemming hadden gekregen hun gang te gaan tijdens zogenaamde ‘Freinächte’ en dat de oorlogsmisdaden in Freudenstadt een vergelding zouden zijn voor het bloedbad dat de SS in juni 1944 in het Franse Oradour-sur-Glane had aangericht.

        Doodstraf

        Tegen (stilzwijgende) toestemming voor de verkrachtingen en plunderingen spreken echter de getuigenissen van verschillende Freudenstädter over incidenteel hard optreden door officieren tegen hun ondergeschikten en de 18 verkrachters die al in april en mei 1945 door de Franse legerleiding werden geëxecuteerd. Desinteresse voor het lot van de Duitse burgerbevolking lijkt een logischer reden waarom zoveel verkrachters ongestraft hun gang konden gaan, gekoppeld aan de enorme schaal waarop de misdaden plaatsvonden. Aan de andere kant werden er volgens getuigen, bijvoorbeeld de voormalige verzetsstrijder Jean Browaëys uit Parijs, alcoholrantsoenen uitgedeeld, als olie op het vuur voor de niet aan sterke drank gewende islamitische soldaten. Ook zou zijn bevolen dat alle voordeuren in de stad permanent open moesten blijven opdat de huizen gemakkelijk konden worden doorzocht, iets dat het plunderaars en verkrachters wel erg gemakkelijk maakte de woningen van hun slachtoffers binnen te dringen. Pas na tien dagen werden de eerste posters in de stad opgehangen die de soldaten waarschuwden dat op verkrachting de doodstraf stond.

        Een affiche dat ook in Freudenstadt door de Franse autoriteiten werd opgehangen: “Plundering en verkrachting – doodstraf!”
        Een affiche dat ook in Freudenstadt door de Franse autoriteiten werd opgehangen: “Plundering en verkrachting – doodstraf!”

        Wie geen officier ingekwartierd had, probeerde zich op andere manieren tegen de Franse soldaten te beschermen. Vrouwen deden hun best er zo oud, vuil en verwaarloosd mogelijk uit te zien en verfden hun tanden zwart. Lutz-Lebsanft: “Wij droegen hoofddoeken, smeerden modder in ons gezicht, je maakte je zo lelijk mogelijk. En altijd broeken, dat maakte het toch wat moeilijker je kleren uit te trekken en daarmee won je tijd om om hulp te roepen. Als de dader alleen was en er kwamen mensen op je geschreeuw af, liet hij je vaak met rust.”

        Menselijk schild

        Een familie had een bijzondere tactiek bedacht zich tegen plunderaars en verkrachters te beschermen, weet Lutz-Lebsanft: “Zij gooiden hun meubels, kasten en kleding op de grond en als er iemand kwam, gingen de oudere vrouwen er huilend tussen zitten terwijl de jongere zich verstopten. De bedoeling was dat de aanvallers dachten dat het huis al aan de beurt was geweest.” Weer anderen gebruikten hun kinderen als menselijk schild. “De Marokkanen en Algerijnen waren dol op kinderen, deelden snoep en chocola uit. Dus als een groep een huis binnenkwam om de vrouwen te verkrachten, schoven deze hun kinderen naar voren. Soms hielp dat,” herinnert Lutz-Lebsanft zich.

        Jakob Looser uit Göttelfingen, 10 kilometer ten noorden van Freudenstadt, beschrijft in zijn dagboek hoe op 16 mei 1945 acht geestelijk gehandicapte meisjes uit een barak waarin zij sliepen werden gehaald door een ‘Marokkaanse patrouille’ en verkracht werden. De volgende avond werden zij ondergebracht in het huis van de plaatselijke pastoor, dat onder Amerikaanse bescherming stond. Die nacht werd er aan de deur van het pastoorshuis gerammeld, maar inbreken durfden de soldaten niet.

        Renate Völter herinnert zich het verhaal van een jonge vrouw die bedlegerig was omdat zij net een kind had gebaard. Acht dagen na de geboorte van haar baby werd zij verschillende malen verkracht en bloedde dood. De jonge moeder was niet het enige dodelijke slachtoffer. Gerhard Hertel noemt in zijn boek ‘Die Zerstörung von Freudenstadt’ Gottfried Vögele (54) en Karl Steidinger (46), doodgeschoten omdat zij vrouwen in bescherming namen. Sofie Hengher werd door het hoofd geschoten toen zij haar kinderen probeerde te beschermen, terwijl Gisela Kerig (22) op 21 april door Franse soldaten werd meegenomen en op 8 mei dood in een boshut werd gevonden. Hertel beschrijft ook hoe vrouwen werden gedwongen hun verzet op te geven omdat de soldaten dreigden anders hun familieleden dood te schieten.

        Salam Aleikum

        Een probleem was dat Freudenstadt op een knooppunt van wegen door het Zwarte Woud ligt, waardoor dagelijks nieuwe Franse eenheden op weg naar het front door de stad trokken. “Dan begon de hele ellende opnieuw,” zegt Lutz-Lebsanft. “Wij leerden ‘bonjour’ te zeggen tegen de blanke soldaten en ‘salam aleikum’ tegen de donkere,” herinnert Renate Völter zich. “Op een dag kwamen moeder en dochter van een bevriende familie huilend bij mijn moeder die arts was. We wisten allemaal dat er iets verschrikkelijks was gebeurd, dat zij verkracht waren, maar we spraken er niet over,” aldus Völter. “Een van de patiënten was volgens haar familieleden 128 maal in één nacht verkracht, zelf zei zij dat ze na de vijftiende keer het bewustzijn had verloren,” vertelt Lutz-Lebsanft. Waar vraagtekens kunnen worden gezet bij gedetailleerdheid en de hoogte van dit specifieke getal, staat buiten kijf dat veel slachtoffers verschillende malen werden verkracht. Hoogleraar Ingo van Münch heeft op basis van medische dossiers berekend dat in Greifswald in de bondsstaat Mecklenburg-Vorpommern de slachtoffers van het Rode Leger gemiddeld twaalf keer werden verkracht, een getal dat zeer ruwweg in overeenstemming lijkt te zijn met de getuigenissen uit Freudenstadt.

        Stilte, schaamte en onbegrip leidden tot echtscheidingen en zelfmoord. Zo werden de vrouwen meermaals en langdurig ‘gestraft’: verkracht, uitgesloten, doodgezwegen.

        Het lijden van de slachtoffers hield niet op toen na ongeveer tien dagen een einde kwam aan de verkrachtingsgolf. Over de vrouw die 128 keer zou zijn misbruikt, weet Lutz-Lebsanft dat zij door haar dorpsgenoten met de nek werd aangekeken: “Zij had vanaf dat moment een zeer slechte naam.” Dit bleek een terugkerend fenomeen en was waarschijnlijk de reden waarom veel slachtoffers hun lot geheim probeerden te houden en verzwegen. Ook voor hun mannen die na de oorlog van het front terugkeerden in Freudenstadt. Stilte, schaamte en onbegrip leidden tot echtscheidingen en zelfmoord. Zo werden de vrouwen meermaals en langdurig ‘gestraft’: verkracht (vaak met een seksueel overdraagbare aandoening tot gevolg), uitgesloten en doodgezwegen. “Er werd na de oorlog gewoon niet over gesproken,” zegt de in 1941 geboren Freudenstädterin Rosemarie Oettling, “niet op straat, niet thuis, niet op school. De geschiedenis hield voor ons op in 1939.”

        Abortus

        Bijkomende drama’s waren de talloze zwangerschappen die de verkrachtingen opleverden. De feministische documentairemaker Helke Sander schat dat in Duitsland in 1945 zo’n 400.000 vrouwen zwanger raakten na verkrachting en dat van hen 90 procent voor abortus koos. Iets dat met name in het katholieke zuiden – waartoe ook Freudenstadt behoort – niet gemakkelijk was. “Das war mir wurst,” zegt Dr. Lutz-Lebsanft, die ook voor de ziekenhuisleiding probeerde te verzwijgen dat bijna alle vrouwen in haar kliniek voor beëindiging van hun zwangerschap kozen. Maar niet alle vrouwen: “Ik kende twee meisjes die negen maanden later bevielen van een donker kind,” vertelt getuige Waltraud Dewitz (geb. 1934): “Zij moesten de stad direct daarna verlaten. Uit schaamte, zij werden met de nek aangekeken, maar ook omdat zij wisten dat hun kinderen hier nooit zouden worden geaccepteerd.”

        Religieuze motieven speelden een rol bij het kiezen tegen abortus, maar soms hadden vrouwen die keuze niet eens. Niet alleen katholieke artsen hadden moeite met de praktijk, er waren er ook nog genoeg die niet waren genezen van de rassenhaat van de nazitijd. Onderzoeker Kirsten Poutrus beschrijft in haar artikel ‘Verkrachting en abortus – Massafenomenen aan het einde van de oorlog’ (1995) de zaak van ‘Frau A.’, die zwanger raakte toen zij door drie Marokkaanse soldaten werd verkracht in de buurt van de Bodensee: “Met een vergunning tot zwangerschapsbeëindiging van de betreffende gezondheidsautoriteiten ging zij naar een ziekenhuis. Daar weigerde de chef-arts abortus uit te voeren met als reden: “Ik heb begrepen dat u van gemengd Joodse afkomst bent. Abortus plegen wij alleen omdat wij Duitse vrouwen van de vervuiling met vreemde rassen willen redden. U valt daar dus niet onder. We doen het bij u niet.”

        Freudenstadt nu
        Freudenstadt nu

        In Freudenstadt bepaalde een speciale commissie van de Franse militaire autoriteiten dat abortus toegestaan was, maar slechts bij verkrachtingen die vóór 15 mei 1945 hadden plaatsgevonden. Daarna vonden de Fransen dat seksuele dwang onder bedreiging van een vuurwapen niet meer plaatsvond en dat sowieso vrouwen wel wisten dat van dat wapen slechts zeer zelden gebruik werd gemaakt. Blijkbaar maakte men zich minder druk om ‘gewone’ verkrachtingen, want zwangerschappen die daar het gevolg van waren, mochten niet worden afgebroken, een standpunt waarbij ook de Duitse katholieke en protestante kerken zich aansloten.

        Medelijden

        Deze bizarre juridische constructie toont aan hoe weinig de Franse autoriteiten zich aantrokken van het lot van de vrouwen in de gebieden die zij hadden bevrijd (of bezet volgens de Duitsers). Misschien verklaart dit ook wel waarom zoveel Freudenstädter decennia later meer woede voelden ten opzichte van hen dan van de – in overgrote meerderheid Noord-Afrikaanse – verkrachters zelf. “Er was ondanks alles veel medelijden met de Marokkanen, die werden zelf zo slecht behandeld door hun Franse officieren,” herinnert Renate Völter zich: “Soms hadden wij het gevoel dat zij hun woede op ons botvierden omdat wij blank waren, net als de Fransen.”

        Een Marokkaanse soldaat zei tegen mij: “Jullie zijn gevangen zonder geweren, wij zijn gevangenen met geweren.”

        Ook Dr. Renate Lutz-Lebsanft spreekt met meer begrip over de daders dan je misschien zou verwachten: “Later zagen wij hen ook als slachtoffers. Een Marokkaanse soldaat zei tegen mij: “Jullie zijn gevangen zonder geweren, wij zijn gevangenen met geweren.” “Het is belangrijk te onthouden dat er geen goede en slechte volken bestaan,” meent Rosemarie Oettling, “hooguit goede en slechte mensen. En natuurlijk kun je Marokkanen of Algerijnen nu niet kwalijk nemen wat er toen is gebeurd.”

        Niet vergeten mag worden dat de Noord-Afrikaanse soldaten in Franse dienst vrijwilligers waren die hebben geholpen Europa van de nazi’s te bevrijden en daarbij grote offers brachten. Marokkaanse en Algerijnse troepen bevrijdden verschillende concentratiekampen in 1945. Dit is geen rechtvaardiging voor hun misdaden, zoals die bij geen van de strijdende partijen ooit gerechtvaardigd kunnen worden. Niemand keurt de massaverkrachtingen van het Rode Leger in Polen goed, enkel omdat de Sovjets in datzelfde land Auschwitz hebben bevrijd. “In oorlog geldt geen recht,” besluit Waltraud Dewitz filosofisch: “De omstandigheden zijn zo volslagen anders dat alle beschaving wegvalt. Alleen het recht van de overwinnaar geldt dan nog.”

    2. Trien Knoppen

      Die enkele blanke.. ehh witte stemmer die het in z’n hoofd haalde om voor Sylie te kiezen zal nu toch ook wel wakker zijn… hoop ik…

    3. Nog1

      Veel van de groepen die je noemt waren niet blank. Zeker 10% van de Amerikanen en Canadezen, alle Indiers enz.

      1. Trien Knoppen

        Gurkha’s bij de Engelsen… geweldige krijgers!

  14. Rogerio

    Walgelijk stelletje hersenlozen die Bij1 gangsters met hun selectieve interpretatie van de geschiedenis…..” speciale dank aan de moslims en mensen van kleur” .. puur racisme…de tienduizenden witte cis-mannen uit de USA die in Europa hun leven lieten worden gemakshalve maar niet benoemd.

  15. DeBruijn

    Sylvana is heel selectief, kiest alleen voor de mensen uit eigen geleden. Zij is zelf heel kortzichtig.

    Inderdaad Jehovah’s Getuigen hebben ook veel geleden, maar ook anderen christenen die tegen de nazi’s opstonden.

    Ook noemt Sylvana de Joden niet. Triest figuur die nog volgelingen heeft ook. Zeer gevaarlijke retoriek.

    1. Trien Knoppen

      Benieuwd of ze straks weer doodleuk aan mag schuiven bij dwdd pauw jinek m en nog meer van dat soort onzin programma’s…

  16. Hartenheer

    Het lukt haar iedere keer weer om DDS te paaien voor haar waanzinnige gedachtes.
    Een groot nadeel dat de GGZ zo overbelast is, anders had dit gedrocht allang een eenzame opsluiting gehad.

    1. Trien Knoppen

      Misschien is er nog plek in Artis?… lol

  17. Blokkeer-Fries

    youtube.com/watch?v=Fz9jGhCXCEE

  18. Godefroy France

    DIT RASCISTISCH GEDROCHT BOYCOTTEN!!!!!! “BLACK KKK BITCH” contradictio in terminis”,,,,,,,,,,,,,,,,, U ZIET,,, ALLES IS MAAKBAAR !!!

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.