Drugscriminelen ronselen jongeren in Leiden, maar het stadhuis kan nog geen resultaten tonen

Het nieuws dat naar buiten kwam via lokale berichtgeving van Sleutelstad bevestigt wat buurtbewoners en bezorgde ouders in de volkswijken al veel langer weten. Kinderen en jongeren worden doelbewust benaderd door criminele netwerken om pakketjes verdovende middelen te vervoeren. Het gaat niet meer om een incidenteel geval van een puber die een verkeerde afslag neemt, maar om een structureel rekruteringssysteem. De lokale oppositiepartij Partij Sleutelstad trok aan de bel over signalen dat er in de onderwereld zelfs sprake zou zijn van wachtlijsten voor dit soort criminele klussen.

En hoe reageert het stadsbestuur op deze regelrechte aanslag op de jeugd? Met de bekende ambtelijke stroop. Het college liet weten dat er weliswaar een 'actieplan' ligt, maar dat er over de daadwerkelijke resultaten van die aanpak nog niets te melden valt. Pas ergens in het vierde kwartaal hoopt het stadhuis met een eerste tussenrapportage te komen. Het is de klassieke Haagse en lokale reflex: zolang er nog geen spreadsheet is ingevuld, weigert men de noodklok te luiden. Maar een drugscrimineel houdt geen pauze totdat een wethouder zijn beleidsnota heeft afgetikt.

💳 Wilt u ons steunen om dit onafhankelijke journalistieke tegengeluid overeind te houden? Maak dan vandaag nog een donatie over naar:

Dit is het failliet van het softe, pamperende Nederlandse strafrechtsysteem in optima forma. Jarenlang is de bevolking wijsgemaakt dat criminaliteit kan worden opgelost met buurthuizen, jeugdcoaches en eindeloze praatsessies met het hele gezin. Als een minderjarige wordt betrapt met harddrugs op zak, stuurt de gemeente een jeugdregisseur langs voor een kopje thee en een folder over verantwoorde levenskeuzes.

De kopstukken van de drugsbendes lachen zich ondertussen een slag in de rondte. Zij weten dondersgoed dat minderjarigen in Nederland nauwelijks serieuze straffen riskeren en buiten schot blijven van het volwassenstrafrecht.

De georganiseerde misdaad maakt op cynische wijze misbruik van de mazen in onze wetgeving. Jongeren die worden geronseld, zien het snelle geld van duizenden euro's per week en worden vervolgens via intimidatie en schulden gevangengehouden in het netwerk.

Wie eenmaal een tas met cocaïne kwijtraakt of probeert te stoppen, krijgt te maken met afpersing, bedreiging van familieleden en grof geweld. Dat is geen sociale problematiek die je oplost met een ambtelijk overleg tussen vijf verschillende welzijnsorganisaties. Dat is een veiligheidscrisis die vraagt om keiharde repressie.

De gemeenteraad van Leiden moet het college niet laten wegkomen met vage beloften over een rapportage later dit jaar. Er moeten nu keiharde cijfers op tafel komen. Hoeveel minderjarigen zijn er de afgelopen twee jaar aangehouden voor drugsgerelateerde misdrijven? Hoeveel van die zaken hebben geleid tot een daadwerkelijke veroordeling?

En waarom worden de ouders van deze jongeren niet financieel en juridisch aansprakelijk gesteld voor de schade die hun kroost aanricht? Een gezin waarvan de zoon op veertienjarige leeftijd rondrijdt op een fatbike van drieduizend euro en met merkkleding loopt zonder eigen inkomsten, weet dondersgoed wat er aan de hand is.

Bovendien moet de politie de handen vrij krijgen om de echte ronselaars van de straat te vegen. Schaf de bureaucratische formulierenbrij af, zet zware recherchecapaciteit in op de Leidse pleinen en pak de criminele netwerken bij de wortel aan. Wie kinderen aanzet tot zware misdrijven, hoort voor jaren achter de tralies te verdwijnen onder het zwaarste regime. Zolang het stadsbestuur weigert de tanden te laten zien en liever vergadert over procedures dan over handhaving, blijven Leidse buurten overgeleverd aan de wetten van de straat.