WALGELIJK: Slachtoffer (20) vlucht huilend rechtbank uit nadat Somalische wurger (met 8 pagina's strafblad!) wegkomt met fopstraf

Het verhaal is om misselijk van te worden. In mei vorig jaar werd het jonge slachtoffer aangevallen door Mohamed H. Het was geen simpele beroving, het was een poging tot totale vernietiging. Hij kneep haar keel minutenlang dicht terwijl hij haar toefluisterde: "Je gaat vanavond dood, dit is je laatste nacht."

Terwijl hij haar de adem benam, sloeg hij haar en trok hij haar broek naar beneden om haar te verkrachten. Alleen door een wonder - en het feit dat de politie net op tijd arriveerde - kan ze het nog navertellen.

Je zou denken dat justitie zo'n monster, zeker gezien het feit dat hij al een strafblad heeft van maar liefst acht pagina's, voorgoed achter de tralies wil hebben. Een strafblad van acht pagina's! Dat betekent dat deze man keer op keer de fout in is gegaan, keer op keer slachtoffers heeft gemaakt en keer op keer is vrijgelaten om het nog eens te doen.

Maar nee. De D66-rechters in hun ivoren torens dachten er weer eens anders over. De uitspraak? 3,5 jaar cel. Een schoffering van het slachtoffer en een gevaar voor de samenleving. Over een paar jaar staat Mohamed weer buiten, waarschijnlijk nog bozer en gevaarlijker dan voorheen.

De motivering van de rechtbank is zo mogelijk nog walgelijker dan de strafmaat zelf. Waarom kreeg hij zo weinig straf voor het bijna doodwurgen van een jonge vrouw? Houd u vast: de rechtbank "twijfelde" of de wurging wel "hard of lang genoeg" was om het slachtoffer te doden.

Leest u dat nog eens. De man zegt: "Je gaat dood vanavond," hij knijpt haar keel dicht tot ze bijna het bewustzijn verliest, en de rechter gaat vervolgens zitten muggenziften over de hoeveelheid kracht die er is gebruikt. Het is de ultieme wereldvreemdheid van de toga-dragers.

Het slachtoffer kon het niet meer aanhoren. Op de beelden is te horen hoe ze in pure wanhoop en ongeloof uitroept: "Ik kan dit niet! Ik ben heel lang gewurgd met heel veel kracht!" Daarna stormt ze de zaal uit, gebroken door het systeem dat haar had moeten beschermen.

Eva Vlaardingerbroek slaat op X de spijker op zijn kop. "Dit blijft maar gebeuren, keer op keer, overal in Europa," schrijft ze. "Onze rechtssystemen beschermen de daders, niet de slachtoffers."

En zo is het. We hebben een justitieel apparaat opgetuigd dat meer geeft om de 'rehabilitatie' van een Somalische veelpleger dan om het leven en de veiligheid van onze eigen dochters. Vlaardingerbroek stelt terecht: "Deze rechters zouden berecht moeten worden voor hun voortdurende verraad aan Europese meisjes die worden aangevallen, verkracht en vermoord door migranten."

Zolang we deze rechters hun gang laten gaan, is geen enkele vrouw veilig op straat. Mohamed H. lacht in zijn vuistje. Hij krijgt kost en inwoning op kosten van de staat en mag over een tijdje weer vrolijk verdergaan waar hij gebleven was. En het slachtoffer? Die heeft levenslang.