Wanbeleid op de woningmarkt: Grote leegstand en waardedaling dreigt voor eengezinswoningen

Volgens de harde data van de bank is het aantal eengezinswoningen momenteel al tweemaal zo groot als het aantal gezinnen waar deze panden in de kern voor bedoeld zijn, en deze scheve onbalans takes de komende decennia alleen maar verder toe. Desondanks blijven gemeenten in hun huidige bouwprojecten hardnekkig inzetten op het opleveren van eengezinswoningen.

De komende jaren worden er volgens de planning zo'n 270.000 van dit soort huizen bijgebouwd, een aantal dat door nog niet ingevulde plannen zelfs nog veel hoger kan uitvallen. "Het aantal eengezinswoningen is tweemaal zo groot als het aantal gezinnen waar deze woningen voor bedoeld zijn en deze onbalans neemt de komende decennia verder toe", zo waarschuwt het rapport klip-en-klaar.

Dit overschot vindt zijn oorsprong in de jaren zeventig en tachtig, toen er destijds eveneens massaal gezinswoningen werden neergezet. In 1970 bestond nog 60 procent van de huishoudens uit een gezin, maar door de individualisering en vergrijzing is dat percentage inmiddels gekrompen tot een schamele 32 procent.

Het aantal eenpersoonshuishoudens stijgt ondertussen in een razend tempo door. In heel Nederland staan nu 5,2 miljoen eengezinswoningen - variërend van tussenwoningen en twee-onder-één-kappers tot villa's - wat neerkomt op liefst twee derde van de totale woningvoorraad. Dit terwijl slechts één derde van de Nederlandse huishoudens daadwerkelijk uit een gezin bestaat. De overige twee drempel van de woningzoekenden vist daardoor achter het net, omdat een grote gezinswoning voor een starter simpelweg onbetaalbaar is.

De situatie wordt onhoudbaar door de demografische tijdbom die de komende jaren afgaat. Van de ouderen tussen de 65 en 74 jaar woont momenteel nog 70 procent in een grote eengezinswoning. Veel van deze senioren willen of kunnen niet weg, omdat er simpelweg geen geschikte woningen voor hen zijn. "Ouderen willen geen traditionele aanleunwoning", legt sector-analist Jorke Kooijenga van ABN Amro uit.

"Ze zoeken een iets ruime woning met een fijne keuken, gelijkvloers, met een fijne hobbykamer naast de slaapkamer". Omdat deze doorstroom volledig vastzit, waarschuwt de bank voor een onvermijdelijke omslag: tussen nu en 2050 zal er een gigantische "verstervingsgolf" plaatsvinden waarbij de babyboomers wegvallen en er in korte tijd minstens 900.000 eengezinswoningen tegelijk op de markt worden gedumpt.

Het rapport legt pijnlijk de vinger op de zere plek van het falende overheidsbeleid onder het minderheidskabinet van premier Rob Jetten en de globalisten van Progressief Nederland. In plaats van te anticiperen op de overduidelijk demografische trends en de massale vergrijzing, blijven bureaucraten en projectontwikkelaars hardnekkig vasthouden aan achterhaalde bouwconcepten uit de vorige eeuw.

Men weigert vooruit te kijken naar de situatie over twintig tot veertig jaar, wanneer het aantal alleenstaanden nog dominanter zal zijn. Vooral in krimpgebieden waar de bevolking sowieso al afneemt, gaat dit blinde bijbouwen van eengezinswoningen onherroepelijk leiden tot spookwijken en dramatische waardedalingen van het vastgoed.

Volgens analist Kooijenga is het bouwen van geschikte seniorenwoningen de allerbelangrijkste schakel om de huidige woningnood snel en effectief aan te pakken. "Laten we niet proberen nóg meer gezinswoningen erbij te zetten, maar juist meer geschikte ouderenwoningen", zo luidt zijn nuchtere advies.

Pas wanneer deze grote groep senioren kan doorstromen naar een comfortabele, gelijkvloerse woning, komen de bestaande eengezinswoningen op een natuurlijke manier vrij voor de jonge gezinnen die er nu om springen. Het negeren van deze logica bewijst de diepe crisis binnen de Nederlandse bestuurscultuur. De markt wordt doelbewust overspoeld met de verkeerde huizen, met alle economische schade van dien voor de burger. De maat is vol!