Russisch-Duitse gaspijplijn provoceert Amerikanen en laat zien hoe de geopolitieke vork in de steel zit

Vladimir Poetin en Donald Trump bij de G20-top in Hamburg in 2017. Bron: Kremlin.ru / Wikimedia Commons.
Foto: Vladimir Poetin en Donald Trump bij de G20-top in Hamburg in 2017. Bron: Kremlin.ru / Wikimedia Commons.

De Nordstream 2 gaspijplijn, die van Rusland door de Baltische Zee naar Duitsland loopt, brengt controverse met zich mee. De Verenigde Staten spreekt namelijk van een ‘veiligheidsrisico’ en deelt zelfs sancties uit aan betrokken bedrijven alsof het snoep is. Men vraagt zich af: ‘waar bemoeit Amerika zich mee?’

Mijn collega Teunis Dokter schreef eerder vandaag al over dit ‘akkefietje’ tussen Rusland en Duitsland aan de ene kant en de Verenigde Staten aan de andere. Hij wees op de constructie van de Amerikanen met hun ‘security contracts’, betaald door de Oekraïense overheid van hun gasinkomsten. Inkomsten die ze verdienen door Russisch gas door te laten naar Europa. Maar er is meer aan de hand.

De energiemarkt heeft, vooral op internationale schaal, de tendens om politieke invloedssferen en geopolitieke verhoudingen naar het oppervlak te brengen. De Verenigde Staten heeft Europa namelijk wel degelijk nodig als afzetmarkt voor haar eigen economie. Natuurlijk zijn de eerdergenoemde afspraken met Kiev ook een factor, maar niet zó zwaar dat de Amerikanen openlijk hun ideaal van de vrije markt, en die van de internationale orde, zo vlot overboord gooien door met sancties te strooien.

En dit is volgens mij ook niet één of andere overhaaste reactie van president Trump. De Nordstream 2 legt namelijk de geopolitieke verhoudingen bloot. Europese landen zijn, bekeken vanuit die geopolitieke dimensie, eigenlijk Amerikaanse vazalstaten sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog. Tegenwoordig vooral handig als afzetmarkt en als bufferzone tegen een potentiële machtsrivaal: Rusland.

Economisch gezien betekent het inkomsten voor de Amerikanen en het voorkomen van inkomsten voor de Russen. Politiek gezien is het leveren van energie, helemaal vanuit een monopoliepositie, een behoorlijk pressiemiddel: het bekende ‘dichtdraaien van de gaskraan’. Concurrentie betekent dan niet alleen verlies van deze stok om mee te slaan, maar ook minder inkomsten voor de VS én (meer) inkomsten voor de Russen.

En laten we niet vergeten dat de NAVO, opgericht om het Westen te beschermen tegen het communisme/Soviet Rusland, na de val van de Berlijnse Muur eigenlijk geen bestaansrecht meer had. Het kleine beetje legitimiteit dat er nog was, dat vooral werd aangewakkerd door in Rusland nog steeds een enorm gevaar te zien, kan natuurlijk per direct het raam uit als NAVO-landen op grote schaal gaan handelen met de Russen. Want wederzijdse afhankelijkheid maakt het een héél stuk lastiger om met sancties, militaire operaties of andere diplomatieke pressiemiddelen te dreigen als iets niet bevalt. Zie van Poetin of zijn uiteindelijke opvolger maar een boeman te maken als de economieën zo vervlochten zijn geraakt!


Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

Reageer

11 reacties

  1.   

    Ja de Amerikanen hebben echt recht van spreken met een president die al jaren z’n kop in het achterwerk van poetin stopt om een Trump tower in Rusland van de grond te krijgen….

  2.   

    scheetje, poepje, drolletje
    keuteltje, piesje, kutje, piemeltje, poepje, hoopje drolletje

  3.   

    Als die leiding naar Duitsland niet doorgaat, raad ik de nu vrije Engelsen aan die pijp naar hun land door te laten trekken. Hebben ze straks het gezag over het complete gasnet van W-Europa in handen.

  4.   

    Het echte gevaar zijn niet de Russen, maar de eindeloze stroom vreemde en gevaarlijke culturen die binnen gehaald worden. Dat moet stoppen.

    1.   

      Rusland heeft een aanzienlijk aantal autochtone moslims, wel 20 miljoen. Tataren en zo.

  5.   

    Als de Russische Federatie in de nabije toekomst democratiseert, dan lijkt het nog goed te komen. Maar het ziet er niet naar uit dat dat gebeurt. Daartoe zijn de persoonlijke belangen van Putin en zijn partners te groot omdat ze vooral goed voor zichzelf zorgen. Bij democratisering zullen ze in moeten leveren of zelfs terecht moeten staan voor wat ze in het verleden gestolen hebben van de gewone Russen.

    Welnu, dat gebeurt nergens, namelijk dat een autoritaire macht vrijwillig de macht opgeeft. Een revolutie waarbij het huidige bewind omver wordt gegooid is eveneens mogelijk, maar zal evenmin op korte termijn voor stabiliteit zorgen in de Russische Federatie. Kortom, hoe dan ook is de Russische Federatie geen evenwichtige partner op basis van gelijkheid.

    De aanleg van Nord Stream II heeft vele aspecten. Een ervan is inderdaad de Amerikaanse concurrentie, maar dat is zeker niet het enige aspect. De aanleg is in strijd met het in 2018 aangenomen energiebeleid van de EU dat zegt te streven naar energieonafhankelijkheid en -diversificatie van de EU. Zowel het een als het ander wordt door Nord Stream II niet dichterbij gebracht, maar zelfs verminderd. Dat is onbegrijpelijk.

    En daar komt nog eens de afbouw van fossiele brandstoffen bij waar de EU nu beleid voor ontwikkelt. Dat valt niet te rijmen met een project van 10 miljard euro dat voor tientallen jaren investeert in de transitie van fossiele brandstof, te weten aardgas. In dit opzicht is Nord Stream II niet alleen in strijd met het energiebeleid van de EU, maar ook met het staande klimaatbeleid.

    De EU handelt dus in strijd met eigen beleid. Eigenlijk moet dat anders geformuleerd worden. Duitsland handelt in strijd met het energiebeleid van de EU dat het met powerplay geblokkeerd heeft. Dat heeft tot onmin geleid bij vooral Oost- en Zuid-Europese landen die zich als tweederangs landen behandeld voelen. Daarin hebben ze gelijk. Dat roept weer reacties op van deze Oost- en Zuid-Europese landen die in de hoofdsteden van West-Europa dan hoegenaamd niet begrepen worden. Maar in deze miskenning ligt de oorzaak.

    Zo ontstaat de situatie dat Duitsland de kat is die de muizen van de EU de hoeken van de kamer laat zien. De VS is de hond die het opneemt voor de muizen. De Duitse kat en zijn partners (Nederland, Frankrijk, Oostenrijk) schreeuwen moord en brand en zegt dat de hond zich hier niet mee moet bemoeien. Maar de kat vergeet dat het zelf op de muizen jaagt en de interventie van de VS door eigen onrechtmatig en agressief handelen over zichzelf afgeroepen heeft.

    Ik ben het niet vaak eens met de buitenlandse politiek van de VS, maar in dit geval wel. Het is trouwens eerder beleid van het congres in zeldzame eensgezindheid dan van president Trump die een 2/3de veto van beide kamers niet kan overrulen. Naast het feit dat de sanctiewet over Nord Stream II en Turkstream van senator Ted Cruz is opgenomen in de Defensiebegroting voor 2020. (Wel wat laat nu de pijplijn naar verwachting binnen een half jaar voltooid en opgeleverd wordt).

    Het is jammerlijk dat de sancties van Nord Stream II door de VS opgelegd worden omdat het de machteloosheid van de EU symboliseert. Maar Duitsland en haar economische partners hebben dit te danken aan hun eigen autisme. Ze hadden beter na moeten denken voorbij hun idee van een ‘fast buck’ en afstand moeten houden tot het Kremlin en hadden beter het energiebeleid van de EU naar de lezer en de geest gevolgd.

    1.   

      Misschien zijn de EU en Duitsland wel heel stom bezig, maar dat geeft de Amerikanen nog geen vrijbrief om ons de les te lezen. Dat is puur kolonialisme.

      Ik denk trouwens dat de Duitsers weten wat ze doen. Het zijn ingewikkelde afwegingen.

  6.   

    George Knight, een knecht dus. Zijn favorieten verbergen zich met hun schatten dagelijks voor de openheid. De waarheid hebben zij naar ze zelf stellen in bezit De moraal ook. En over het grote geld waken zij. Om anderen volgens hun recht alles te willen ontnemen wat daarmee strijdt. En dat is alles.

  7.   

    Europa een vazalstaat van de VS? Ja dat komt doordat Eurofobe landverraders maken dat de EU door de VS niet serieus wordt genomen als gesprekspartner.

  8.   

    We zijn dus vazalstaten van de VS. Waarom kermen we als Brussel een klein beetje soevereiniteit van ons afneemt, terwijl de “olifant in de kamer” is dat wij alle vrijheid krijgen van de Amerikanen, mits we die gebruiken zoals de Amerikanen dat willen. Kortom helemaal geen vrijheid.
    Laten Europese leiders geen duimbreed toegeven aan Trump, anders neemt hij de hele hand. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden. De Amerikanen hebben een lange traditie van zulk soort “neokolonialisme”, en het is tijd dat ze dat afleren.

    1.   

      liever slaaf van Amerika dan van Brussel

      stem sociaal , stem PVV

Like nu onze nieuwe pagina voor nieuws en opinie!