Frits Bosch in stevig betoog: ‘Intellectuelen roepen populisten op om kritiek uit te oefenen op het paradoxale’

Gloria Wekker verwijt blanke Nederlanders systematisch racisme en geen diep bewustzijn wat ons aandeel is geweest in de slavernijtijd. Zij claimt dat autochtone Nederlanders een vals bewust zijn hebben en dat we ons onterecht cultureel dominant voelen. Onder marxisten is ‘vals bewustzijn’ een populaire notie.

Arbeiders zouden in het kapitalisme hieronder lijden. Religie en nationalisme vertroebelen hun klassenbewustzijn, het inzicht dat zij worden uitgebuit en onderdrukt en dat zij daar iets aan kunnen doen. Dat leidde de Italiaanse schrijver, stalinist, nationalist, theoreticus en mede-oprichter van de Italiaanse communistische partij Antonio Gramsci (1891-1937), tot de theorie van de ‘culturele hegemonie’.

Heersende klassen beheersen niet alleen staat en economie, maar ook hun cultuur is dominant. Deze cultuur wordt in ideologisch wenselijke sociale patronen gepropageerd en het effect is dat ‘revolutionairen’ steeds verder buiten de orde worden geplaatst. Gramsci maakt onderscheid tussen de civiele of burgerlijke maatschappij (società civile) en de politieke of publieke maatschappij (società politica). De bourgeoisie oefent in een kapitalistisch systeem niet alleen politieke, economische, militaire en politieke overheersing uit, maar ook civiel, intellectueel en moreel leiderschap, de culturele en politieke hegemonie. Deze hegemonie is vóór en tijdens, maar ook na de revolutie nodig om de instemming van de meerderheid te verkrijgen en zo steviger in het zadel te zitten.

Hegemonie, dominantie, wordt niet zomaar afgedwongen: om haar te verkrijgen moet een klasse andere sociale groepen in haar strijd betrekken (voor of tegen de heersende orde), en daarvoor moeten politieke compromissen gesloten worden om tot een nationaal belang te komen. Dit levert een sterke nuancering op in het beeld van de klassenstrijd, die zo centraal staat in al het marxistisch denken. Cultuur omvat bij Gramsci ook kennis en vaardigheden. De hegemonie is ingebed in de cultuur, in de maatschappelijke gedragingen van mensen en in hun ‘gezond verstand’. Het marxisme moet volgens Gramsci kritiek uitoefenen op dit paradoxale, vertekende verstand, met als doel een ‘goed verstand’ over te houden.

Wat heeft communist Antonio Gramsci ons nu te zeggen? Intellectueel populisme is de strijd tegen de culturele hegemonie van het establishment. Het meer is dan de weerstand tegen banenverlies en inkomensachteruitgang. Het weerspiegelt het bredere verzet tegen de linkse hegemonie in media, educatie en cultuur is. Het weerspiegelt tevens de teloorgang van gemeenschapszin en verbondenheid van eigen sociale groepen. Het toont het verzet tegen identiteitsverlies en opent de aanval op de teloorgang van de cohesie van de samenleving en op lieden die dat niet willen onderkennen. Het opent de aanval op degenen die de samenleving willen omtoveren in een egalitaire samenleving, met bezetting van functies die een afspiegeling vormen van de LHBTI-diversiteit, de kern van cultureel marxisme.

Een einde aan meritocratie is het devies, ‘want dat stelt mensen achter, het is onderdrukkend’. Intellectueel populisme strijdt tegen deze notie.

De belangen en het welzijn van eigen land en eigen volk willen intellectueel populisten vooropstellen, nadat dit sinds de jaren zestig verdwenen is door de opkomst van nieuw links. Ik maak onderscheid tussen ‘burgerlijk populisme’ en ‘intellectueel populisme’. Burgerlijk populisme richt zich primair op weerstand tegen verlies van de (eigen) burgerlijke omgeving in de stad en wijk, het banenverlies en de inkomensachteruitgang, de weerstand tegen de vervreemding, de sfeerverslechtering, de toegenomen criminaliteit, de verruwing van de zeden, het onaangepaste gedrag, de verloedering. De strijd zoals omschreven door Karl Marx (1818-183) betrof de klassenstrijd tussen arbeid en kapitaal, ofwel de strijd tussen de onderdrukten, de arbeiders, en onderdrukkers, de kapitalisten. Intellectueel populisme betreft de variant hiervan: de strijd tegen de culturele hegemonie van de ‘politiek correct’ denkende elite, het ‘cultureel marxisme’.

Identiteitsbeleid maakt daar deel van uit. In Nederland raakte identiteitspolitiek als begrip begin deze eeuw ingeburgerd, maar het gaat terug naar eind 19e eeuw toen gereformeerden, katholieken, arbeiderspartijen en maatschappelijke organisaties zich verzamelden in specifieke groepen, leidend tot verzuiling. De huidige identiteitspolitiek is anders. Het bestaat uit twee delen. In de eerste plaats wordt de bevolking ingedeeld op grond van etniciteit, geslacht, afkomst, religie en andere kenmerken. Vervolgens wordt op basis van die indeling gemeend dat groepen structureel worden achtergesteld en gediscrimineerd. Om dit te corrigeren zou het gerechtvaardigd zijn mensen niet enkel op individuele kwaliteit te selecteren, maar vooral op geslacht, afkomst, huidskleur, seksuele kenmerken, etniciteit of religie.

Men lijkt zich dan echter niet te realiseren dat dit dubbel discriminatoir is, namelijk zowel voor degene die op die basis voor een functie geselecteerd wordt, als voor degene die er daardoor een functie niet krijgt. Bij identiteitspolitiek betreft het immers niet primair de talenten van het individu, maar om selectie op basis van genoemde kenmerken waar hij of zij niets aan kan doen.

De Amerikaanse hoogleraar antropologe Audrey Smedley duidt racisme aan als iedere handeling of overtuiging die een afspiegeling is van de ideologie dat mensen indeelt in speciale biologische categorieën. Daarop selecteren is racistisch. Mensen verschillen qua kenmerken oneindig van elkaar en er zijn allerlei gradaties die een LHBTI indeling zeer kwestieus maken. De vraag is immers waarom identiteitspolitiek enkel de focus legt op etniciteit, kleur, geslacht, seksuele voorkeur, afkomst en religie.

Waarom worden alle andere verschillen gemarginaliseerd? Het antwoord luidt dat men op uiterlijkheden selecteert die passen binnen de linkse ideologie, de utopie van gelijke uitkomsten, in plaats van gelijke kansen. De rechtvaardigheid gebiedt dat mensen elkaar moeten beconcurreren op de arbeidsmarkt op basis van talenten en gelijke kansen, niet op basis van gelijke uitkomsten. ‘Gelijkheid’ betekent rechtsgelijkheid, gelijkwaardigheid en gelijke kansen.

Als de uitkomst gelijk moet zijn, dan dreigt systemisch racisme en geweld, zoals we nu zien in de VS. In Nederland heerst door door de tsunami aan identiteitspolitiek systemisch racisme en geestelijk geweld: het establishment is uiterst intolerant over ideeën en opinies.

Net als Gramsci roepen intellectueel populisten op om kritiek uit te oefenen op het paradoxale, vertekende verstand, het ‘vals bewustzijn’ van het establishment, de politiek correcten, met als doel gezond verstand over te houden.

Frits Bosch, auteur van “Risico als obsessie”, “Dat is het risico”, “Wereld op een keerpunt” “Onbehagen bij de elite”, “Schaft ook Nederland zich af?” en “Feminisme op de werkvloer”.


Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

Reacties

22 reacties

  1. Charles Bingley

    “Intellectueel populisme betreft de variant hiervan: de strijd tegen de culturele hegemonie van de ‘politiek correct’ denkende elite, het ‘cultureel marxisme’.”

    Frits (of Kenneth, dat wordt niet zo helder) introduceert een nieuwe term in het rechts-populistische dieventaaltje.
    Als dat intellectualisme niet hoger reikt dan dit verwarde betoog zullen we er niet zoveel van gaan merken.

    1. Original NL

      Karma!

    2. Vriend

      Als door een adder gebeten haalt Charly specifiek deze zin uit het artikel: “Intellectueel populisme betreft de variant hiervan: de strijd tegen de culturele hegemonie van de ‘politiek correct’ denkende elite, het ‘cultureel marxisme’.”

      Hij voelt donders goed aan dat dit de kern is waar alles in het betoog om draait: de politiek correcte denk-dwang is immens en ieder die niet meedoet wordt direct geframed als een vijand, afvallige, onwetende, racist en fascist. Een rechtse mening wordt niet getolereerd, laat staan gerespecteerd.

      De ‘culturele hegemonie van de politiekcorrecte elite’ (van koningshuis tot de kartelpartijen) is in alle haarvaten van de maatschappij door gesijpeld.

      1. Charles Bingley

        Het is me inderdaad niet ontgaan dat dit verwarde betoog tot doel had het intellectueel populisme te presenteren als een tegenbeweging van het cultuur-marxisme, beste Vriend.

        Het betreffen echter beide fantoom-begrippen dus deze discussie heeft een hoog virtueel dan wel fantasie-gehalte.

        1. Vriend

          Alleen in jouw verwarde brein en bubbel, beste Bingley. Voor ieder normaal mens is het een sluitend betoog met duidelijk gedefinieerde begrippen.

        2. Hardline

          En daar is de pseudo intellectueel Charles niet van op de hoogte, dus komt er een stompzinnige reactie. Uiteraard doorspekt met een aantal “moeilijke” worden om wanhopig zijn gebrek aan kennis te verdoezelen

          1. Charles Bingley

            Daar hebben we onze Hardline, bekend van zijn sterke inhoudelijke reacties.

  2. Waldorf_en_Statler

    Het opent de aanval op degenen die de samenleving willen omtoveren in een egalitaire samenleving, met bezetting van functies die een afspiegeling vormen van de LHBTI-diversiteit, de kern van cultureel marxisme.

    Ik kan mij niet voorstellen dat deze tekst uit Kenneth zijn pen vloeit.

    1. Vriend

      Maar wat vind je van de inhoud, Kokkie?

    2. Charles Bingley

      Nee, de eerste zinnen zijn, gelet op het moeizame Nederlands, waarschijnlijk van Kenneth, daarna neemt Frits het over. Die schrijft potsierlijke onzin maar, eerlijk is eerlijk, in correct Nederlands.

      1. combat le pelicule

        Het probleem van taalnazi’s is niet zozeer het walgelijke moralistische toontje dat ze uitslaan, maar dat ze door hun gezever de aandacht verschuiven van de inhoud naar de vorm, waardoor de discussie stopt.
        Dé tactiek om hun gebrek aan argumenten te verhullen.

  3. pakwatjepakkenkan

    blablablabla…

    biertje ?!

  4. Roelof Rechts

    Over intellectuele gesproken…..ik zie nou niet dat zwarte de wereld gaan besturen.
    En over dominant gesproken…….
    Ach laat maar ook.

  5. Pierre Tombale

    Gloria Wekker is een typische representante van het gepigmenteerd infantilisme.
    Racistisch tot op het bot en zo gek als een deur.
    En nee, een intellectueel zou ik haar zonder populistische dwang niet willen noemen.

  6. Adriaen Beyer

    Ik was en ben geen racist.
    Maar ik sta nu op het punt te worden.

    1. Original NL

      Welkom bij de club van ex niet racisten Adriaen.
      OBLM en zielig links hebben geen halfwerk geleverd, gezien de toename van het aantal nieuwe leden.

  7. Rene van der Grijp

    “Net als Gramsci roepen intellectueel populisten op om kritiek uit te oefenen op het paradoxale, vertekende verstand, het ‘vals bewustzijn’ van het establishment, de politiek correcten, met als doel gezond verstand over te houden.”

    Huh?

    Laten we wel de dingen uit elkaar houden. In de tijd van Gramsci was het establishment conservatief, nu is het establishment progressief en politiek correct. Gramsci zou zeer content zijn met het establishment van vandaag.

    Gramsci constateerde dat het marxisme in West-Europa niet aansloeg en de revolutie uitbleef. Dat lag volgens hem aan de hang naar nationalisme en religie van de arbeidersklasse. Dus verlegde hij het accent van het marxisme van een economische strijd naar een culturele strijd. Pas na de overwinning op cultureel vlak zou de weg naar de revolutie open staan. Het cultuurmarxisme was geboren.

    Later nam de Frankfurter Schule de fakkel van Gramsci over en introduceerden zij deze extreemlinkse ideeën op de universiteiten in de USA (waarheen ze waren gevlucht voor de nazi’s) en later in West-Europa.

    Het viel uiteindelijk in zeer vruchtbare aarde (onder meer vanwege de Vietnam-oorlog) en in de jaren 60 en 70 behaalde het cultuurmarxisme, onder de banier van nieuw links, de beslissende overwinning.

    Dit werkt tot op de dag van vandaag door, want politiek correctisme, identiteitspolitiek, anti-nationalisme, militant feminisme, anti-autoriteit, cultuurrelativisme en intolerantie jegens andersdenkenden zijn stuk voor stuk de wrange vruchten van het cultuurmarxisme.

    Dat het tegenwoordige links niet geassociëerd wil worden met het cultuurmarxisme heeft ongetwijfeld te maken met het totalitaire karakter van alle vormen van marxisme, maar dat neemt niet weg dat de leerstellingen en speerpunten nagenoeg identiek zijn.

    De huidige Woke-waanzin en het “succes” van anarchistische organisaties als BLM alsmede de steun van de schaamteloos partijdige MSM voor deze slopers van de westerse cultuur is het voorlopige hoogtepunt van de cultuurmarxistische opmars die zo’n 100 jaar geleden begon bij Gramsci.

    1. Charles Bingley

      René moet van armoe de discussie voeren met Gramsci en de Frankfurter Schule (denkers en scholen die in de vorige eeuw al als achterlijk en wereldvreemd terzijde werden geschoven) omdat in deze tijd er geen denkers of politici zijn die zich als cultuurmarxist presenteren of dat rare gedachtegoed verwoorden.

      Dat anachronistische gevecht tegen zelfontworpen windmolens heeft iets tragisch.

      1. Rene van der Grijp

        “omdat in deze tijd er geen denkers of politici zijn die zich als cultuurmarxist presenteren of dat rare gedachtegoed verwoorden.”

        Ik gaf al aan waarom het huidige links zich niet meer als cultuurmarxist presenteert, maar dat ze ideologisch sterk verwant zijn staat als een paal boven water.

        Het heeft iets tragisch dat tro*llen als Bingley zich tegen dat evidente feit blijven verzetten.

        1. Charles Bingley

          Het staat als een paal boven water in de fantasiewereld van René. Het is naar mijn mening ronduit idioot mensen uit te kafferen voor cultuurmarxist die naar eer en geweten verklaren dat niet te zijn en evenzeer verklaren de belegen cultuurmarxistische theorieën als onzin te beschouwen.

          1. Rene van der Grijp

            “uit te kafferen voor cultuurmarxist”.

            Kijk, hier komt de aap uit de mouw. Linkse weekdieren beschouwen de term cultuurmarxist als een scheldwoord. Dat is het echter geenszins. Schamen ze zich soms voor hun ideologische roots?

  8. Bes Tolen

    Tot voor kort waren er hier weinig of geen mensen uit andere werelddelen. Een paar groepen kwamen hier om dat ze of zich terecht verwant zagen met het land hier en geen of weinig uitweg zagen in Indonesië te blijven of omdat de Raad van State of Hoge Raad vond dat Molukkers nog het beste in hun niet eenvoudige positie er mee gediend waren naar Nederland te komen. Kijk als het daarbij was gebleven dan hadden we in Nederland geen probleem gehad. Zo is het dus niet. Sinds zo 1980 is de opbouw uit Nederland gehaald omdat de politiek zo stom was en was geweest massa immigratie toe te laten. Daarmee was de aardigheid gezien de plotselinge nadruk, die op immigratie en alles wat er uit voort vloeide werd gelegd, er wel af. Toen begon het gedonder dat je je mond moest houden en meningsuiting en -vorming over allerlei onderwerpen, die als racistisch, discriminatie en wat al niet meer van zulks werden aangeduid. onmogelijk werd gemaakt. Er was nog één mening over en die was blijkbaar officieel maar je moest het zelf maar begrijpen. Dat maakte je anders op veel ongeschikt. Bijvoorbeeld al bij veel overheid. En wat die overheid uitvrat, was blijkbaar ook nog geheim. in ieder geval op haar minst geheimzinnig. Want die overheid wilde geen enkele oppositie. De sfeer was in Nederland eerder veel beter. Met andere worden er was gewoonweg dictatuur wat het onderwerp massa immigratie betreft. Wie kwamen er in Nederland nog in de politiek aan bod? En dat heeft de politiek gedaan. Internationaal. Maar wie precies? Daar draait het om. Daar is de wereld verrot.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.