Noodkreet uit Iran: Dappere Melika gearresteerd en verstoten door familie, leven in gevaar

Het nieuws wordt naar buiten gebracht door activist Nick Sotoudeh, die de wereld oproept om wakker te worden. "Melika is een meisje dat dapper naast haar medeburgers stond en weigerde te zwijgen," schrijft hij. Maar die moed wordt in Iran niet beloond met lintjes; die wordt bestraft met verdwijning, marteling en vaak de dood.

Melika zit nu vast. Waar precies, dat weet niemand. In de beruchte Evin-gevangenis? In een geheime martelkamer van de Revolutionaire Garde? Het enige wat we weten, is dat ze in handen is van mannen die vrouwen haten en die er niet voor terugdeinzen om elke vorm van verzet met bruut geweld de kop in te drukken.

Het meest hartverscheurende detail aan dit drama is de rol van haar familie. In een situatie waarin je zou hopen dat ouders en broers als een leeuw voor hun dochter of zus zouden vechten, gebeurt bij Melika het tegenovergestelde. "Haar familie heeft haar in de steek gelaten," meldt Sotoudeh.

Dit is een fenomeen dat we helaas vaker zien in totalitaire, islamitische dictaturen. De angst voor het regime, gecombineerd met conservatieve waarden en 'eergevoel', zorgt ervoor dat families hun eigen kinderen verstoten zodra die in opstand komen tegen de gevestigde orde. Melika is nu dubbel slachtoffer. Ze is de gevangene van de staat én een paria voor haar familie. Ze staat er moederziel alleen voor in de donkerste uren van haar leven.

De situatie is kritiek. "Haar leven is in gevaar," waarschuwt Sotoudeh. In Iran betekent arrestatie zonder steun van buitenaf vaak een doodvonnis in stilte. Zonder familie die advocaten regelt, die druk uitoefent of die medicijnen brengt, zijn gevangenen vogelvrij. De beulen weten dat er niemand naar Melika vraagt. Ze weten dat ze met haar kunnen doen wat ze willen, zonder dat er een haan naar kraait.

Tenzij... Tenzij wij die stilte doorbreken. "Laten wij Melika's stem zijn en schreeuwen zodat de wereld haar kan horen," is de wanhopige oproep.

Melika is niet zomaar een slachtoffer; ze is een symbool. Ze staat voor de duizenden Iraanse vrouwen die elke dag hun leven wagen door simpelweg hun haar te laten zien, door te dansen, of door "Weg met de dictator" te roepen. Het zijn deze vrouwen die de ruggengraat vormen van het verzet tegen een van de meest verwerpelijke regimes op aarde.

Terwijl westerse feministen zich druk maken over genderneutrale toiletten en 'manspreading', vechten vrouwen als Melika tegen échte onderdrukking. Ze vechten tegen een regime dat verkrachting inzet als wapen, dat ogen uitsteekt met hagelgeweren en dat mensen ophangt aan hijskranen.

De foto die bij de oproep zit, toont een jonge vrouw met een krachtige, maar ook angstige blik. De tekst "HELP I AM IN DANGER" staat er in rode letters overheen. Het is geen marketingtruc; het is de rauwe realiteit.

Wij kunnen hier in het veilige Nederland makkelijk doorscrollen. Maar dat mogen we niet doen. Melika heeft geen familie meer die voor haar opkomt. Haar overlevingskans hangt af van internationale aandacht. Het regime in Teheran is gevoelig voor één ding: reputatieschade en internationale druk. Als de naam van Melika viraal gaat, als politici vragen gaan stellen, als de wereld laat zien dat we meekijken, dan is er een kans dat ze haar sparen.

Doe het niet voor de politiek, doe het voor de menselijkheid. Deel haar naam. Deel haar verhaal. Laat de mullahs weten dat Melika niet alleen is, ook al heeft haar familie haar verlaten. Wij zijn nu haar familie.