Column Jan ‘Superjan’ Bennink: ‘Hoed je voor het wij dat iets van mij wil’

In zijn nieuwe column reageert Jan ‘Superjan’ Bennink op een tweet van Telegraaf-journalist Wierd Duk. Want die vroeg zich dit weekeinde af op Twitter wat “we” met de kinderen gaan doen als er een coronavariant is/komt die ook impact op hén heeft. Wé? Welke we, Wierd? Zoals altijd verscheen deze column eerst op de website van Jan zelf.

Ik wantrouw het wij.

Naast het onschuldige wij, het wij van jou en mij, van gezin en samenzang, het geborgen wij van het selecte gezelschap, de broederschap van commando’s en de verschoppelingen van “Wir Kinder von Bahnhof Zoo”, het wij onder wier warme rok je kunt schuilen, het wij van “safety in numbers”, is er ook een kwaadaardiger wij.

Ik noem het maar even: “Het wij dat iets van mij wil.”

Dat begint klein met het het wij van de hele middag met elkaar discussiëren over wat “wij” samen zullen gaan doen. Wandelen of zwemmen. Of toch maar gezellig bowlen? Het wij van het troosteloze resultaat, omdat niemand zin had in kegelen, maar we het toch zijn gaan doen om maar van het gezeur af te zijn.

Het wij van het onbevredigende compromis op iedere niveau.

Het wij van de middelmaat. Van de afgunst die alles dat schittert, naar de mediaan trekt. Het gemakzuchtige wij, dat vele wat actieveren onder ons wel herkennen. Het wij van de dringende oproep dat wij iets moeten organiseren of betalen, dat wij de straat op moeten gaan en in verzet moeten komen. Dat wij dat als puntje bij paaltje komt altijd neerkomt op mij. Omdat de grappenmaker die zo’n oproep doet, altijd klaar staat met een excuus om zelf niet mee te hoeven doen; het wij van de Japanse piloot die zelf geen stap naar voren doet, maar achteraf de kamikaze van zijn collega bekritiseert, omdat zijn Zero het dek van de Yorktown op een haar na heeft gemist.

Het wij dat jouw rechten, goederen en geliefden opeist via de weg van de gekaapte consensus.

Het wij van dát hebben wij nu eenmaal zo afgesproken. Het wij dat over mij beslist dat ik mijn autogordel om moet doen, niet mag roken en drinken en geen drugs mag gebruiken.

Het wij dat voor mij beslist dat het prima is om zelf in de deplorabele staat van ons land, golven vreemdelingen toe te laten terwijl iedereen kan zien dat Nederland bomvol is.

Het wij dat mij wijs probeert te maken dat stikstof een bedreiging is, terwijl niemand vindt dat stikstof een bedreiging is. Het wij dat 700 miljard belastinggeld, van jou en mij, aan Italië, Duitsland en Frankrijk overmaakt. Landen die rijker zijn dan wij.

Het wij dat voor mij beslist dat wij een avondklok moeten invoeren, omdat wij er blijkbaar collectief de logica van inzien dat een virus zich nu eenmaal houdt aan strikte avond en morgenstonden.

Het wij dat mij en mijn geliefden een niet werkend en ongezond mondkapje opdringt.

Het wij dat mij wijs probeert te maken dat dit land nog nooit zo veilig was, terwijl vijf keer per dag kleuters elkaar hier afsteken voor een lolly.

Het wij dat de zwarte tempel bouwt, tussen wiens pilaren de Duivel zelf zich graag zo verschuilt.

Dat staat te juichen terwijl de heksen worden verbrand. Het wij dat de schouders ophaalt, als de Joden worden afgevoerd.

Het Wir, daß es nicht gewußt habe.

Het wij dat het een goed idee vindt om onze kleuters via schooltv te leren hoe je moet vingeren en elkaar moet aftrekken. Het wij dat promoot dat onze tieners zich ombouwen als ze maar even twijfelen over hun geaardheid. Het wij dat hun ongeluk en onvruchtbaarheid viert, met vlaggetjes en speciale feestdagjes. Het wij dat prikbussen op schoolpleinen zet, om mijn kinderen tot een gentherapie te verleiden, buiten mijn zicht en instemming om.

Het wij dat me wijs wil maken dat ik slecht ben, vanwege mijn huidskleur en sekse.

Het wij in wiens rangen je kunt schuilen in je bruine hemd en je zwarte laarzen.

Het wij van het wegkijken en de dreunende unisono van de spijkerzolen.

Het wij dat zonen opeist voor een ijskoud steppegraf.

Het van bovenaf geforceerde opgefokte wij, dat leidt tot wij tegen zij en zelfs tot wij tegen wij.

Павел Трофимович Морозов kent vele nakomelingen. Dat bewijst de DDR.

Ik ben niet van het opgedrongen wij.

Het wordt al snel het wij van de Wannsee.

Het wij van Wir van Wir Fahren, Wir Fahren gegen England.

Het wij van de Jonestown Temple in Frans Guyana.

Het wij dat wel raad weet met mijn vrijheid,

geld,

bezit,

en gezondheid.

en zich uiteindelijk afvraagt “wat het met de kinderen zal doen.”

Hoed je voor het wij dat iets van jou wil.

Als iemand dat zou moeten weten, dan is het Wierd Duk, kenner van DDR en Sovjet Rusland.

Jezus zei geen wij. Daar had hij vast een reden voor.

Vind je mijn werk mooi, goed of zelfs belangrijk? Je kunt het hier ondersteunen.

Abonneer je gratis en voor niets op het Telegram-kanaal van De Dagelijkse Standaard, en like onze spiksplinternieuwe Facebook-pagina!
In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

Reacties

6 reacties

  1. Joko

    Het ‘wij’ is absoluut niet woke. Het is zelfs discrimerend en verachtend. Cogito ergo sum, schreef Descartes.

    1. Oepsie

      ”Et ab nato mei, et nunc, et ad mortuum mei, bibi, bibo et bibibo”.

  2. KippiX

    Als je Wierd Duk op z’n Engels uitspreekt houd je een vreemde eend over en dat is ie sinds de coronazooi toch best geworden vind ik.

  3. Branzino

    “Das Wir, dass es nicht gewußt hat”, of “Het Wir, die es nicht gewußt haben” is correcter Duits dan “Het Wir, daß es nicht gewußt habe”, want dat is i ieder geval gewoon fout.

    Maar het blijft natuurlijk helemaal nergens op slaan. Net als de andere punten met Benninks “wijsheden” over het wij-begrip. Wat een verzameling onnozelheden, fouten en leugens bij elkaar. Hoe verzint hij het? Ik kan de neiging gelukkig onderdrukken om de verschillende punten te herschrijven, zodat er in ieder zinnige opmerkingen staan, waarover je het kunt hebben.

    De enige conclusie die ik uit deze column kan trekken is, dat Bennink blijkbaar helemaal niets ziet in een democratie van welke vorm dan ook. Een democratie heeft het “wij” tot centraal thema verheven. De meerderheid beslist, rekening houdend met de minderheid, zodat iedereen min of meer dat wij-gevoel zou moeten kunnen verwerven. Dat is wat anders dan de minderheid haar zin geven! Het is eerder de minderheid horen en dat ook laten merken. Het is wel gebaseerd op feiten en niet op de bagger zoals Bennink meent te moeten afscheiden.

    1. Branzino

      Ik moet ook mijn Duits opfrissen: “Das Wir, das es nicht gewußt hat” in plaats van “Das Wir, dass es nicht gewußt hat”

      1. usb3.0

        Aldus een bijdehante taalautist

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.