Utrecht selecteert op afkomst en noemt dat gelijke kansen: stop deze deugdiscriminatie

En hoe verkoopt het stadsbestuur deze pure, onversneden discriminatie aan de bevolking? Als een geweldige overwinning voor gelijke kansen. Het is de bekende Orwelliaanse truc van radicaal-links: noem discriminatie voortaan diversiteit, zet de autochtone sollicitant bij voorbaat op achterstand en eis dat iedereen applaudisseert voor dit institutionele racisme. Wie niet in het juiste identiteitshokje past, kan zijn koffers pakken en achteraan aansluiten.

De gemeente schrijft schaamteloos op haar eigen wervingspagina over diversiteit en inclusiviteit dat dit voorkeursbeleid de norm is. Ze beweren met droge ogen dat competenties leidend blijven. Maar zodra twee mensen even capabel zijn bevonden, slaat de ideologische hamer toe. Twee sollicitanten hebben even hard gestudeerd, evenveel nachten doorgehaald en dezelfde ervaring opgebouwd. Ze hebben geen van beiden gekozen waar hun wieg stond. Toch besluit het linkse partijkartel dat degene met de 'verkeerde' achtergrond moet wieberen.

Dat is geen rechtvaardigheid. Dat is een keiharde trap na in het gezicht van iedereen die gelooft in een meritocratie, waarin prestaties en merites doorslaggevend horen te zijn. Een overheid die burgers voorhoudt dat afkomst er niet toe doet, maakt afkomst hier het ultieme selectiecriterium.

Volgens de berichtgeving over de felle discussie in de Utrechtse raad verdedigde Voortman haar beleid door te jubelen dat de eerste signalen na vier maanden positief zouden zijn. Een paar gunstige grafiekjes in een ambtelijk Excel-bestandje moeten de burger overtuigen dat discriminatie opeens deugdzaam is geworden. Maar een ambtenarenapparaat is geen sociaal experiment voor wethouders met een deugcomplex. De burger betaalt belasting voor een gemeente die vergunningen vlot verleent, de straten schoonhoudt en veiligheid garandeert. Of een beleidsambtenaar Nederlandse, Turkse of Surinaamse voorouders heeft, zal de man die zijn paspoort komt ophalen een zorg zijn.

Bovendien is dit beleid een regelrechte belediging voor talentvolle Nederlanders met een migratieachtergrond. Iemand die op eigen kracht en door keihard werken een topfunctie bereikt, verdient respect en waardering. Maar door dit giftige voorkeursstelsel kleeft aan iedere benoeming voortaan de smet van het diversiteitsquotum. Was iemand werkelijk de beste, of moest er toevallig een diversiteitsvakje worden afgevinkt voor het jaarverslag van Voortman? Zo sloopt het linkse beleid het zelfrespect van de mensen die het beweert te helpen.

Dit alles past naadloos in de doorgeschoten woke-agenda die onze complete samenleving wil ontwrichten. Eerst moet de topambtenarij op kleur en cultuur worden geselecteerd, daarna volgen de lagere schalen, en vervolgens dwingt men het bedrijfsleven om dezelfde waanzin over te nemen. Het individu verdwijnt compleet achter een collectieve identiteitspolitiek.

De Utrechtse gemeenteraad moet deze deugdiscriminatie per direct naar de prullenmand verwijzen. Beoordeel mensen op hun karakter, hun inzet en hun prestaties. Wie overheidsposten uitdeelt op basis van afkomst, breekt het fundament van onze rechtsstaat af. Voortman moet ophouden met haar ideologische selectie aan de poort: vakmanschap hoort te winnen, afkomst mag nooit een sollicitatie beslissen.