Amsterdamse waanzin: 25 euro voor een patatje en 22 euro voor een kapsalon - 'De gewone man is niet meer welkom!'

Het nieuws in De Telegraaf leest als een slechte grap, maar het is bittere ernst. In Amsterdam-Zuid, het reservaat van de havermelk-elite en de D66-yuppen, opende onlangs pannenkoekenhuis 'Hendrik'. Klinkt oer-Hollands, maar vergis u niet. Hier geen gezellige kanten gordijntjes of een speelhoek voor de kinderen. Nee, hier staan mannen in witte overhemden achter een marmeren bar champagne van 65 euro per fles te schenken.

En op de kaart? Daar staat een "patatje stoof" voor de misselijkmakende prijs van 24,75 euro. Vijfentwintig euro voor een bak aardappelen met wat draadjesvlees! Het is decadentie die doet denken aan de laatste dagen van het Romeinse Rijk. Terwijl heel Nederland kreunt onder de inflatie, zitten ze in Amsterdam mimosa's te drinken bij hun goudstaaf-friet.

Maar het kan nog gekker. De kapsalon, hét ultieme streetfood voor de gewone man, ontstaan in de smeltkroes van Rotterdam, wordt nu in Amsterdam-Noord verpatst voor 22 euro. Bij de zaak 'Sizzler' durven ze dit met droge ogen op de menukaart te zetten.

De eigenaar probeert het nog goed te praten op TikTok door te zeggen dat het "kalfsspareribs zijn die met de hand zijn schoongemaakt en gemarineerd". Hou toch op! Een kapsalon hoort een vette hap te zijn in een aluminium bakje, met gesmolten kaas en knoflooksaus, die je voor een tientje naar binnen werkt na een avond stappen. Door er een "culinair hoogstandje" van te maken, beroof je het gerecht van zijn ziel. Het is gentrificatie van ons voedsel. Het is culturele toe-eigening door de rijken, die alles wat van het volk is willen annexeren en verpesten.

Natuurlijk staan er direct weer zogenaamde experts klaar om deze waanzin goed te praten. Horeca-trendwatcher Wouter Verkerk noemt het de opkomst van "Dutch Cuisine". Volgens hem is er een herwaardering voor Hollandse producten en betalen mensen nu ook voor "het interieur en de beleving".

Laat me niet lachen. "Dutch Cuisine"? Stamppot andijvie voor 18 euro, zoals bij restaurant Heemelrijck, is geen cuisine. Dat is gewoon aardappelen stampen met goedkope groente. Dat onze grootouders dat aten, was omdat het voedzaam en goedkoop was. Om dat nu als luxe-product in de markt te zetten voor toeristen en expats, is pure volksverlakkerij.

Het laat precies zien wat er mis is met Amsterdam. De stad is onleefbaar geworden voor iedereen die geen zes ton op de bank heeft staan. De huren zijn zo absurd hoog (dankzij het linkse stadsbestuur dat bouwen onmogelijk maakt en beleggers vrij spel gaf) dat ondernemers deze prijzen moeten vragen om niet failliet te gaan. En wie is de dupe? De gewone Amsterdammer, die zijn stad ziet veranderen in een pretpark voor de rijken.

Dit gaat over meer dan alleen een duur bord eten. Dit gaat over de totale disconnectie tussen de Randstad-elite en de rest van Nederland. In de provincie haal je nog gewoon een frietje stoof voor een normale prijs bij de lokale cafetaria. Daar is het gezellig, daar kent men elkaar, en daar hoef je geen champagne te bestellen om erbij te horen.

In Amsterdam leven ze in een bubbel. Ze denken dat 25 euro voor patat normaal is, omdat ze het contact met de realiteit volledig kwijt zijn. Ze vergelijken hun prijzen niet met de supermarkt, maar met hun eigen opgeblazen salarissen.

Laat ze daar lekker stikken in hun 'ambachtelijke pannenkoeken' en hun 'handgemasseerde spareribs'. Wij houden het wel bij de echte Hollandse pot, zonder de Amsterdamse arrogantie-tax.