‘Ik bewonder Hafid Bouazza om zijn schoonheid, want wij kappen onze bossen en gooien de natuur vol met zonnecellen’

Auteur Frits Bosch herdenkt de vorige week overleden schrijver Hafid Bouazza. Diep bedroefd is hij om zijn dood. In dit eerbetoon vertelt hij waarom. Bouazza riep namelijk op tot de hoogst mogelijke schoonheid. Een roep die in dit land hard nodig is en nu dus node gemist gaat worden, vindt Frits.

Hafid Bouazza is overleden, niet ouder dan 51 jaar geworden. Diep bedroefd. Wat een tragiek. Bouazza publiceerde onder andere De voeten van Abdullah, waarvoor hij de E. Du Perronprijs kreeg. Momo, Salomon en Rond voor rond of als een pikhouweel, een vertaling van klassieke Arabische erotica. In 2003 verscheen zijn bejubelde vertaling van Othello. In het hetzelfde jaar verscheen Paravion. Die roman heb ik weer ter hand genomen en gelezen.

Waarom bewonder ik Hafid Bouazza? Wel, we leven in een tijd van veel lelijkheid en onverschilligheid over onze natuurlijke omgeving. Ik noem het volgooien van de natuur met zonnecellen en windmolens, het kappen van bossen voor snelwegen, het volgooien van weilanden met datacenters, distributiecentra en woningen. Kortom, Nederland wordt steeds lelijker er is onverschilligheid over want we moeten meegaan in de vaart der volkeren. Daar past geen nostalgie, vindt ‘men’.

Bouazza was een auteur die de lofzang bezong over schoonheid op een onnavolgbare manier. Ik geef een voorbeeld uit Paravion: “hij genoot van de schone wegen, zo schoon dat je jezelf erin weerspiegeld kon zien, hij genoot van de beschikbaarheid van zo veel spullen en etenswaar. Hij genoot van verschillende afvalcontainers die overal stonden, van de ingeblikte groenten in ziekenhuiskoele winkels, supermarkten werden ze genoemd, hij genoot van de trams en hun heupdans die de passagiers heen en weer schudde wanneer zij klingelend een bocht maakten, hij genoot van de bomen voor schaduw zorgden, hij genoot van de grachten die rimpelend een wiegelied voor hem zongen….”

Overdreven bloemrijk misschien, maar hij roept ons toe: “Kijk toch eens om je heen en wees niet onverschillig over de omgeving!” In Nederland is het aan dovemansoren.

Frits Bosch, auteur van “Risico als obsessie, “Dat is het risico”, “Wereld op een keerpunt” “Onbehagen bij de elite, “Schaft ook Nederland zich af?” en “Feminisme op de werkvloer.

Abonneer je gratis en voor niets op het Telegram-kanaal van De Dagelijkse Standaard, en like onze spiksplinternieuwe Facebook-pagina!
In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

Reacties

9 reacties

  1. rutte leugenaar

    vooruitgang is niet altijd vooruitgang

  2. rafi

    Schoonheid is het tegendeel van monotonie en vooronderstelt dus ongelijkheid. De huidige rationalistische socialistische en liberalistische machthebbers, vervuld van een anti-historische haat voor het eigen verleden en eigen huis en haard, aanbidden echter gelijkheid, die ze overal willen opleggen, zodat alles overal ter wereld hetzelfde wordt (het kosmopolitisme van deze anywhere’s). Dat in het voormalige Oostblok gebleken is dat dit streven anti-menselijk en onmogelijk is, deert hun niet: als het eigene maar kapot gaat, want zij haten hun eigen vaderen.

  3. Monty

    ”“hij genoot van de schone wegen, zo schoon dat je jezelf erin weerspiegeld kon zien, hij genoot van de beschikbaarheid van zo veel spullen en etenswaar……………… hij genoot van de bomen voor schaduw zorgden, hij genoot van de grachten die rimpelend een wiegelied voor hem zongen….”

    Veel reageerders hier op dit forum zullen dit niet onderschrijven die zijn zuur en somber.

    1. plakband

      Nee hoor Monty.
      Ik onderschrijf het wel.
      Het is namelijk geschreven in de verleden tijd.
      Het Nederland van nu is vergane glorie.

      1. Monty

        “Kijk toch eens om je heen en wees niet onverschillig over de omgeving!”

        1. plakband

          @Monty, ik fiets regelmatig door Nederland.
          – geen 10 meter zonder zwerfvuil
          – geen kilometer zonder windturbines of zonnepaneelweiden
          – geen 500 meter zonder oninteressante reclameborden
          – geen half uur zonder schetterende radio of tv
          Alleen met oogkleppen op en oordoppen in is van de natuur genieten mogelijk.

          Mensen die volledig zijn afgestompt of notoire ontkenners hebben uiteraard geen oordoppen en oogkleppen nodig. Die groep wordt natuurlijk steeds groter. Een soort zelfbescherming.
          Mijn zegen hebben ze. Praten over de natuur is ook heel vreugdevol.

  4. Marija

    Eerst moet je de verregaande voortgaande lelijkheid zien, voordat je het ingeleverde mooie ten volle gaat waarderen, zoiets als wanneer je ziek word je gezondheid op zijn waarde kan schatten.

  5. Paardenmiddel

    Weer een tekortkoming in de tekst: de bevolking heeft niets meer te zeggen, alles wordt ons door de strot geduwd door Brussel.
    Een van de pijlers van 2030agenda is, veel bomen kappen en windmolens en zonnepanelen plaatsen.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.