Een vijftienjarige die over de schreef is gegaan, mag op bezoek bij burgemeester Ton Heerts. In de werkkamer. Met een belofte erbij: als de jongen serieus aan de slag gaat met school en slaagt, komt de burgemeester naar zijn diploma-uitreiking. Een paar maanden later wordt de jongen opgepakt na een zware mishandeling. Zijn boodschap aan de politie: "Ik heb schijt aan de burgemeester." Heerts koos voor koffie. De jongen koos voor geweld. Het verhaal staat in
De Stentor, en
GeenStijl pikte het op. De jongen is inmiddels een van de vijf tieners die bij politie en gemeente bekendstaan als de harde kern van een groep die het centrum van
Apeldoorn al weken op stelten zet. Zwaar vuurwerk gooien. Mensen omverrijden met fatbikes. Spugen naar handhavers. Zo beschrijft de krant het.
En de burgemeester? Die vindt het "stuitend, echt erg". Het is volgens hem "een totaal gebrek aan ontzag en respect voor de medemens". Daar heeft hij gelijk in. Alleen heeft hij zelf laten zien waar dat gebrek aan ontzag vandaan komt: van een overheid die een gewelddadige tiener trakteert op een audiëntie en een belofte, in plaats van op een straf.
Koffie bij de burgemeester
Heerts wilde de jongen laten merken dat hij "wordt gezien", schrijft De Stentor. Dat hij "niet afgeschreven" is. Dat klinkt warm. In de praktijk vertelt het een vijftienjarige iets heel anders: wie over de schreef gaat, krijgt aandacht van de hoogste baas van de stad. Dit is geen jeugdbeleid, dit is een beloningsprogramma voor tuig, en de jongen heeft het precies goed begrepen.
Volgens Heerts zelf jagen deze
jongeren status na. Op sociale media gaat een uitdaging rond waarmee ze punten kunnen verdienen, vertelde hij de krant. Precies. Status. En welke status is groter dan een uitnodiging van de burgemeester, gevolgd door een filmpje waarin je zegt dat je schijt aan hem hebt? Heerts heeft de jongen niet getemd. Hij heeft hem een trofee gegeven.
Wie betaalt de rekening
Want terwijl de oud-FNV-voorzitter aan zijn bureau het goede gesprek voert, betalen anderen de prijs. De voetganger die van zijn sokken wordt gereden. De handhaver die een fluim in zijn gezicht krijgt. Het slachtoffer van de zware mishandeling, over wie in al die beschouwingen over "gezien worden" opvallend weinig wordt gezegd. De burgemeester zit veilig achter zijn bureau, jij loopt over de Hoofdstraat.
En wat is nu de grote maatregel? Vijf jongeren mogen "voorlopig" niet in de binnenstad komen. Drie anderen zijn niet welkom op de kermis, eind deze maand. Een kermisverbod. Voor tieners die mensen in elkaar slaan en handhavers bespugen. Heerts noemt "gebrek aan opvoeding" als eerste oorzaak. Zeker. Maar een stad die geweld beantwoordt met een gesprek en een kermisverbod, voedt net zo hard mee op.
Wil je dat er meer van dit soort stukken komen? Steun DDS dan met een donatie. Dat kan eenvoudig via BackMe, of rechtstreeks op onze rekening: NL95 RABO 0159 0983 27, ten name van Liberty Media. Elk bedrag helpt ons om onafhankelijk te blijven schrijven. En meld je aan voor onze 'verboden' column op Substack. Iedereen kan zich daar inschrijven. Snoeihard, nu
Heerts moet stoppen met praten en gaan straffen. Geen uitnodigingen meer op het stadhuis, geen beloftes over diploma-uitreikingen. Elke jongere die met zwaar vuurwerk gooit of een handhaver bespuugt, wordt opgepakt en voor de rechter gebracht. Fatbikes waarmee mensen worden omvergereden, worden in beslag genomen en niet teruggegeven. Ouders die hun kinderen laten verwilderen, krijgen de rekening voor de schade. En het gebiedsverbod geldt niet "voorlopig", maar net zo lang tot de straat weer van de Apeldoorners is.
Een vijftienjarige heeft schijt aan de burgemeester. Dat is zijn schuld. Maar dat hij daar ook nog mee wegkomt, is de schuld van Heerts.
Steun DDS: doneer direct. DDS bestaat dankzij lezers zoals jij. Doneer via BackMe of maak een bijdrage over naar NL95 RABO 0159 0983 27, ten name van Liberty Media. En mis niets: schrijf je in voor onze 'verboden' column op Substack. Aanmelden kan voor iedereen.